خسرو صدری

ریشه بسیاری از اختلافات سیاسی: جهان تک قطبی یا چند قطبی؟

2012-01-21T03:09:00.068+01:00

امروز بسیاری از بحث های سیاسی، نه فقط در محافل روشنفکری کشورمان، بلکه در تمام دنیا، با چگونگی موضعگیری و پاسخ در مقابل این پرسش ارتباط تنگاتنگ دارد که: نظم کنونی جهان ، به رهبری آمریکا، مطلوب است ویا آن که می بایست آن را به چالش کشید. درجهان دوقطبی گذشته ، انتخاب دوم ، رهبری شوروی بود .دراین رابطه ما با دو گروه کنشگرسیاسی فعال رودر روی هم، و یک گروه پاسیوتماشاگر روبروهستیم. هر یک ازدوگروه فعال شامل کسانی هستند که یا بخاطر وظایف دیپلماتیک برای کشور مطبوعشان، مجبورند، نهایتا در خدمت نظم فعلی و یا مقابل آن ، فعالیت کنند ؛ یا روشنفکرانی اند که بر اساس باورهای ارزشی خویش،ودر مواردی به عنوان مزدبگیر، دراین میدان تلاش می کنند. اکثریت مردم علاقه مند به مسائل سیاسی را می توان از آن نظرپاسیو نامید،که تصور درستی از ماهیت واقعی مباحث وجدال دوگروه اول باهم ندارند.زیراآنها آشکار ومستقیم در مورد پایه رفتار و افکارسیاسی خود صحبت نمی کنند. بحث های ظاهری،برای جلب افکارعمومی ولی از آن جهت صورت می گیرد که درنبرد قدرت ها با یکدیگر، کسب حمایت توده ها از اهمیت زیادی برخوردار است.این پنهانکاری نهفته درذات سیاست، آن را همیشه درهاله ای از رمز و راز باقی نگاه داشته است . اگر چنین نبود وآشکار می شد که در پس هر اختلاف ملی، مذهبی و...منافع زورمندان قراردارد ،پیاده ها (مردم) آنگاه از صفحه شطرنج طرف های درگیری می گریختند و مهره های سنگین را در مقابل هم تنها می گذاشتند.چنین "پیاده" انگاشتنی را، همانند رویکرد حکام کشورها با شهروندان خود، از طرف قدرت های بزرگ دربرابر اقمارشان نیز می بینیم. تنها "ویکی لیکس"، اولین بار، پرده نمایش را اندکی پس زد و این سوال را درذهن انسانها نشاند که: چرا ما، همیشه قربانیان تاریخ، حق نداریم که بدانیم؟
در حال حاضر،قدرت های نوظهور "بریکس"(برزیل،روسیه، هند ،چین ،آفریقای جنوبی)، باوجود تمام اختلافاتی که بین خودشان وجود دارد، در مقابله با هژمونی انحصاری آمریکایی ها برجهان، بایکدیگر همکاری می کنند. کشورهای اروپایی ها هم در این مورد مواضع یکسان ندارند.
حال اگر به مباحث روز سیاسی خودمان باز گردیم، می بینیم که پس از حمله ناتو به لیبی و سرنگونی قذافی، عده ای به صورت تیمی و با شبیخونی ناگهانی، "تزدخالت بشردوستانه!" را به گفتمان سیاسی محافل روشنفکری ایران تحمیل کردند .که البته با ابهام در وضعیت سوریه، ظاهراعقب نشینی هایی در بین آن ها صورت گرفت. پس از آن ، تا امروز، تنوربحث های این گروه و مخالفین پراکنده دخالت نظامی خارجی ، همچنان داغ مانده است. گروه اول، به عنوان کنشگر فعال، با دیگران، هیچگاه با فرض بازبینی یا تعدیل مواضعش بحث نمی کند. افراد این دسته،بر اساس باورهای پایه ای خود، تصمیم برای دفاع ازدخالت نظامی بیگانه را، بدون مباحث علنی در این مورداتخاذ کرده اند. حال که تحولات با آن سرعتی که می پنداشتند پیش نرفت، در مورد آنچه روی دستشان بادکرده است، چاره ای جزتن در دادن به بحث ندارند.ولی همانگونه که می بینید، این ها نه سعی درارائه منطقی "نظرات" پر تناقض خود دارند ونه علاقه ای به واکنش جدی در مقابل منتقدین. آنچنان که تقریبا تمام نوشته های مستدل و مستند اکبر گنجی، بی پاسخ مانده است. طیف های مختلف این گروه را،بر اساس آنچه گفته اند و می گویند، با تمایلشان به ابقای هژمونی آمریکا در جهان می توان شناسایی کرد. کسانی هم البته، نه از روی شناخت، بلکه جهت ابراز مخالفت هرچه شدیدتر خود به ج.ا، با چنین گرایشاتی، تفاهم نشان می دهند : "سرنگون می افتد از بام سرا / تا زیانی کرده باشد خواجه را". برای این افراد نتیجه و نه خود بحث اهمیت دارد.دو روز پیش ضمن صحبت پیرامون "انتخابات مجلس" در برنامه افق صدای آمریکا، در پاسخ به نظر خواهی سه گزینه ای مقابل این پرسش که :انتخابات در رژیم شاه خوب بود یا جمهوری اسلامی و یا هیچکدام، اکثریت کاربران جلوی گزینه "رژیم شاه"(!) علامت زده بودند.
متاسفانه چپ های ما، با قطع پیوند از واقعیات جهان امروز، یا در چنبره ایده آل های ناب باقی ماندند و سرخورده شدند و یا به راست در غلطیدند. درصورتی که در بدترین شرایط هم، به جای دست روی دست گذاشتن، می بایست ابتدا وضعیت را شناسایی و سپس به نیروی بالنده ومترقی تر کمک کرد. درست کاری که دیگر چپ های جهان انجام می دهند. دو نمونه عبرت آموز، مواضع کمونیست های روسیه و چپ های آلمان، در قبال اوضاع جهان است:
گنادی زوگانوف، رهبر ح.ک.ر، در سخنرانی خود برای دانشجویان انستیتوی روابط بین المللی مسکو، منتشره درتارنمای این حزب، به تاریخ14 آوریل 2009، ازجمله چنین می گوید:"...سال گذشته هرم بزرگ مالی(سرمایه داری جهانی)که در طی 50 سال بنا شده بود، فروریخت. از میان 11 بحران کشورهای سرمایه داری، دوتای آن ها به جنگ جهانی منجر شد. بحران فعلی خطرناک ترین آنهاست. در چنین شرایطی این چین است که اقتصادش رشد 6 تا 8 درصد دارد.زیرا آن ها بر روی اقتصاد ونه هرم مالی سرمایه گذاری می کنند...در نتیجه بحران ،آمریکا 30 درصد و روسیه تا 70 درصد بازار خود را از دست دادند.غرب البته ما را راحت نخواهد گذاشت.زیرا در ازای سهم دو درصدی ازجمعیت جهان، روسیه 30 درصد منابع کره خاکی را در اختیار دارد...ما اینک سه راه در مقابل داریم: - یا مثل دولت کنونی ، براساس سیستم قدیمی سرمایه داری، سرمایه مالی و بورس را فرادست تولید قراردهیم؛- یا همچون15 سال اول (پس از فروپاشی شوروی)،به زیر سلطه دیکتاتوری صندوق بین المللی پول بازگردیم. آن ها به ما پول می دادند ، به این شرط که جهت حمایت از علوم، آموزش ، بهداشت و سرمایه گذاری در زمینه تکنولوژی پیشرفته ، از ان استفاده نکنیم. در نتیجه ، 70 درصد بخش تولیدی نابود وپایه های رشته های فوق مدرن خراب شدند؛ سوم راه "سوسیالیسم نو" است که چین می پیماید ودر عرض 30 سال، وضعیت آن هارا از دوچرخه سواری به پرواز با سفینه ارتقاء داد...چین ابر قدرت آسیا و منطقه اقیانوس آرام است. جایی که مهمترین اتفاقات قرن 21 را شاهد خواهد بود".
اسکار لافونتن،اکتبر 2011 در کنگره حزب چپ آلمان، می گوید: ."..یک جامعه دمکرات، جامعه ای است که درآن علایق اکثریت تامین شود. تعریف دمکراسی در یک حزب چپ، به همین سادگی است...ما خواستار یک جامعه دمکرات هستیم و می دانیم دمکراسی چیست : تامین علایق اکثریت و البته آنچه مسلم و جزء اساسی هر نظام دمکراتیک است،حفظ حقوق اقلیت هاست... ما مخالف سرمایه داری نیستیم، بلکه مخالف آن نظام اقتصادی هستیم که درآن اکثریتی عظیم باید کار کنند تا اقلیتی ناچیز ، بدون زحمت شخصی، ثروتمند شوند. اقتصاد قمارخانه ای(بورس بازی)، بشریت را به خاک سیاه نشانده است".
نه لافونتن طرفدار سرمایه داری و نه زوگانف از رشد اختلاف طبقاتی در چین بی اطلاع است. بلکه هدف هردو، معرفی امکان پذیرترین آلترناتیوی است که طرفداران عدالت اجتماعی می توانند در چنین جهانی پیرامونش گرد آیند. جهانی که به گفته کارشناسان، در آن سرمایه داری غربی به مرحله "انگلی" وارد شده وبه کمک تکنولوژی نظامی خود، به باجگیری ازدیگران مشغول است وهیچ نیرویی توان مقابله با آن را ندارد. سیستم بانکی آمریکاهم در چنین جهانی ،در حالی که به همه کشورها بدهکاراست ولی نمایندگانش در ارگان های قانونگذاری تلاش رئیس جمهوری را برای اخذ مالیات بیشتر از ثروتمندان، ناکام می گذارند و او را سرزنش هم می کنند که گویا "کمونیست" شده است.
پس ازفروپاشی شوروی، اولین بار جرج بوش پدر از نظم نوین بین المللی ، به رهبری آمریکا سخن گفت و فوکویاما، به عنوان جامعه شناس،"پایان تاریخ" را به خیال خودش، کشف و اعلام کرد. او گفت که آمریکا ولیبرالیسم ، یعنی برندگان جنگ سرد، هیچگاه دیگررقیبی در مقابل نخواهند داشت.ولی چندی بعد، هانتینگتون، "برخورد تمدن ها" را به عنوان پروسه تثبیت نظام تک قطبی، مطرح نمود. او تمدن های، اسلامی، ارتدوکس، بودایی ، هندوئیسم و ... را چالش های مقابل روی تمدن غربی نامید ودر مورد ائتلاف آنها، بخصوص چین و اسلام، در مقابل غرب اعلام خطر کرد. "طرح خاورمیانه بزرگ" آمریکا که در سال 2002 برای اولین بار توسط کالین پاول، وزیر خارجه وقت آمریکا، همزمان با اشغال عراق و افغانستان مطرح شد، در همین رابطه قابل توجه است. دشمنی طرفداران "دخالت های بشردوستانه"، با ج.ا.ا، از امیدشان به عملی شدن نقشه های خاورمیانه ای ابرقدرت و بازگرداندن یک منطقه استراتژیکی مهم به آن ، در راستای غلبه بررقیبان ناشی می شود. از این روست که پا به پای آمریکا،با تحریم و تهدید ، در انتظاربازماندن ج.ا.ا ازمسیر دستیابی اش به توانایی ساخت سلاح هسته ای نشسته اند. چپ های واقعی ومردم ایران، ولی بخاطرآزادی، دمکراسی وعدالت مبارزه می کنند و هیچ مشکلی هم با توانایی هسته ای ج.ا.ا ندارند. این دوستان آمریکا می گویند که: ج.ا.ا سلاح هسته ای را برای استمرار بقای خودش می خواهد، پس باید مانع این کار شد. همین ها در جای دیگر چنین استدلال می کنند که:سلاح هسته ای اگرجلوی سقوط را می گرفت، شوروی با آن همه زرادخانه ، فرونمی ریخت. ویا وقتی رهبر"شورای انقلابی" لیبی، در همان روزاول به قدرت رسیدنش توسط ناتو،آزادی مردان در داشتن چند همسر را اعلام می دارد،یا حاکم بحرین حتی به بیمارستان ها حمله می کند ودر عربستان به زنان حتی اجازه رانندگی هم نمی دهند، هیچ اعتراضی از این طرفداران "مداخلات بشردوستانه"، که در موارد مشابه، مواز ماست ج.ا.می کشند و به حساب طرفداری خود از "حقوق بشر"می گذارند، شنیده نمی شود.این تناقضات، همانطور که اشاره شد، از عدم صداقت این افراد در بیان میل باطنیشان، در موردآمریکا، ناشی می شود. "کلام" نزد چنین کسانی ،برای "صنعتگری سیاسی" ونه بیان نظرواقعی، به کارگرفته می شود. یک معما ولی دررابطه با آنان لاینحل باقی می ماند و آن این است که: اگرآمریکا وناتو ، چهار نعل در جهت تبدیل جهان به "بهشت" می تازند و یک بمب اورانیوم آن ها کار صدها سخنرانی و مقاله می کند ، خود این دوستان چرا اینقدر در تکاپو و اضطراب هستند و به میمنت این خجسته ایام به یک "وکیشن" دائم نمی روند؟
در حالی که امید چندانی به منشاء اثر بودن سازمان های چپ وطنی، در کناراحزاب و سازمان های مردمی جهان، درمبارزه برای بازستاندن حقوق 99درصدی ها از سوداگران نمی رود، تک تک ما ولی می توانیم با شناخت نیروهای بازیگر جهانی واستفاده از تجارب احزاب دیگر، در قافله پویندگان راه عدالت اجتماعی جای گیریم.
از یاد نباید برد که از نتایج محتوم غلبه نظم آمریکایی برجهان،کامل شدن روند جاری انباشت ثروت در یک سمت و فقر در سمت دیگر، یعنی امحاء طبقه متوسط است.در اینجا دیگر صحبت بر سر حمایت روشنفکرانه از حقوق زحمتکشان نیست. بلکه این خود ما هستیم که به عنوان طبقه متوسط با سرعت به خیل محرومان ملحق می شویم.

برقراری نظمی نو و چند قطبی، تنها مفر احتمالی مردم جهان در حال حاضر،از چنین سرنوشت نامیمونی است.

ایران متعلق به کسانی است که از آن دفاع می کنند!

2012-01-06T20:10:00.028+01:00

از مادر بزرگ ها می شنیدیم : "پیرزنی بود هفت تا دختر داشت. هفتمی اسمش "نمکی" بود.یک شب وقت خواب، نمکی موقع بستن درهای خانه، یکی از7 در را نبست و نیمه شب، وقتی همه در خواب ناز بودند، آقا دیوه از همان دربازمانده و شاید هم از پنجره وارد خانه شد و ناگهان نعره کشید که: هی برشما، هو بر شما، کفش دریده بر شما، مهمان رسیده بر شما، جایش کجاست نزد شما؟ مادر نمکی گفت: گیستو ببرند نمکی، خونتو بریزند نمکی، به تخت نمانی نمکی، به بخت بسوزی نمکی، شش در را بستی نمکی، یک در را نبستی نمکی، یا الله بروجای این دیو خونخوار را پهن کن.خودت هم پهلویش کپه مرگت را بذار، تا دیگه یادت نره در و پنجره را روی این هیولا ها ببندی"!

ادامـــه مطلب >>>>

مصاحبه مهم کارشناس روس با "صدای آمریکا" در باره ایران!

2011-12-23T22:48:00.010+01:00

دیروز،22دسامبر2011، "صدای آمریکا"( برنامه افق) ، مصاحبه ای با رجب صفروف، مدیر مرکز مطالعات ایران معاصردرروسیه، انجام داد که خلاصه مکتوب آن چنین است:

"صفروف: رئیس جدید کمیته روابط بین الملل روسیه،آقای آلکسی پوشکف است. این انتخاب، پیغامی است به مردم روسیه در مورد تغییرات بزرگی که قرار است در عرصه سیاست خارجی کشور پدید آید. زیرا آقای پوشکف دارای نظرات انتقادی شدید به آمریکاست. نه برای این که چنین سیاستی دربرخی کشورها محبوبیت دارد، بلکه او سیاست های خارجی آمریکا را اصولا غیر منطقی ومخالف منافع روسیه می داند و مخالف طرح استقرار سپر موشکی در اروپاست نیز هست.

ادامـــه مطلب >>>>

سرنگونی جمهوری اسلامی، توهم یا واقعیت؟

2011-12-17T02:58:00.043+01:00

می گویند که ارزیابی دقیق پدیده در علوم انسانی، بخاطرعامل انسانی، غیر ممکن است.درحالی که اگربه مباحث دانشمندان فیزیک کلاسیک و کوانتوم هم نظری بیافکنیم، می بینیم که "قطعیت" درهیچ علم آزمایشگاهی هم حاصل شدنی نیست.با این وجود هرج و مرج علوم انسانی را در آزمایشگاه نمی بینیم.چرا؟ زیرا جهان خواران،علوم انسانی را گروگان منافع واهداف خود گرفته اند .علوم اجتماعی وروانشناسی،میدان خلق تئوری و تربیت عناصر خادم به سیستم حاکم هستند. از این رو، به عنوان مثال، در جایی "پایان تاریخ" و در جای دیگرهمزمان، شروع آن تدریس می شود. این سوء استفاده ها را نمی توان با مرموز معرفی کردن "عامل انسانی" مدلل ساخت. در نظام دوقطبی گذشته، از مقایسه تولیدات دوقدرت در این زمینه و مطالعه نقد آن ها ازیکدیگر، مردم عادی هم فرصت می یافتند تا ریش و قیچی را تا حدودی از دست قدرتمندان درآورده و خود نیزدرتدوین نظریاتی که قرار است سرنوشت آنان را تحت تاثیر قرار دهد، فعالانه شرکت کنند. امروز ولی سرمایه داری از فلسفه تا سیاست را، بدون دغدغه خاطردر خدمت توجیه خود واعمالش درآورده است. فقط کافیست که در همین بحث روز" مداخله بشردوستانه" کمی تامل کنید تا ببینید که من وشما را آنگاه که بخواهند، چه ارزان اغوا می کنند تا زیر حکم نابودی خود نیز، امضا بگذاریم.

ادامـــه مطلب >>>>

گردن کج اوباما !

2011-12-14T04:11:00.025+01:00

ایرانی های شرافتمند و آزادی خواه، هرچند دل خوشی از حکومت ولایت فقیه ندارند، ولی از هر تودهنی که نیروهای نظامی ایران به جنایت کاران ومتجاوزین آمریکایی بزنند، استقبال می کنند.
جمهوری اسلامی ، در پی "ما بودیم"!، "مابودیم"! کردن آمریکا و اسرائیل ، جهت تصاحب "افتخار" انفجار اخیر در ملارد و اصفهان، که به کشته شدن عده ای از هم وطنان ما هم منجر شد، با رو کردن "پهپاد" پیشرفته جاسوسی به غنیمت گرفته شده از اشغالگران آمریکایی، چنان شوکی به آن ها وارد کرد که جهت ماستمالی کردن آن ، رکورد جدیدی در دروغگویی از خود باقی گذاشتند.

ادامـــه مطلب >>>>

به یاد آنها که از کتاب هایشان جدا شدند!

2011-12-09T20:36:00.027+01:00

در ارتباط با کشف آثارباستانی، چند روز پیش مطلبی خواندم با این عنوان :"وسایل بازی با قدمت 5000 ساله از تمدن جیرفت".

این خبر مرا به یاد ماجرایی انداخت، از این قرار:در سال 1373، دو سال پس ازآن که از سوئد به ایران بازگشته بودم و حدود 6 سال ممنوع الخروج شدم، روزی در یکی از کتاب فروشی های روبروی دانشگاه تهران، چند کتاب مستعمل به زبان روسی دیدم ویکی از آن ها را خریدم.فروشنده وقتی باقی پولم را پس می داد، گفت که کتاب های روسی دیگری هم دارد ومن اگر مایلم می توانم تعطیلی آخر هفته به منزلش واقع در"شهرآرا"رفته و آن ها را در انبار ببینم. همین کار را هم کردم. در زیرزمینی بزرگ و مملو از کتاب، حدود دویست جلد کتاب به زبان روسی، در دوسه ردیف روی هم، در گوشه ای قرارداشتند.

ادامـــه مطلب >>>>

کاهش فشار غرب به سوریه

2011-12-07T17:18:00.011+01:00

حزب حاکم "روسیه متحد"، که پوتین و مدودف هم عضو آن هستند، در انتخابات پارلمانی، با وجود از دست دادن یک سوم نمایندگان خود در "دوما"، همچنان اکثریت را در دست دارد و پوتین مجددا به عنوان رئیس جمهور به کرملین باز خواهد گشت. این امراز تنش های بیشتردر روابط روسیه با غرب، در آینده خبر می دهد.

ادامـــه مطلب >>>>

دو دره کردن های سیاسی جمهوری اسلامی

2011-12-02T03:46:00.041+01:00

جمهوری اسلامی، متجاوز از 30 سال است که نه تنها من و شما را "سرکار" گذاشته ، بلکه بسیاری از دشمنان استراتژیکش را هم ، بارها لب چشمه برده و تشنه برگردانده است. در وصف سرکار گذاشتن ما مردم ایران، مثنوی هفتاد منی می توان نوشت که مدخلش هم وعده های خود آیت الله خمینی درپاریس، بهشت زهرا، قم و تهران می تواند باشد. حالا ممکن است بگویید که : ملت بیچاره را فریب دادن و از اعتمادشان سوء استفاده کردن که کار سختی نیست. ولی این ها سازمان ها و احزاب باتجربه ای چون حزب توده ایران را هم فریب دادند. آنگاه که به عنوان مثال ،رهبری حزب را رفسنجانی و بهشتی و... به بحث غیر علنی در مورد مشکلات اقتصادی و مبارزه با امپریالیسم، دعوت می کردند، ولی در اتاق مجاور، لاجوردی ها را نشانده بودند تا "طناب دار"شان را ببافند. از این اسفناک تر، وضعیت آن بخش از اپوزیسیون است ، که اعضا و هوادارانش، کلاهی اضافه از رهبران خود هم برسر دارند، وقتی آن ها موعد "سقوط ج.ا" را ، سه دهه است که به لطایف الحیل ، شش ماه ، شش ماه تمدید می کنند.

ادامـــه مطلب >>>>

درسی از سرنوشت شاه

2011-11-26T22:13:00.023+01:00

شاه و پدرش رضا شاه، هردو با سرنوشتی مشابه ، به وسیله ابرقدرت حامی خود، از کشور رانده شده و در غربت جان سپردند. چنین پایان خفت باری برای این دو، که حکومت خود را با دوران عظمت و قدر قدرتی هخامنشیان قیاس می کردند، می بایست قبل از همه، طرفداران تاج و تخت را متاثر می کرد.ولی این بخش از هموطنان هنوزهم شیفتگی خود را به این قدرت ها از دست نداده اند و بسیاری از آنان حتی مشتاق بمباران کشورمان ، توسط آنها هستند.
محمدررضا شاه ، پس از برکناری از سلطنت ، در کتاب خاطراتش " پاسخ به تاریخ"، حقایقی را در ارتباط با دخالت های آمریکا و انگلیس در امورداخلی ایران بیان و برملا کرد که به مذاق این قدرت هاووابستگان ایرانی آنها خوش نیامد . از این رو تلاش زیادی صورت گرفت تا مطالب این کتاب، بی اهمیت و غیر مستند جلوه داده شود. هرچند می توان حدس زد که حتی هنگام نگارش کتاب هم ، شاه را ازذکر بسیاری ازحقایق، بر حذر داشته اند.
به بخشی از نوشته های شاه در این رابطه توجه کنید:

ادامـــه مطلب >>>>

اکبرگنجی، نمونه یک روشنفکر متعهد

2011-11-17T23:49:00.016+01:00

در بحبوحه تلاش ایرانیان برای ملی کردن نفت و پیش ازکودتای 28مرداد ،جان ارنست بوین، وزیر خارجه وقت انگلستان ، بارها با زشت ترین کلمات ، از مردم ایران یاد کرد:" سگت را گرسنه نگهدار تا دنبالت بیاید"!(خواندنیها.شماره 60 .سال 1329). او درمورد سیاستمداران و روشنفکران ایرانی نیز، بالحن تحقیر آمیز اظهار نظر می کرد. کودتای 28 مرداد بدون تردید موجب آن شد که بوین با "سگ صفتی" عده ای قلیل از سیاستمداران وقت ،درامرپیشبرد اوامر آمریکا وانگلستان برای کودتا علیه دولت ملی دکتر مصدق، به نگاه تحقیر آمیزش به ملت ما ، آنگونه که دوست داشت، جامه تعمیم بپوشاند.

ادامـــه مطلب >>>>

زیرپوست شهرما: برمن

2011-11-08T15:57:00.011+01:00

بحران اقتصادی غرب، تاثیر ملموسی بر وضع معیشتی اقشارکم درآمد این جوامع می گذارد. واکنش ها تنها در" جنبش اشغال وال استریت" ، خلاصه نمی شود .در اروپا نیز فقط یونان و ایتالیا نیستند که فروپاشی اقتصادی را تجربه می کنند و تنها لندن و رم و آتن و پاریس در التهاب نا آرامی های اجتماعی وشورش، دروضعیت فوق العاده امنیتی بسر نمی برند، بلکه اینجا در آلمان هم که ظاهرا از ثبات بیشتری برخوردار است ، تنها با بسیج همه توان امنیتی- پلیسی ، می توان اوضاع را کنترل نمود.

ادامـــه مطلب >>>>

کارشناسان روسیه :" آمریکا در پی جنگ افروزی است"!

2011-11-07T01:21:00.014+01:00

5 نوامبر2011، نشریه اینترنتی "Oko-Planet"، به زبان روسی، بخش نخست ازیک تحلیل جامع سیاسی-اقتصادی ، تحت عنوان :"جنگ به مثابه وسیله نجات اقتصادآمریکا" را به چاپ رسانده است که مقدمه آن چنین است:
" تعداد زیادی از اقتصاددانان و تحلیل گران سیاسی روسیه ، بر این اعتقادند که آمریکا از طریق ایجاد یک یا چند درگیری نظامی در جهان، می تواند بحران اقتصادی موجودش را از سر بگذراند. هفته نامه پر طرفدار "آرگومنتی نیدلی"، اکنون مدت هاست متذکر می شود که اقتصاد آمریکا نهایتا با یک "جنگ بزرگ" قابل نجات است."

ادامـــه مطلب >>>>

خاطره ای از۱۳ آبان ۱۳۵۷

2011-11-04T19:36:00.051+01:00

امروزسیزدهم آبان ماه ، مصادف است با روز تبعید آیت الله خمینی درسال۱۳۴۳ به ترکیه؛ تظاهرات خونین دانش آموزان در سال ۱۳۵۷ برعلیه شاه و"اشغال سفارت آمریکا" در سال۱۳۵۸.

ادامـــه مطلب >>>>

عسس بیا ما را هم بگیر!

2011-10-31T08:04:00.028+01:00

آقایان مجتبی واحدی و علی افشاری،از "مفسران" "صدای آمریکا"، اخیرا در مقالات جداگانه ، نتیجه واحدی از وقایع لیبی ارائه می دهند وآن چیزی نیست جز معرفی آمریکا و ناتو به عنوان ناجیان "بشردوست " ملت ها، درراه رهایی از استبداد.

نوشتارآقای واحدی "بی نیاز" از بررسی است .
نگاهی بیاندازیم به مطلب آقای علی افشاری با عنوان "دخالت بشردوستانه و تحولات لیبی!"، منتشره در "روزآنلاین" 30 اکتبر:

ادامـــه مطلب >>>>

واشنگتن تایمز:ایران هم اکنون سلاح هسته ای دارد!

2011-10-28T17:19:00.006+02:00

"واشنگتن تایمز"در تاریخ 27 اکتبر2011 مقاله ای از "رضا کهلیلی" ، در رابطه با توان هسته ای ج.ا.ا به چاپ رسانده است که ترجمه بخش هایی از آن را در زیر خواهید خواند:
("رضا کهلیلی" از مسئولین سپاه پاسداران بود که چند سال قبل به آمریکا گریخت و مدعی شد که مامور نفوذی"سیا" در سپاه بوده است).
"ایران هم اکنون سلاح هسته ای دارد! سازمان های اطلاعاتی غرب مدتهاست این موضوع را می دانند.
فشارهای آمریکا و غرب به ایران ، با هدف بازداشتن آن از دستیابی به سلاح هسته ای ، حرف بیهوده ای است. ج.ا.ایرن اینک نه تنها سلاح هسته ای ،متعلق به جمهوری های سابق شوروی، را در اختیار دارد، بلکه خود نیز اورانیوم غنی شده ، به مقدارلازم برای ساخت بمب اتمی تولید کرده است. و بدتر از این ها آن که وسائل حمل و پرتاب هم دارد.

ادامـــه مطلب >>>>

دیکتاتورها یکسان نمی میرند!

2011-10-21T20:17:00.031+02:00

در عالم سیاست،احکام بی پایه صادر کردن، امری متداول و مجازاست و همه به آن عادت کرده اند. زیرا در عرصه ای که توطئه و دروغ و فریب، فرمان می راند، شعبده بازی با کلمات و جملات، برای وارونه جلوه دادن حقایق ، به نوعی "تخصص" بدل میشود که دارنده اش را در رسانه های قدرت ها، گاه "تحلیل گر" یا "کارشناس" سیاسی هم می نامند. رتبه چنین موجودی از میزان "استعداد" و آمادگیش در"اثبات"و "نفی" هم زمان یک موضوع واحد ، تعیین می شود. مثلا باید بتواند در" صدای آمریکا"، همان قدر"مشعشع" پنبه جمهوری اسلامی را بزند که اگردر ایران بود،از ولایت فقیه دفاع می کرد وبه آمریکا میتاخت.و یا دررابطه با موضوع داغ روز، یعنی" اتهام توطئه ترور سفیر عربستان"، بسته به شرایط، به یک میزان، در نفی و در اثبات، " تردستی" و"برآمدگی رگ گردن" داشته باشد.
ماه های اخیر، در رسانه های جهان ، "احکامی" با مضمون "اجتناب ناپذیری سرنوشت واحد دیکتاتورها"، بسیاربه چشم می خورد.

ادامـــه مطلب >>>>

رقابت چین و آمریکا و سرنوشت ما !

2011-10-16T20:45:00.059+02:00

روند تحولات و حوادث اخیر جهان ، از آغاز جنگ سردی جدید بین آمریکا و چین حکایت دارد. نگاهی کوتاه به مهمترین مسائل مربوط به رقابت های این دو قدرت در یک سال گذشته ، به تشخیص ماهیت این تقابل کمک خواهد کرد:
-20 فوریه 2009 هیلاری کلینتون ، وزیر خارجه دولت تازه مستقر شده آمریکا ، در سفرش به چین از رهبران این کشور، برای مقابله با بحران اقتصادی ومالی کشورش ، در خواست وام می کند .
-6 ژوئیه 2010، تنش بین واشنگتن و پکن ، بر سر کره شمالی ودر پی غرق شدن ناوچه کره جنوبی اوج میگیرد. هم زمان ،روبرت ماگینیس ، سرهنگ بازنشسته ارتش آمریکا، تحلیل گر مسائل امنیت ملی و روابط بین الملل ، تنش های چین و آمریکا را درنشریه "Human Events "به تاریخ 6 اوت 2010 ، این گونه تشریح می کند:

ادامـــه مطلب >>>>

تصویر امروز جهان!

2011-10-16T02:26:00.002+02:00

نکاتی در مورد حزب توده ایران

2011-10-03T22:09:00.035+02:00

دهم مهرماه 1990 مصادف بود با 70 مین سالگرد بنیانگذاری حزب توده ایران. داوری در مورد ماهیت ، اهداف و عملکرد حزب، همواره درطول این سال ها، از جانب محافل مختلف سیاسی کشورمان صورت گرفته است.
چند سالی فعالیت در انتشارات ح.ت.ا ، پس از انقلاب ،این موقعیت را برای من فراهم آورد تا از نزدیک با رهبران، کادرهای انقلابی و روشنفکران حزب آشنا شوم. حذف فیزیکی این افراد در زندان های جمهوری اسلامی ایران، تاثیرنامطلوب برعرصه های مختلف مبارزه در راه برقراری نظام مبتنی بر عدالت اجتماعی از خود باقی گذاشت.
اقامت چند ساله ام در اتحاد شوروی ، همزمان با ایام فروپاشی آن، نهایتابه من کمک کرد تا بتوانم به یک ارزیابی نهایی درمورد فعالیت حزبی ام نیز دست یابم. زیرا بدون شناخت شوروی، حزب را هم نمی توان شناخت. اینک درهفتاد سالگی ح .ت. ا ، از طرفی و بیستمین سالگرد فروپاشی اتحاد شوروی ، از طرف دیگر، بی مناسبت نمی دانم تا عصاره این تجربه ذو جوانب را ، با احتمال کمک به بازیابی برخی وافعیات پنهان درزیرغباراتهامات و تحریفات ناشی از ناکامی، بخصوص برای پویندگان جوان راه "عدالت اجتماعی"، باز گو نمایم:
اکثررهبران ح.ت.ا، هم متخصص و هم انقلابی و عدالت خواه بودند. آنچه آنان را از دیگران متمایز می کرد، آن بود که با وجود توانایی در فراهم آوردن یک زندگی مرفه و بی دغدغه خاطر برای خود وخانواده شان،"جنون مبارزه" رابه "عقل معاش" ترجیح دادند :"سزا گفتند و این گفتار را ارزندگی باشد/ جنون قهرمانان عین عقل زندگی باشد."(ا.طبری). تمام تاریخ حزب نیز سرشار است از فداکاری و جانفشانی قهرمانان مشتاق رهایی انسان ها از بندگی و بردگی صاحبان زر وزور.
ح.ت.ا نخستین سازمان مدافع حقوق محرومان کشورمان محسوب می شود و در حالی که موضع گیری های سیاسی آن در مواردی از چپ ، راست و حتی به درستی نقد می گردد، کوچکترین ایرادی ولی به عملکردش درمبارزه برای ارتقاء سطح زندگی طبقات زحمتکش شهری و روستایی نمی توان گرفت . این خود بزرگترین شاهد این مدعاست که حزب ، از اصلی ترین وظایف خود، هیچگاه شانه خالی نکرد و منحرف نشد. طبیعی است که این ویژگی، پیوسته در مقاطع مختلف حضور فعال حزب در حیات سیاسی جامعه، کینه توزی سوداگران ،اشراف زادگان وخودکامگان حکومتی را موجب شده است. هرچند در میان آنان هم کسانی چون مریم فیروز یافت شدند که عطای شاهزادگی در مقابل عدالت خواهی ، به لقایش بخشیدند و به صف حزب پیوستند و تحمل زجر و شکنجه تنها ده سال آخرعمراو کافیست تا میزان خلوص انتخابش سنجیده شود.
بدون شناخت درست جهان، چیزی که سفسطه گران نمی پسندند ،جا برای تحریف مبانی مواضع سیاسی ح.ت.ا وماهیت واقعی اتحاد شوروی، بازمی ماند . انقلاب اکتبر روسیه ، برای اولین بار در تاریخ، حکومتی را مستقر ساخت که در آن هیچ فرد یا گروهی ازامتیازات ویژه مادی بهره مند نبود. این ، تنهاحداقل تفاوت این نظام با سرمایه داری است. چنین فرقی اگر وجود نداشت، آیا فقط یک میلیاردر و نماینده اش درآن دستگاه ابرقدرتی کافی نبود که برای دفاع ازمنافع اقتصادیشان به هنگام فروپاشی، حاضرشوند به استقبال جنگ جهانی ویا حداقل مقابله خونین داخلی روند؟ در شوروی ولی "رهبری" ،آنچنان امتیازی نبود که هیچ کدام از اعضای کمیته مرکزی ح.ک.ا.ش را ، هنگام فرارسیدن زمان خداحافظی، به فکرشیطنت بیندازد. آنچنان شیطنتی که تنها درعراق ، حتی بدون آنکه پای فروپاشی آمریکا در میان باشد، یک میلیون انسان بی گناه را به خاک و خون می کشد و میلیون ها نفر را آواره می سازد.
سیاست "همزیستی مسالمت آمیز" اتحاد شوروی از همان ابتدا،در یک کلام به معنای این درخواست از غرب بود که: ما را به حال خود بگذارید تا نظام مورد نظرمان را که هیچ تهدیدی راهم متوجه شما نمی سازد، مستقر کنیم. جنگ جهانی دوم را ولی در پاسخ ،با 29 میلیون قربانی و کشوری ویران ،به این دولت نو پا"هدیه" کردند. پس از آن هم آمریکا که در جنگ آسیب چندانی ندیده و در شرایط معمول هم ازتوان به مراتب بیشتری برخوردار بود، هزینه های نجومی "جنگ سرد" را بسیار حساب شده ، به مردم شوروی تحمیل کرد تا سرانجام به آرزو و طرح خود ، یعنی از نفس انداختن اقتصاد آنان ،جامه عمل پوشاند. تا در روزی چون امروز، که نوبت گریز ستاره ها از پرچم خودآمریکا فرا می رسد ، خیال آسوده دارد که "آلترناتیو"ی تحت عنوان "سوسیالیسم" ، به منزله الگو والهام بخش جنبش های ضد سرمایه داری باقی نمانده است. ظلم گریزی وحق طلبی رااما اگر در فطرت بشربدانیم،می توان امیدوار بود که سرانجام عدالت خواهی ، فاصله بین 99 درصدی ها با راس هرم قدرتمندان را ، در نوردد.
اتحاد شوروی با امکانات مادی بسیار ضعیف تراز ابرقدرت های غربی، توانست در مدتی کوتاه به دستاوردهای بزرگ علمی و رفاهی نائل شود. بهداشت و تحصیل رایگان و تضمین کار و مسکن برای شهروندان ازآن جمله اند. رقابت غرب با سوسیالیسم همچنین به نفع طبقات محروم کشورهای سرمایه داری تمام می شد. سرمایه داران که از ترس نفوذ اندیشه های چپ رادیکال در میان مردم خود، پیش از فروپاشی شوروی، مجبور به دادن امتیازات رفاهی به آن ها بودند، اینک در جهان یکه تازی سرمایه، همه آنها را به تدریج بازپس می گیرند.
اتحاد شوروی ، باکمک احزاب کمونیستی و جنبش های آزادیبخش، سعی درتثبیت دستاوردهای سوسیالیسم و جلوگیری از شکست خود و متحدینش در جنگ نابرابر سرد داشت. متحدینی که برخلاف بشارت غرب به رشد سریع و استقراردمکراسی پس ازفروپاشی، اینک به بازیچه های سیاسی آمریکا تبدیل شده اند: وقتی به عنوان مثال جرج بوش به آنها دستور می دهد که باید سامانه سپر موشکی رادرخاک کشورشان نصب کنند، چاره ای جز اطاعت ندارند و وقتی اوباما می آید و صلاح کشورش را تا مدتی در آن می داند که سامانه نصب نشود ،باز بلا اراده باید موافقت کنند. این است "استقلال" در فهم "مدرن" از این کلمه! در کشورهایی که زمانی والاترین ارزش های انسانی ، به صورت کتاب ، فیلم ، تئاتر، موسیقی و... ترویج می شد، امروزفحشا و مواد مخدرهرروز قربانیان بیشتری می گیرد تاوعده"آزادی"نیز، به تعبیر سوداگرنه آن محقق شده باشد.(برای مقایسه دیروزو امروز کشورهای بلوک شرق به مقاله:"فروپاشی بدیهی ترین ارزش های انسانی"مراجعه کنید).
جانبداری ودفاع از همه سیاست و عملکردهای اتحاد شوروی ، البته کار نادرستی است. در رهبری ح.ت.ا هم ، کسانی چون احسان طبری، از دوران کیش شخصیت استالین، انتقادها کرده اند.ولی آیا می توان از موجودی که از همان بدو تولد، از پنجره کلبه اش، دندان تیز گرگانی را به تماشا نشسته است که درشوق دریدنش،زوزه های مرگ می کشیدند وسرانجام درب را شکسته، به داخل میریزند و پس از خونین ساختن پیکر او، خانه اش را هم به آتش می کشند، انتظار آن راداشت که در ادامه حیات ،آنچنان در این جنگل توحش وبی رحمی طی طریق کند، که در هیچ مقطعی خاطر انساندوستان جهان را هم نیازارد؟ خشونت های روی داده در صحنه سیاست های داخلی و خارجی ، از نظم حکمفرما برجهان و نه ماهیت شوروی ، که جز ادبیات و هنر اومانیستی خلق نکرده است، ناشی می شد.با این حال، این تجربیات خشن، هرچند از حیث کیفیت و کمیت، قابل مقایسه با فجایع تحت عنوان"اقدامات بشردوستانه"، همین امروزقدرتمندان دنیا هم نباشد، ولی باید به وضوح تقبیح شوند تا حداقل ،جا برای توجیه جنایت، با هربهانه ای ، تنگ تر شود.
نگاهی به آزادی عمل هرچه بیشتر آمریکا، پس از فروپاشی شوروی، دربکارگیری خشونت در جهان، به این نتیجه منتهی خواهد شد که شوروی ،حتی فارق از عملکرد داخلی اش، درایجاد توازن نظامی و سیاسی بین المللی ،نقش مثبت و حیاتی ایفا می کرده است.
با وجود چنین تصویری از گذشته و حال جهان، در حالی که می توان اشتباهات زیادی در این 70 سال به حساب ح.ت.ا به ثبت رساند، ولی نمی توان به "عدالت اجتماعی" معتقد بود و خطوط اصلی سیاست هایش را نفی کرد. بارزترین مشخصه این خط ،بکارگیری تجارب جبهه جهانی نیروهای مترقی واز جمله اتحاد شوروی ونیز کمک به آنهاست. این کمک ها با وجود آن که در مواردی ، بدون رعایت عرف و هنجارهای ضروردر ارتباط یک حزب و یک کشور صورت گرفته ،از این منظر که باا نگیزه مادی و منفعت شخصی و حتی گروهی از جانب طرفین انجام نشده است، هیچکدام ، آنگونه که برخی دوست دارند بنامند،"خیانت" محسوب نمی شود.اتفاقا بیشتر کسانی که از چنین "القابی" استفاده می کنند، خود یاازعوامل مستقیم خیانت های آشکاربه کشور، چون شرکت دراجرای "کودتای ننگین 28 مرداد" ویا از حامیان چنین اقداماتی هستند.
سرمایه داری ،امروزبا پشتوانه اسلحه و زور ونه بازار واقتصاد ،به حیاتش ادامه می دهد. چین و دیگررقبای غرب هم اگر به چنین راهی می رفتند، اینک هرج و مرج مطلق بر دنیا حکمفرما بود. در چنین شرایطی آیا ضریب هوشی فوق العاده ای لازم است تا انسان بتواند درک کند که اگرآن آلترناتیو مورد حمایت ح.ت.ا ، فرونریخته بود، کل بشریت ونه فقط طبقات زحمتکش، امروزبا امیدی بیشتربه آینده می نگریست؟
هرچند جز شکست در"جنگ سرد"، هیچ دلیل ساختاری در سوسیالیسم، برای فروپاشی اتحاد شوروی و نیز جز سرکوب بی رحمانه ح.ت.ا، و ایجاد اختناق در جامعه ، توسط ج.ا.اعامل مهم دیگری برای فروپاشی تشکیلات حزب و قطع پیوند فعالش با محرومان وروشنفکران، یافت نمی شود، با اینحال ،از مواضع تایید سرمایه داری، مخالفت با سوسیالیسم و ح.ت.ا،امری مجاز و قابل فهم است. آنچه جایز نیست ،سعی در وارونه جلوه دادن حقایق تاریخی مربوط به آنان، به منظورگمراه ساختن افکار عمومی می باشد. از آن جمله اند: تلاش برخی رهبران غربی،جهت هم سنگ نمایی جنایات آلمان هیتلری وخشونت های استالین، در جنگ جهانی دوم و درنتیجه قابل مقایسه خواندن "سوسیالیسم واقعا موجود" و "ناسیونال سوسیالیسم" و همچنین تحریف نقش و مواضع ح.ت.ا، درزمان مصدق و برپایه آن ،توجیه "کودتای 28 مرداد".
رهبران ح.ت.ا، اعدام شدند و اتحاد شوروی فروریخت. سوسیالیسم و عدالت اجتماعی را ولی هیچکس نمی تواند زیر ویرانه تجربه های ناموفقش دفن کند.

-شما ممکن است متناسب با خاستگاه طبقاتی خود،اینگونه ارزیابی در مورد شوروی وح.ت.ا را نپسندید وبا آن مخالف باشید . چنین واکنشی منطقی است، هرچند تصور نمی کنم که در رد آن حرف جدیدی، جز اتهامات وانگ زنی های رایج محافل سرمایه داری داشته باشید.
-شما ممکن است با موضعگیری "چپ" مخالف چنین برداشتی باشید. جوابم این است که: اگرفکر می کنید که در این جهان، بدون ارتباط تنگاتنگ با دیگر نیروهای طرفدار"عدالت اجتماعی"، می توانید به وزنه ای قابل اعتنا بدل شوید، آنگونه که در معادلات چیزی بیش از چرخ پنجم محسوب شوید، به نظرمن "آب درهاون می کوبید" شاید هم بازیچه دست رهبرانی قرارگرفته اید که می خواهند سر بزنگاه شما را به "ناکجاآباد" برند. ولی اگربه ضرورت هماهنگی با دیگر نیروهای مترقی جهان معتقدید، می توانید درک کنید که رهبران ح.ت.ا هم در گذشته تا چه حد درتشکیل چنین اتحاد و پیوندهایی کوشیدند واگر زنده بودند حتما انتقادهای شما را هم به گوش جان می شنیدند ودست اتحاد به سویتان دراز می کردند.(رهبران کنونی هم احتمالا همینطور).
-شما شاید خود ازطبقات زحمتکش ولی اصولا با"عدالت اجتماعی" ودر نتیجه با چنین تحلیل هایی، مخالف هستید. راستش فکر می کنم که قسمت اعظم انرژی رسانه ای زورگویان عالم صرف آن می شود که من و شما را به شرکت در جبهه جنگ بر علیه منافع خودمان ترغیب کنند. آن ها به "گوشت دم توپ" احتیاج دارند وکسانی که چیزی بیش از زنجیر دارند که از دست دهند، جلوی توپ ظاهر نمی شوند.

دل هر ذره را که بشکافی...

2011-09-25T21:07:00.027+02:00

ج.ا. هالدین ، دانشمند انگلیسی می گوید:"جهان نه تنها عجیب تر از آن چیزی است که فکر می کنیم، بلکه حتی عجیب تر از آن چیزی است که بتوان فکرش را کرد"!
در خبرهای دیروز23 سپتامبر، از جمله یک گزارش علمی، جلب نظر می کرد:"پژوهشگران موسسه تحقیفاتی "سرن" اروپا، در جریان آزمایشاتی کشف کردند که ذرات بنیادی"نوترینو" با سرعتی بیش از سرعت نور حرکت می کنند".
"هارالد لش" فیزیکدان آلمانی ، یکبار در بحث پیرامون غیرقابل سبقت بودن سرعت نور به شوخی گفت:" هیچ چیز در جهان ما سریعتر از نور حرکت نمی کند، مگر شایعات بد"! "نوترینو"شایعه نیست ، امیدواریم ولی مثل "نوترن"، از زرادخانه های هسته ای سر درنیاورد.
در سال 1927، "اصل علیت"، که اساس فیزیک کلاسیک محسوب می شود، با اصل "عدم قطعیت" هایزنبرگ و دیگر نتیجه گیری های فیزیک کوانتوم، به چالش گرفته شد. جدالی که هنوزهم به قطعیت نرسیده است.
اینجا آزمـایـش جالبـــــی ،که تا حدودی با مسائل فوق در ارتباط است و گویا می تواند تعاریف فلسفی رایج از مقوله "مکان" را زیر سوال برد،به صورت فیلم و به زبان آلمانی نمایش داده شده است. ترجمه آن را هم در زیر می خوانید:

"Verschränkung( اتصال ذرات به یکدیگر)

"Verschränkung" یکی از شگفت انگیز ترین مباحث فیزیک کوانتوم و به معنی اتصال دو ذره باهم است ، حتی زمانی که ازنظر مکانی جدا از یکدیگرند.

ادامـــه مطلب >>>>

کاش بی نفت بودیم و بی قافیه !

2011-09-13T02:46:00.046+02:00

دو چیز اگر نداشتیم شاید امروز خیلی چیزها می داشتیم که نداریم. و آن دو"نفت" است و "قافیه".
می گویند که "نفت" از واژه اوستایی "نافتا" می آید . در زبان روسی هم آن را "Neft" نامیده اند. بسیاری بر این باورند که نفت یا "طلای سیاه"، لااقل برای ما ایرانیان وشاید برای روس ها هم ، ترمز پیشرفت و بهروزی بوده است. دمکرات ترین دولت تاریخ کشورمان ، برای تاراج این کالاست که توسط استعمارگران بوسیله کودتای 28 مردادسرنگون می شود تا قرارداد تحمیلی کنسرسیوم بتواند پس از آن برای هرکدام از دو ابرقدرت آمریکا و انگلیس ، سهم 40 درصدی را تضمین نماید. بعدها هم با بکارگیری شیوه های مدرن استعماری، کاری کردند که رابطه ما و نفتمان به گاو و شیرش شبیه شد. تکنولوژی استخراج ، سیاست قیمت گذاری و تعیین سهمیه ما در بازار جهانی ، از آنهاست و وابستگی مطلق به صدور نفت ، تاحد 85 درصد کل درآمد ارزی، ازآن ماست. یعنی همانقدر که گاو بر شیرش تملک دارد، ماهم بر نفتمان داریم. این وضعیت کمابیش در دیگر کشورهای نفت خیز هم وجود دارد. روسیه مطابق برآورد کارشناسان، بزرگترین منابع انرژی فسیلی آینده جهان را در"اختیار" دارد. البته این اختیار اگر داخل گیومه نبود، روسیه می توانست ابرقدرت بلامنازع جهان باشد و شوروی هم شاید فرو نمی پاشید. برای استخراج ولی روس ها باید به ساز آمریکا و متحدانش برقصند تا آنها بگذارند که مثلا این آقای باب دادلی، مدیرشرکت "بریتیش پتراولیوم" بالاخره پس از چند سال بازی درآوردن، با نخست وزیر انگلستان به روسیه برود تا شاید قراردادی بسته شود. از طرف دیگر، کانادا و دیگر کشورها هم به اشارات آمریکا، به تدریج مدعی مالکیت بر مناطق نفت خیز قطب می شوند و روسیه هم مجبور است که بخش بزرگی از درآمد کنونی اش را صرف تولید سلاح هایی کند که به کمک آن بتواند از این مناطق دفاع نماید. یکی از آنها هم زیر دریایی مدرن اتمی "کورسک"، بود که در سال 2000آنچنان با مهارت دچار"حادثه" شد که قسمت های خطرناک اتمی اش آسیبی ندید ولی 118 نفرسرنشینش جان باختند. بعد از آن هم مادلین آلبرایت، وزیر خارجه وقت آمریکا اظهار داشت که:"منابع نفت و گاز سیبری، میراث تمام ملت ها ونه فقط روسیه است"!
و اما بلایی که "قافیه" بر سر ما آورده است روی نفت سیاه را سفید کرده است:

ادامـــه مطلب >>>>

روابط روسیه و غرب از نگاه برژینسکی

2011-09-10T15:59:00.009+02:00

زبيگنيف برژينسکی ، عضو هيئت رئيسه مرکز مطالعات استراتژيک و بين المللی واشنگتن، معاون سابق رياست جمهوری در امور امنيت ملي وکارشناس مسائل ژئوپولیتیک، در مصاحبه ای اختصاصی با خبرنگار "بی بی سی" روسی ، که دیروز 9 سپتامبر 2011 متن آن منتشر شد ، آینده سمتگیری های سیاست خارجی روسیه را در پیوند با غرب پیش بینی می کند. این مصاحبه درآستانه دیدار هفته آینده دیوید کامرون، نخست وزیر انگلستان از روسیه انجام می گیرد. حضور باب دادلی، رئیس غول نفتی "بی پی" ، که در ماه های گذشته مذاکراتش با مقامات روسیه برای مشارکت در استخراج نفت قطب شمال با ناکامی روبرو شد، اهمیت این سفررا افزون می کند.
اینک در شرایطی که روسیه در مقابل تهاجم ناتو به مناطق نفوذش در لیبی و سوریه، هرچه بیشتر به چین نزدیک شده است ، برژینسکی جایگاه اصلی روسیه را "غربی"می بیند. اهمیت توجه به روابط روسیه و غرب برای ما،در تاثیر گذاری مستقیم آن برسمتگیری های آینده جمهوری اسلامی ایران است. ولی آن گونه که در این گفتار برژینسکی می خوانیم، او برخلاف اظهارات گذشته اش، حال امیدی به همکاری استراتژیک روسیه و غرب، در آینده نزدیک ندارد.
ترجمه:
"ز. برژینسکی: روسیه به صورت زیگزاگ به سمت اروپا حرکت می کند!

ادامـــه مطلب >>>>

غروب برمن

2011-09-01T20:46:00.003+02:00

غروب شهر ما "برمن"
رودخانه " Weser "و کارخانه آبجو سازی " Beck's" (ساختمان سفید) ، دو صاحب نام این شهر در عکس دیده می شوند
عکس را دیروز31 اوت گرفتم.

نکاتی در باره کودتای۲۸ مرداد

2011-08-21T19:39:00.062+02:00

58 سال از"کودتای 28 مرداد"می گذرد.از آنجایی که این رخداد نیز مانند انقلاب 1357 تاثیر بنیادین بر ساختار سیاسی، فرهنگی واجتماعی کشورمان برجای گذاشت ،همچنان پس از سال ها مورد بررسی وکالبدشکافی قرارمی گیرد.این حادثه ازجمله بخاطر حضورکماکان پررنگ عوامل خارجی و داخلیش درعرصه حیات فعلی سیاسی میهنمان، تنها به گذشته مربوط نمی شود. از این رو پیوسته شاهد تحمیل ارزیابی های تازه مهندسی شده، بخصوص از جانب گروه های در مظان اتهام به همکاری با بیگانگان، با هدف گریز از محکومیت در پیشگاه تاریخ و مردم، هستیم. به گوشه کوچکی از این ارزیابی ها توجه کنید:
- سلطنت طلبان ، از این واقعه با نام "قیام ملی 28 مرداد" و حتی "انقلاب ملی 28 مرداد"، یاد می کنند.این برداشت با علاقه این گروه به نظام سلطنتی طبیعتا در پی جابجا کردن واقعیات دو طرف معادله ، یعنی مثبت جلوه دادن شاه و شعبان ها و محکوم کردن مصدق و دیگر نیروهای ملی و انقلابی است. داریوش بایندر، دیپلمات سابق و "تاریخ نویس" کنونی این نحله فکری، ضمن انتقاد به برخی سلطنت طبان افراطی در مصاحبه ای که راجع به کتابش:"ایران و سی آی ای. بازبینی جریان سقوط مصدق" با هفته نامه اکونومیست داشته است، حتی از "مادلین آلبرایت" ، جهت عذر خواهیش از ایرانیان، برای انجام کودتا توسط سیا، انتقاد می کند:

ادامـــه مطلب >>>>

افزایش تمایل آمریکا به «جنگ درمانی»!

2011-08-11T16:57:00.020+02:00

نشریه اینترنتی"تایمز اتحادیه اروپا"، در تاریخ 5 اوت 2011، مقاله ای منتشر کرده است با این عنوان:"آنچه در بانک های آمریکا و اروپا می گذرد، جهان را به آستانه جنگ می کشاند"!
در این نوشته ، با دلایل بسیار، ایالت متحده به فریب افکار عمومی در مورد ماهیت بحران عمیق مالی و اقتصادیش متهم می شود و با بررسی عوامل اقتصادی شروع دو جنگ جهانی گذشته، و ارزیابی کارشناسان سیاسی ، به این نتیجه می رسد که آمریکا و برخی متحدین غربی آن، تنها با جنگ است که می توانند از زیر بار مسئولیت بحران فراگیر ، شانه خالی کنند. به ترجمه بخش هایی از این مقاله توجه کنید:
" گزارش تکان دهنده وزیر خزانه داری روسیه به نخست وزیر کشور، ولادیمیر پوتین، حاوی این اعلام خطر است که :کاهش عظیم نقدینگی موسسات مالی آمریکا و اروپا در دو هفته اخیر، خطر فروپاشی مجموعه سیستم جهانی اقتصاد را به همراه دارد و تنها راه نجات غربی ها از نابودی، جنگ جهانی است"!
این گزارش آغاز بحران فعلی را تصمیمات غلط "فدرال رزرو بانک آمریکا"، در تاریخ 20 ژوئیه، می داند.

ادامـــه مطلب >>>>

نفس های «دلار» به شماره افتاده است!

2011-08-08T20:07:00.016+02:00

خبرگزاری"ایتارتاس" روسیه، امروز ، 8 اوت 2011 ،مقاله ای منتشر کرده است که ترجمه آن را می خوانید:
"جهان ، به تدریج ، دست رد به سینه "دلار" می زند! این پیش بینی "گوان زیان ژون"، رئیس موسسه عالی رتبه گذاری چین(Dagong Global Credit Rating) است . او این روند را "بازگشت ناپذیر" می داند.

ادامـــه مطلب >>>>

درسی از تاریخ

2011-07-28T19:24:00.023+02:00

"آخوندها ...تبلیغ می کنند که اگر جریان امور به نحو نامطلوبی است ، بر اثر این است که مردم قواعد و دستورات مذهبی را رعایت نمی کنند. ولی ...اوضاع سیاسی جهان، دیگر اجازه نمی دهد که عادات و رسوم قدیمی و تمایلات ارتجاعی در هیچ کشوری از کشورهای جهان تجدید گردد و بدون تردید کشور ایران هم از این قاعده مستثنی نخواهد بود."
حتما فکر کردید که این هم از جملاتی است که روزی صد بار در تحلیل طیف های مختلف مخالفین رژیم ج.اسلامی بیان می شود؟ امیدوارم مایوس نشوید،ولی این ارزیابی 64 سال پیش در نشریه "خواندنیها" درج شده است!

ادامـــه مطلب >>>>

نقشه جغرافیایی ایران در رویای جهانخواران

2011-07-28T19:19:00.014+02:00

رالف پیترز، سرهنگ بازنشسته آمریکا ونظریه پرداز مسائل ژئوپولیتیک، در سال 2006 ، طرحی از"خاورمیانه مطلوب" یا "خاورمیانه بزرگ "،ارائه می دهد که این روزها نیز، با تحولات منطقه، مورد بحث و بررسی جدید قرار گرفته است.
طبق این طرح آنچه ازنقشه جغرافیایی ایران باقی می ماند به موش بیشتر شبیه است تا پلنگ.

نیمی از پناهندگان جهان، قربانیان جنگ های آمریکا هستند!

2011-07-12T02:38:00.005+02:00

نشریه آمریکایی"Think progress" مطلب زیر را در تاریخ 24 ژوئن 2011 به چاپ رسانده است:
"نیمی از پناهندگان جهان ، از جنگ های آمریکا گریخته اند!
جنگ های آمریکا در افغانستان و عراق ، تعداد زیادی از ساکنین این دو کشور را مجبور به ترک خانه و کشور خود کرده است.
مطابق بررسی اخیر کمیسیون عالی سازمان ملل در امور پناهندگان ، تقریبا نیمی از پناهندگان جهان از افغانستان (3,05 میلیون نفر) و عراق(1,68 میلیون نفر) هستند

ادامـــه مطلب >>>>

پیش بینی وضع جمعیتی جهان

2011-06-30T19:51:00.011+02:00

"تایمز" ،امروز ، 30 ژوئن، مقاله ای با عنوان "وضع جهان در سال 2050 " منتشر کرده است که در آن تغییرات وجابجایی های جمعیتی چند کشورمهم ،بر اساس پیش بینی های علمی "مرکز آمارانسانی جهان" در آمریکا(IDB) ، مورد بررسی قرار گرفته است. تارنماهای روسی ، با توجه به نکات مهمی که در مورد روسیه در این گزارش وجود دارد، خلاصه آن را به شرح زیر منتشر کرده اند:
"آمریکایی ها می گویند که جهان در سال 2050 چگونه خواهد بود!
پرجمعیت ترین کشور جهان در سال2050 ، هندوستان خواهد بود. (این کشوراز سال 2025، چین را پشت سرمی گذارد). آمریکا با 423 میلیون نفر،در ردیف سوم قرارمی گیرد.( در سال 2010 جمعیت آمریکا 308 میلیون نفر اعلام شد).

ادامـــه مطلب >>>>

کشف گنج در "فتق بند" مجروح!

2011-06-28T03:50:00.016+02:00

در صفحه حوادث روزنامه اطلاعات 28 تیر1344، خبر مجروح و بستری شدن پیرمردی در بیمارستان "سینا"ی تهران منتشرشده بود، که در"فتق بند" ش مقادیری جواهرات گرانبها کشف می شود. یک هفته دیرتر، مشخص شد که او، "شائیم ذاکائیم"،از مهاجران لهستانی مقیم تهران و زندانی سابق اردوگاه آشویتس نازی ها بوده است. بقیه این ماجرای جالب را در تصاویر "اطلاعات" بخوانید:

ادامـــه مطلب >>>>

در مورد دکتر فرهنگ هلاکویی

2011-06-24T14:34:00.067+02:00

دکترجامعه شناس فرهنگ هلاکویی، مشاورازدواج و خانواده وتعلیم و تربیت کودکان ، بخاطر روشنگری های ارزشمند درزمینه روانشناسی، لااقل در بین ایرانیان خارج از کشور چهره ای شناخته شده است.ولی بسیاری را عادت برآن است که اگر کسی را به زیور هنری آراسته دیدند ، امامزاده اش کنند و بر سر وگردنش دخیل بندند و علاج گری و درمان بواسیر را هم از او طلب نمایند. این که من و شما بخاطر تنبلی فکری دوست داریم ،"کمی فن حریف" را"همه فن حریف" ببینیم و از او "کرامات" بیش از توانش تمنا کنیم،تا بتوانیم با اتکا به فرمول های آماده او،دکان تفکرخودمانرا با خیال راحت تخته نماییم ،به تدریج چنین کسی را به باورنوعی"مرجع تقلید بودن" ،گرفتار خواهیم کرد. دکترهلاکویی نیز مدتهاست که با طیب خاطر ردای مرجعیت به تن کرده است و در حالی که در حرف، قبول هر" ایدئولوژی" را به خوردن مرغ پخته با امعا واحشایش تشبیه می کند، نظام فکری خود را به مثابه یک "ایدئولوژی"بی کم وکاست، به خورد دیگران می دهد.

ادامـــه مطلب >>>>

آشوب دربحرین:۶۲ سال پیش و امروز

2011-06-20T01:11:00.023+02:00

"آشوب دربحرین"، عنوان صفحه نخست نشریه "تهران مصور" مورخ 15 مهر1328 بودکه این روزها نیز هرچند با ماهیتی متفاوت ویا دقیق تر:کمی تا قسمتی متفاوت،مصداق عینی پیدا کرده است.آشوب 62سال پیش،درنتیجه آزاروشکنجه فارس های بحرین توسط "بلگریو"، مستشار انگلیس و حاکم دست نشانده اش ، با هدف "پاک سازی قومی" جهت آماده سازی شرایط برای جدا کردن رسمی بحرین از ایران (1971)، به وقوع پیوست.
آن ایام که "تهران مصور"شرح آشوب بحرین را منتشرکرد ، سه سال ازسرکوب جنبش دمکراتیک آذربایجان می گذشت. روایت "مورخین" شاهنشاهی و آمریکایی براین گمان استواراست که گویااین جنبش را شوروی جهت الحاق آذربایجان ایران به خاک خود ،ساخته و پرداخته بود، ولی به دنبال"اخطار و فشار"های آمریکا وانگلیس، این"توطئه" نافرجام و تمامیت ارضی ایران محفوظ ماند . اقدامی که "سپاس" ابدی ایرانیان از این دو "مهد دمکراسی وآزادی" را موجب گردید !(با خیال پردازی های این جماعت هم در توضیح مکانیزم این"اخطاروفشار"ها،فعلا کاری نداریم).
دراین میان سوالی که بی پاسخ مانده ، آن است که چرا این وقایع نگاران ودلسوزان "تمامیت و آزادی" میهن ما :1- در جدا شدن بحرین از ایران، به ابتکار همین آمریکا وانگلیس، واکنشی نشان نداده اند ؟! 2- این دوکشور"لیبرال "را بخاطر کودتا علیه دولت ملی و آزادیخواه دکتر محمد مصدق ، سرزنش نکرده اند؟!

ادامـــه مطلب >>>>

اگر بشاراسد سقوط کند...

2011-06-10T01:14:00.041+02:00

با ورودهر رئیس جمهور جدید به کاخ سفید آمریکا ، کارشناسان سیاسی امور خارجه تمام کشورهای جهان گوش به زنگ و مترصد می مانند تا نه در حرف ، بلکه در عمل ببینند که او چه "سورپریز"ی به همراه دارد . جرج بوش بعد از 11 سپتامبر از سایه به درآمد و معلوم شد که لشکرکشی به خاورمیانه هدف اصلی دولت اوست. کاندولیزا رایس در مقام مشاور امنیت ملی، دوسال پس از حمله به عراق وافغانستان اعتراف می کند که طرح حمله به این دو کشور، در همان آغاز کار دولت بوش تهیه شده بود.

ادامـــه مطلب >>>>

دررابطه با طرح ترور شاه در سال 1327

2011-06-04T16:23:00.016+02:00

"تهران مصور"، به مدیریت احمد دهقان، نماینده مجلس واز نزدیکان دربار، "ضد توده ای" ترین نشریه زمان خود محسوب می شد.دهقان ، سال 1329در دفتر "تماشاخانه تهران"، که خود برای مبارزه با تئاتر پیشرو به سرپرستی عبدالحسین نوشین بنیاد نهاده بود، به ضرب گلوله شخصی به نام حسن جعفری به قتل میرسد. قاتل که در شرکت نفت انگلیس کار می کرد،در سال 1330 اعدام شد.
در زیر، تصاویر "تهران مصور" 29بهمن 1327 در مورد سوء قصد ناصر فخرآرائی به جان شاه ،در 15 بهمن 1327 ، و تلاش این نشریه برای انتساب این حادثه به حزب توده ایران، به چشم میخورد. همزمان، ح.ت.ا. غیر قانونی اعلام ، رهبران و فعالانش، از جمله نوشین، دستگیرو دفاتر و مراکزش اشغال می شود . نوشین در دادگاه مربوطه در پاسخ به این پرسش که آیا می داند جرمش چیست، می گوید:"به گمانم آسیب زدن به فروش گیشه یکی از تماشاخانه های تهران باشد."

ادامـــه مطلب >>>>

ده سوال از هنری کیسینجر

2011-05-29T21:54:00.013+02:00

"تایم"، چاپ آمریکا، هفته پیش ، در مطلبی با عنوان " ده سوال از هنری کیسینجر" ، نقطه نظرات این سیاستمدار محافظه کار و وزیر سابق امور خارجه آمریکا را، پیرامون برخی مسائل روز منتشر کرده است.

ترجمه:
"-آیا آمریکا باید از چین بترسد؟

ادامـــه مطلب >>>>

رسوایی سیاسی یا سیاست رسوا ؟

2011-05-22T20:57:00.016+02:00

"سیاست" در یک کلام ، یعنی "علم" سواری گرفتن عده ای قلیل از اکثریت . چنین برداشتی را ، به طور کلی، می توان به تمام ادوار تاریخ جوامع بشری تا امروز تسری داد.چرخ سیاست به خاطر این ماهیت ضد انسانی، بدون دروغ ، جنایت و توطئه از حرکت باز می ایستد.زیرا اکثریت به سرعت جهت بازپس گیری حقوق خود دست به کار خواهد شد .

ادامـــه مطلب >>>>

سرنوشت شوروی در انتظار آمریکا !

2011-05-19T22:05:00.016+02:00

"تایم" چاپ آمریکا، در تاریخ 17 مه 2011، مقاله ای با این عنوان منتشرکرده است :"سیاستمدار باسابقه می گوید: سرنوشت شوروی در انتظار آمریکاست"!

ادامـــه مطلب >>>>

بن لادن: "گوساله سامری" آمریکا !

2011-05-11T13:16:00.015+02:00

وقتی که حضرت موسی به کوه طور میرود تا "ارنی" گوید و پاسخ "لنترانی" از خدا بگیرد ، زرگری از بنی اسرائیل ، به نام سامری ، قالبی از گوساله ساخته تا نیمه درخاک می کند و مردم را به انداختن سکه طلا در قالب، با تضمین بیرون آمدن "خدا" از درون آن دعوت می نماید. پس از پر شدن قالب از سکه ، کوره ای را که آن زیر قرارداده بود می افروزد ، طلا ها ذوب و شکل گوساله می شوند. سامری آنگاه قالب را بازو گوساله طلایی را به جای "خدا" به مردم قالب می کند.

ادامـــه مطلب >>>>

برژینسکی وتحولات خاورمیانه

2011-05-02T02:20:00.010+02:00

ز.برژینسکی ، مشاور سابق ریاست جمهوری در امور امنیت ملی آمریکا در مصاحبه خود با روزنامه آلمانی "Tages Anzeiger" ، که با عنوان " ما نباید دچار توهم شویم! " در تاریخ 28آوریل 2011 منتشر شد، به پرسش هایی در مورد تحولات خاورمیانه پاسخ می دهد.

ادامـــه مطلب >>>>

کوبا همچنان می خروشد!

2011-04-18T12:42:00.015+02:00

50سال از شکست نظامی آمریکا و مزدورانش درتجاوز به کوبا می گذرد. تا آن روز هم که دوسال از انقلاب می گذشت، عوامل سیا ، لحظه ای از توطئه علیه دولت نوپای کوبا غافل نبودند. چنین فشارهایی سرانجام فیدل کاسترو و یارانش را ، برای حفظ استقلال ،به تمرکز بیشتر واداشت. یک دهه دیرتر، بلایی که آمریکایی ها بر سر "سالوادور آلینده" در شیلی آوردند، درستی اقدام انقلابیون کوبا در تغییر شیوه حکومت داری را به اثبات رساند. آمریکایی ها هیچ راهی جز"تمرکز" هرچه بیشتر برای نظام های "متمرد" باقی نمی گذارند.

کوبا، با تمام فشارهای اقتصادی و سیاسی آمریکا، و مشکلاتی که پس از فروپاشی شوروی با آن دست به گریبان شد، با فداکاری وحمایت مردم، استوارایستاد، در مقابل زورگویان سرخم نکرد و ستاره ای است هنوز امید بخش، درآسمان تیره جهان نابرابری ها.

16 آوریل ،مردم کوبا با شوق و شور انقلابی ، پنجاهمین سالگرد شکست متجاوزین درعملیات"خلیج خوکها" را جشن گرفتند.

درهمین رابطه:

- یوتیوپ:Marcha Popular en Cuba

-junge Welt :گزارش و تفسیر از هاوانا

کودکان و جهانخواران

2011-04-07T12:01:00.009+02:00

مطلبی دراین باره: Presscore.ca

ارتش آمریکا ، تنها در ماه گذشته ،دوباربخاطر کشتارمردم در افغانستان ، مجبور به "عذرخواهی" شد:

1- 6 مارس:عذر خواهی دیوید پترائوس ، پس از تظاهرات واعتراضات به بمباران غیرنظامیان که 9 کودک نیز در جریان آن کشته شدند؛

2- 29 مارس :عذر خواهی پنتاگون از قتل غیرنظامیان ،پس از برملا شدن عکس و فیلم از "تیم مرگ ارتش آمریکا در افغانستان" ، که برای تفریح آدم کشی می کرده اند.

شگفت آوراست که دولت های آمریکا، با چنین زخم های عمیقی که به صورت مستمر بر وجدان بشریت می نهند، دائما از"نقض حقوق بشر" در کشورهای رقیب سخن می گویند وبرای قربانیانش اشک تمساح می ریزند.

پس ازتصویب لایحه ملی شدن نفت...

2011-04-05T03:26:00.015+02:00

60سال پیش: درواکنش های فوری استعمارگران به تصویب لایحه ملی شدن نفت درتاریخ 29 اسفند1329 ، زمینه سازی "کودتای 28مرداد"، کاملا مشهود است. اهمیت توجه به این مساله درآن است که شیفتگان ووابستگان کودتاگران هنوز سعی می کنند که کودتا را واکنشی به "خطرسرخ" در ایران قالب کنند.

لیدر محافظه کار انگلیس:"تصمیم مجلس ایران به ملی کردن صنعت نفت در سراسر کشور، هم خطرناک است و هم غیر قابل تحمل و باید یا از طریق مسالمت ،واگر نشد ، از طریق اعمال قدرت، از اجرای این تصمیم جلوگیری کرد..."

سینما" تمدن"!

2011-04-05T01:56:00.006+02:00

کمی پیش از انقلاب، درسالن انتظار سینما آسیا،یک تابلوی نقاشی فانتزی از"سینماتمدن" به دیوارنصب شده بود که درآن همچنین زنی چادربه کمر بسته مشغول گوشت کوبیدن و زنی دیگردر حال سرپا گرفتن بچه اش درسالن نمایش ،دیده می شد.

بمب های سرطان زا : دیروز در عراق ، امروز در لیبی ، فردا در ...

2011-03-30T13:34:00.035+02:00

منابع گوناگون خبری، از بکارگیری بمب های دارای اورانیوم ضعیف ، توسط آمریکا و متحدانش در لیبی ، حکایت می کنند. چندی قبل نیز سازمان بهداشت جهانی، از افزایش تولد کودکان غیرعادی و شیوع سرطان ناشی از بکارگیری بمب های مشابه در عراق خبر داده بود.

بی بی سی فارسی، 2اکتبر 2010 گزارشی دارد با این عنوان :"گواتمالا آزمایش های دهه 40 آمریکا را ، نقض حقوق بشر خواند"! و در ادامه می خوانیم: "باراک اوباما، رییس جمهوری آمریکا به این دلیل که گروهی از پزشکان آمریکایی حدود شصت سال پیش عمدا صدها شهروند گواتمالا را به بیماری های مقاربتی سوزاک و سیفلیس آلوده کرده بودند، روز جمعه (اول اکتبر) طی تماس تلفنی با همتای گواتمالایی خود از او عذرخواهی کرد...آزمایش های مشابهی بر روی سیاهپوستان ایالت آلابامای آمریکا نیزانجام گرفته بود".

در همین گواتمالا،"یاکوب آربنز"، رئیس جمهورمحبوب،در سال 1954 توسط "سیا" سرنگون می شود و رژیم جانشینش، 200 هزار گواتمالایی آزادی خواه را به قتل می رساند.

اوباما همچنین از بمباران اتمی ژاپن توسط آمریکا، در پایان جنگ جهانی ، اظهار تاسف نموده ولی"عذرخواهی" را ظاهرا به آینده ، یعنی زمان افول جایگاه ابرقدرتی آمریکا، موکول کرده است.

پیش بینی می شود که حدود 60 سال دیگر رئیس جمهوری در آمریکا روی کارآید که از عراقی ها، لیبیایی ها، افغان ها ، یوگسلاوها ، و... بخاطر جنایات اسلافش ، عذر خواهی کند. روسای جمهور آمریکا، با این" توبه ها"، اگر قبول واقع شود، خود را اقلا از" آتش جهنم آن دنیا" نجات خواهند داد. به سرنوشت دنیوی و اخروی آن "روشنفکر انی" باید گریست که از این جنایات ، به بهانه های گوناگون حمایت کرده اند.

در محافل وطنی ولی متاسفانه گاه "کمدین های سیاسی" هم یافت می شوند ، که به عنوان مثال وقتی که خانم مادلین آلبرایت، وزیر خارجه پیشین آمریکا ، طبق سنت فوق الذکر ، از کودتای حدود 60 سال پیش کشور مطبوعش ، برعلیه دولت ملی دکتر مصدق، عذر خواهی می کند، همچون "کاسه داغ تر از آش" ، هنوز به دفاع و توجیه این اقدام "سیا" می پردازند و بعضی حتی به او، بخاطر اعتراف به کودتا، انتقاد می کنند.

در "منطق زورمداران "، برای تسلط هرچه سریعتر بر منابع انرژی و جغرافیای سیاسی کشورهای ضعیف، استفاده از هر وسیله ای، حتی ابزار کشتار نا متعارف، مجاز است. سکوت من وشما ولی در مقابل این جنایات، یا احیانا تطهیر آنها، با هیچ منطق و استدلالی قابل توجیه نیست.

اوباما و "تغییر"!

2011-03-21T11:20:00.009+01:00

یادآوری:19 فوریه2011،آخرین پیش نویس قطعنامه سازمان ملل علیه جنایات اسرائیل، مانند همیشه، توسط آمریکا وتو شد.

اندر خواص "دمکراسی"

2011-03-19T15:12:00.029+01:00

سیف الاسلام ، پسر معمرقذافی ، اعلام کرد که نیکلا سارکوزی ، پیروزی خود در انتخابات ریاست جمهوری فرانسه در سال 2007 را، از جمله مدیون کمک های مالی حکام لیبی است. او از انتشار قریب الوقوع اسناد مربوطه خبر داد.البته بعید است که سارکوزی که اینک در اشتیاق بمباران لیبی در پوست نمی گنجد تا درغیبت نسبی ابرقدرت بیمار، دین خود را به "دنیای آزاد" ادا کند، پیشبینی چنین اقدام انتقام جویانه ای را از طرف لیبی نکرده باشد.پس باید منتظرواکنش او وحزبش نیز باشیم.ولی در هر حال، او به مثابه رهبر یک کشور "دمکراتیک"، مانند قذافی فارغ از پاسخگویی به مردم و رقبا نخواهد بود، تا جایی که حتی عمل غیر قانونی و اخلاقی خود را بدون لاپوشانی ،باصدای بلند اعلام دارد . پس می توان حدس زد که در صورت انتشار اسناد مربوطه از طرف لیبی ، حداقل شاهد یک تئاترسیاسی و جنجال مخالفان جریان حاکم "اتحاد برای جنبش مردمی" ، درفرانسه باشیم. چنین چیزی ، اگر رخ دهد، تنها یک نمونه از ده ها اتفاق مشابهی است که در صحنه سیاست غرب ، تا کنون شاهد بوده ایم. وجه تشابهی هم با ماجرای "ایران کنترا" ی خودمان دارد و آن ساخت و پاخت غیر قانونی "تکثر گرا" ی غربی با "توتالیتر" شرقی ، است. در هردو مورد هم این "تکثرگرایی" است که زیر ضربه انتقاد داخلی قرار می گیرد .و این خود امتیازی است که باید به حساب "دمکراسی" نوشت. تشابه دیگر طرف های دو ماجرا، قرارداشتن رژیم های متکی به درآمد نفت ، یعنی ج.اسلامی ایران و لیبی، از یک سو و نظام غربی استوار بر مالیات و مجبوربه حفظ ظاهر کار در مقابل افکارعمومی، از طرف دیگر می باشد.

ادامـــه مطلب >>>>

و چهارسال بعد...

2011-03-17T20:52:00.002+01:00

28 مرداد 1328
در پایین عکس : "گزارش مهیج و چگونگی وقوع کودتا در سوریه"
ودرست چهار سال بعد درمطبوعات جهان و سوریه: ...

چهل و پنج سال پیش در چنین روزی: محکومیت خلیل ملکی

2011-03-16T13:10:00.021+01:00

24 اسفند 1344 ، محاکمه پر هیاهوی خلیل ملکی به پایان می رسد. انعکاس دفاعیات اوو اظهارات تیمسارضیاء فرسیو ،معاون دادستان ارتش دردادگاه را، در روزنامه اطلاعات آن تاریخ ، به شرح زیر ملاحظه کنید:

ادامـــه مطلب >>>>

برادلی منینگ و بازتعریف "اخبارآزاد"

2011-03-14T11:25:00.018+01:00

فیلیپ کراولی، سخنگوی وزارت امور خارجه آمریکا مجبور به استعفا می شود ، زیرا از رفتار وحشیانه با برادلی منینگ سرباز زندانی متهم به همکاری با "ویکی لیکس" انتقاد کرده بود. گفته می شود که برادلی را به بهانه جلوگیری از اقدام به خودکشی، زنجیری کرده اند.
همزمان وزیر خارجه آمریکا به جمهوری اسلامی ایراد می گیرد که : شما که مدعی حمایت از مبارزات آزادی خواهانه مردم کشورهای عربی هستید ، چرا به مردم خود آزادی نمی دهید؟ کسی هم از او نمی پرسد که :شما که مدعی دفاع از حقوق انسان ها و انتشار آزاد خبر در جهان هستید، چرا بجای تقدیر از برادلی ، اورا زندانی و شکنجه می کنید؟
مگر کاری که "ویکی لیکس" می کند چیزی جز کمک به "دسترسی آزاد به اطلاعات" است؟ مخاطب این افشاگری ها هم، مردم و نه سازمان های امنیتی کشورها بوده اند و فقط پته آمریکا را هم روی آب نیانداخته است. حال ازمقامات آمریکا باید پرسید که چرا مردم جهان ،اطلاعات از فیلترهای رسانه ای آمریکا و سرمایه داران عبور کرده را ، لاجرعه باید سر کشند و به به بگویند ولی حق دسترسی به اخبار خام را ندارند ؟
"برادلی منینگ" ، هم اینک زیر شکنجه مدعیان "حقوق بشر" است و جولیان آسانژ هم که پیشتر از طرف برخی جمهوری خواهان به اعدام تهدید شده بود، در صورتی که به آمریکا تحویل داده شود ، سرنوشت بهتری نخواهد داشت.
نتیجه آن که: همه واعظان سیاسی ، چه ایرانی و چه آمریکایی در خلوت ، خود کار دیگر می کنند ولی بالای منبر ، از روی عادت به دیگران درس اخلاق می دهند. شنونده باید عاقل باشد.
.

شصت سال قبل:در عروسی شاهانه چه گذشت؟

2011-02-26T14:15:00.028+01:00

شصت سال پیش، سال 1329، در چنین روزهایی، کشورمان شاهد وقایع مهمی بود که از آن جمله اند، ترور حاجیعلی رزم آرا، نخست وزیر(16 اسفند) و نخست وزیری حسین علاء ،تصویب قانون ملی شدن صنعت نفت در مجلس(29 اسفند) و ادامه بحث های داغ در مورد ملی شدن نفت که سرانجام به روی کار آمدن دولت مصدق (8اردیبهشت 1330) منجر شد.
در همین ایام ، شرح وقایع مربوط به عروسی محمد رضا شاه و ثریا اسفندیاری(23بهمن)، نیزقسمت بزرگی از صفحات مطبوعات ایران را به خود اختصاص می داد.

ادامـــه مطلب >>>>

مصاحبه صفروف با صدای امریکا در مورد ایران

2011-02-21T04:06:00.018+01:00

تحولات خاورمیانه ، ایران و آمریکا

2011-02-17T22:54:00.031+01:00

دگرگونی های منطقه آنچنان سریع گسترش می یابد که اگر به اخبار هفته پیش در چنین روزی نگاه کنیم، به نظر می رسد که مربوط به چند ماه قبل است. مثلا: "مبارک استعفا نمیدهد"! امروز تا حدودی روشن تر ازآن روز می توان ، به ارزیابی این تحولات ، از دریچه جایگاه بین المللی آن ها پرداخت. روسیه و چین ، سکوت را شکسته و " آمریکا و برخی کشورهای غربی را از تشویق به انقلاب در خاورمیانه، برحذر داشته" ( سرگی لاوروف ،15فوریه. لندن ) و تحولات را در چارچوب" انقلابات رنگی" ارزیابی کرده اند.

ادامـــه مطلب >>>>

در مورد "ایرانیوم"

2011-02-14T15:25:00.006+01:00

فیلم آمریکایی وبه اصطلاح مستند "ایرانیوم" ( ترکیبی از ایران و اورانیوم) ، از 8 فوریه ، در ده سینمای آمریکا به نمایش در آمد. در همین روز ، این فیلم که توسط یک گروه یهودی ضد اسلامگرایی ساخته شده است، در کنگره آمریکا نیز، به منظور تاثیر گذاری بر مواضع نمایندگان نمایش داده شد و با استقبال محافظه کاران روبرو گردید.

ادامـــه مطلب >>>>

داریوش همایون از زبان "دوست"!

2011-02-13T17:08:00.051+01:00

"رادیو صدای ایران"، مستقر در آمریکا، در تاریخ 31 ژانویه 2011 ، به مناسبت درگذشت داریوش همایون ، مصاحبه آقای حسین مهری با آقای عباس میلانی را پخش می کند.
عباس میلانی در تقدیر از داریوش همایون ، از جمله چنین می گوید:
" ... داریوش همایون در هرمقطعی حرفهایش را می زد و حاضر بود که بهای آن را هم بپردازد. وقتی در ایران "دفاع از جنگ ویتنام!" ، اصلا روشنفکری نبود، همایون در روزنامه آیندگان ، رسما دفاع کردوگفت که "خطر کمونیسم" جدی است.

ادامـــه مطلب >>>>

"هایزر" و "وایزنر" : دوقلوهای دیپلماسی آمریکا

2011-02-12T14:22:00.017+01:00

حسنی مبارک ، با فشار آمریکا ، از قدرت کناره گرفت تا ادامه تظاهرات به بروز خواست های رادیکال ، از جمله قطع وابستگی ارتش مصر به آمریکا ، نیانجامد.
سفر فرانک وایزنر ، فرستاده اوباما به قاهره در تاریخ 2 فوریه، و نوع وظایفش در این ماموریت ، که متقاعد کردن مبارک به ترک فوری کاخ ریاست جمهوری بود، شباهت زیادی به سفر رابرت هایزر، به ایران، در 14 دی 57، و ملاقاتش با سران ارتش و بیرون راندن شاه از کشور ، داشت.

ادامـــه مطلب >>>>

چرا ارتش شاهنشاهی فروپاشید؟

2011-02-09T17:05:00.020+01:00

درآستانه انقلاب بهمن و بخاطرناآرامی های مصر ، بحث پیرامون شیوه برخورد آمریکایی ها با رژیم های دوست و دست نشانده ، توسط تحلیل گران سراسر جهان، از جمله کشورمان، صورت می گیرد. افکار عمومی میهن ما ولی هنوز پس از سه دهه ، از نقش آمریکا درروند انقلاب ، آگاهی کامل ندارد .

ادامـــه مطلب >>>>

"دستمال کاغذی" های آمریکا

2011-02-08T06:25:00.035+01:00

آنچه این روزها دربرخی کشورهای خاورمیانه و بخصوص در مصر می گذرد، وقایعی هستند که احتمالا در آینده ، به عنوان" گذار به مرحله ای نو در عرصه سیاست جهانی"، از آن ها یاد خواهد شد. جنسیت نوزادی که قراراست به دنیا آید هنوز به درستی، لااقل برای ما ، مردم عادی مشخص نیست. در مورد مصرولی ما به وضوح شاهد تلاش آمریکا در جهت انطباق خواست های مردم با خواست خود، و نه برعکس،در برکناری حسنی مبارک هستیم ، بدون آن که نهادهای امنیتی و ارتش تا بن دندان وابسته اش ، آسیب ببیند. چنین تغییری اگر با ایران مقایسه شود ، به منزله برکناری احمدی نژاد و گروهش از قدرت می باشد. پس فعلا انقلابی در مصر در کار نیست.

ادامـــه مطلب >>>>

"انقلابات رنگی" ، به دمکراسی واقعی منجر نمی شوند!

2011-02-03T03:38:00.008+01:00

تارنمای چینی "گلوبال تایمز" ، 30 ژانویه 2011 ، مقاله ای منتشر کرده است با عنوان : " انقلابات رنگی ، به دمکراسی واقعی منجر نمی شوند". این مطلب کوتاه ، حاوی دو نکته مهم است که فکر کردم شاید ترجمه آن (از روسی) ، برای برخی دوستان مفید باشد. نکته اول، ارزیابی ناآرامی های خاورمیانه ، از دید تحلیل گرانی با مواضع نزدیک به حاکمیت چین است. هرچند می تواند هم با مواضع رسمی چین و هم با واقعیت نا آرامی ها، تفاوت داشته باشد. نکته دوم هم ، طرح مبحث "دمکراسی" و جایگاهش در سیستم چینی رشد اقتصادی است:

ادامـــه مطلب >>>>

عکس روز

2011-02-02T03:01:00.001+01:00

"پرسترویکا" به سبک اوباما

2011-01-30T22:15:00.024+01:00

"پرسترویکا" را در فرهنگ لغت ، "تجدید ساختمان" معنی کرده اند. در فرهنگ سیاسی ولی این واژه ، عقب نشینی های گام به گام "گارباچف" در مقابل غرب را تداعی می کند که سرانجام به سقوط اتحاد شوروی منجر شد.

ادامـــه مطلب >>>>

دگردیسی سازمان مجاهدین خلق و درس هایش

2011-01-24T19:27:00.028+01:00

در مبارزه سیاسی این عملکرد فرد یا گروه است که "چپ" یا "راست" بودنش را مشخص می کند و نه شعارهای او. از این رو با سرخ ترین ادعا ها هم می شود در منتهی الیه راست ، یعنی کنار نئو کان های آمریکا ایستاد. 22دسامبر2010، سازمان مجاهدین خلق، در کنفرانس خود در پاریس میزبان راست ترین چهره های دولت بوش بود.

ادامـــه مطلب >>>>

سیاست: "دکان شیادان"!

2011-01-20T21:09:00.004+01:00

شما هیچ عرصه فعالیت قانونی را نمی یابید که به اندازه " سیاست" به دروغ و فریب و جنایت ، آلوده باشد. سیاستمدار ، با وعده های دروغ ، پا در پله های اول" نردبان ترقی" می گذارد و از نمایندگی شورای محل وروستا و شهر و مجلس و...برای مقامات بالاتر چون ریاست جمهوری ، خیز بر می دارد. در این مقام است که او می تواند به مسابقه فریبکاری در صحنه جهان راه یابد. تحفه هایی چون جرج بوش و احمدی نژاد، تنها نمونه هایی هستند وگرنه کی و کجا رهبری را دیده اید که برای محکم کردن زیر پای خود و پیشبرد مقاصدش، از بکارگیری وسایل غیر انسانی واخلاقی ابایی داشته باشد واز دروغ بپرهیزد. تجربه شخصی من البته دو استثناء نشان می دهد:

ادامـــه مطلب >>>>

45 سال پیش ، در چنین روزهایی:

2011-01-17T14:35:00.004+01:00

ادامـــه مطلب >>>>

روزی که تختی را خودکشی کرد!

2011-01-07T01:07:00.002+01:00

امروز 17 دی ماه ، 43 سال از مرگ غلامرضا تختی ، پهلوان و قهرمان ملی می گذرد. تصویر پیکر بیجانش را روی روزنامه های عصر بخوبی به یاد می آورم و پچ پچ مردم، دور بساط روزنامه فروش محل، دربیان ناباوریشان به اقدام او به "خودکشی". از عجایب آن که بدون هیچ ارگان و ارتباطی ، همه مردم به این نتیجه واحد رسیده بودند که تختی را دربار کشته است. این واقعیت ، بخوبی حد انزجار عمومی از رژیم را نمایش می داد. هرچند حقیقت مرگ او،چیزی جز آن چه رسمااعلام کردند، نبود.
به خاطر دارم که نشریه هفتگی " سپید و سیاه" ( یا هفته نامه ای دیگر) ، در اولین شماره اش پس از مرگ تختی، روی جلدش عکسی از همسر گریان او با این تیتر چاپ کرده بود: " تختی را خودکشی کرد"!

ادامـــه مطلب >>>>

فروپاشی بدیهی ترین ارزش های انسانی

2011-01-01T22:01:00.009+01:00

به اعتقاد من ، بحث در مورد "اتحاد شوروی"، از آن جهت کاری بیهوده است که هیچ نتیجه ملموس و به درد بخوری برای امروز من و شما به دست نمی دهد. با این حال دوستانی که برای چرخش ناگهانی از چپ به راست ، پس از فروپاشی ، نفی گذشته سیاسی خود را ، آسان تر از اثبات درستی مواضع آینده شان تشخیص دادند، در بزرگنمایی هرچه بیشتر آنچه به نظرشان نقاط ضعف کشورهای "بلوک شرق" می رسید، و تعمیم دادن آن برای زیر سوال بردن"سوسیالیسم"، از هیچ تقلایی فروگذار نکردند. تا مبادا "خدای ناکرده"، با فرونشستن گرد وخاک و بحران فکری ناشی از تغییرات ، نسل جوان و حقیقت جوی میهنمان، دریابد که "عدالت اجتماعی" و "سوسیالیسم" ، را نمی توان زیر ویرانه تجربه های نا موفقش دفن کرد و این تجارب شکست خورده هم ، هیچ حقانیتی برای دشمنان متکی به "میلیتاریسم" و "عوامفریبی" اش ایجاد نمی کند.
نقاط ضعف شوروی و شکستش در جنگ سرد را نمی توان بهانه نادیده گرفتن ارزش ها و دستاوردهای انسانی تولید شده در حیات 70 ساله اش در عرصه های مختلف اجتماعی، فرهنگی ، ادبی ، هنری و ...قرار داد. جامعه بشری همچنین همیشه مدیون فداکاری مردم شوروی، در شکست فاشیسم خواهد بود. با وجود 29میلیون نفر قربانی در جنگ ، روشنفکران و هنرمندان ، حتی در بازتاب وقایع ایام دشواراشغال سرزمینشان، در کتاب های تاریخی، رمان و فیلم ، نفی خشونت و انتقام وترویج صلح و فداکاری را سرلوحه کار خود قرارمی دادند. در طول چند دهه حیات شوروی ، حتی یک اثر هنری و ادبی غیر اومانیستی تولید نشد.
فقدان "دمکراسی" ، و "دیکتاتوری" حزب کمونیست و رهبری را هم ، اگر به باور غرب، ویژگی ذاتی شوروی فرض کنیم، در مقابل این سوال جوابی نخواهیم داشت که : پس این "میخائیل گارباچف مصلح" چگونه توانست از داخل رهبری همین حزب ، تمام پایه های نظام "توتالیتر" را دگرگون کند ویک گلوله هم در مقابلش شلیک نشود؟ بنا به تعاریف و تعابیر خود این منتقدان ، ح.ک.ا.ش را باید دمکرات ترین نهاد سیاسی جهان نامید که ظاهرا برای تحقق خواست مردم ، خودش را هم منحل می کند!
نشریه "تارینگا" ، چاپ اسپانیا، درتاریخ 11 نوامبر 2010 ، مقاله ای با عنوان " زندگی در شوروی چگونه بود" منتشر کرده است که ترجمه آن را از این منبع روسی ، در زیر می خوانید.( قابل توجه کسانی که می پندارند نفوذ آمریکا در هر کشور و حاکم شدن ارزش های صادراتی آن، به رشد اقتصادی می انجامد. چین ، برزیل، هند و اندونزی را به عوان نمونه های مثبت نمی بینند و فقط کره جنوبی را که بنا بر مصالح سوق الجیشی ، می بایست چون برلین غربی تابلوی سرمایه داری در منطقه باشد، مطرح می نمایند .و از طرف دیگراز فقرکشورهای حیات خلوت آمریکا در آمریکای لاتین و اروپای شرقی ، بی تفاوت می گذرند ولی کوبای تحت محاصره شدید اقتصادی را ، نمونه ناکارآمدی معرفی می کنند.):
"استقرار سرمایه داری برای همه کشورهای اروپای شرقی ، از نظر اقتصادی و اجتماعی، یک حادثه تلخ بود. طبق گزارشات سازمان ملل : " گذار از اقتصاد برنامه ریزی شده به اقتصاد بازار آزاد، با تغییرات بزرگ در توزیع ثروت ملی و رفاه عمومی همراه بود. ارقام نشان می دهد که این سریعترین تغییرات ، دگرگونی هایی دراماتیک بودند که هزینه های انسانی زیادی به بار آوردند.." بین سال های 1990 تا 2002 ، تولید ناخالص ملی(مجموعه کالا وخدمات تولید شده در یک سال)، برای شهروندان شرق اروپا، 10درصد کاهش یافت . در کشورهای هم سطح آن ها ، در این فاصله زمانی ، این رقم، 27درصد افزایش را نشان می دهد. با این حساب، ضرر موثر، به حدود 40 درصد بالغ می شود. چنین عقبگردی، تقریبا برای همه کشورهای بلوک شرق سابق ، جز لهستان و اسلونی یکسان است. تولید ناخالص ملی(GDP) کشورهای کمونیستی سابق در اروپای مرکزی و شرقی، امروز کمتر از چهارمین کشور آمریکای لاتین است. برای جمهوری های اتحاد شوروی سابق ، وضعیت حتی از این هم اسفناک تر است . در دهه 90 ، آن ها 33درصد تولید ناخالص ملی شان را از دست دادند.این رقم در اکرائین به 48 درصد درسال های 93 تا 96 و در روسیه به 47 درصد رسید. سهام موسسات دولتی این کشورها با قیمت های پایین خنده دار به فروش رسیدند. بخش اعظم واحدهای قدرتمند صنعتی و اقتصادی را از کار انداختند. در این سال ها ، روسیه با توان خوب اقتصادی، به کشوری جهان سومی تبدیل می شود. تولید ناخالص این کشور با 144 میلیون نفر جمعیت ، از هلند با 16 میلیون نفر،کمتر شد و کشور حدود صد سال به عقب برگشت. در زمان انقلاب 1917 روسیه ، تولید ناخالص ملی این کشور به 10 درصد آمریکا میرسید. این رقم با وجود ویران شدن کشور در جنگ جهانی دوم، در سال 1989، به 43 درصد و امروز به کمتر از 7 درصد آمریکا بالغ می شود. وضعیت اجتماعی قریب 150 میلیون نفر مردم اتحاد شوروی سابق ( به بیان دیگر تعدادی برابر مجموع جمعیت فرانسه ، انگلستان ، هلند و اسکاندیناوی) ، که در اوایل دهه نود به فقر گرفتار شدند ، می بایست در این زمان با کمتر از 4 دلار در روز زندگی کنندو تعداد افرادی که اینک باید با کمتر از یک دلار زندگی کنند ، 20 برابر شده است. در بلغارستان ، رومانی ، روسیه ، قزاقستان ، اکرائین ، قرقیزستان ، ترکمنستان ، ازبکستان و ملداوی ، اینک 50 تا 90 درصد جمعیت ، زیر خط فقر زندگی می کنند. مطابق تحقیقات جدید "یونیسف" ، یک سوم کودکان بلوک شرق سابق ، امروز با فقر دست به گریبانند .یک ونیم میلیون کودک در یتیم خانه ها نگهداری می شوند . در روسیه با وجود کاهش زادو ولد ، تعداد کودکان سرراهی دوبرابر شده است. در بخارست ، پایتخت رومانی ، صد ها کودک خیابانی و صد هزار کودک رها شده وجود دارد. بیش از صد هزار کودک کشورهای بلوک شرق ، به فحشا کشانده می شوند. برای بسیاری از زنان هم ، ورود به کاپیتالیسم ، ارمغانی جز فاجعه واقعی نداشت:" تعداد فزاینده ای از زنان قربانی خشونت جنسی می شوند . زنان بسیاری که با امید زندگی بهتر در جستجوی کار هستند ، به تن فروشی توسط شبکه های سازمان های تبهکار کشانده می شوند". سالانه نزدیک به نیم میلیون زنان این مناطق ، به معنای واقعی کلمه ، به اروپای غربی صادر می گردند. تا استقرار سرمایه داری در این کشورها، شهروندان از ضمانت های تامین اجتماعی برخوردار بودند. گزارش سازمان ملل می گوید :" دهه نود ، کشورهای اروپای شرقی ، مرکزی و مشترک المنافع ، از ساختار و پایه های محکم تامین اجتماعی برخوردار بودند. اشتغال تمام وقت ، سرتاسر زندگی را تامین می کرد. درآمدهای نقدی هرچند کم ولی مطمئن و تثبیت شده بود. یارانه های دولتی، بسیاری از مواد مصرفی و خدمات اساسی را که بصورت منظم در اختیار مردم قرار داشتند، پوشش می داد. مواد غذایی ، پوشاک و محل زندگی به اندازه ضرور وجود داشت .خدمات پزشکی و تحصیلی رایگان بود. مزایای بازنشستگی تضمین شده بود و مردم از بسیاری دیگر امکانات اجتماعی بهره مند بودند". گزارش ادامه می دهد:" امروز تضمینی برای حق تحصیل و بهداشت و مواد غذایی کافی، وجود ندارد. مرگ و میر افزایش یافته است، اپیدمی و اعتیاد ویرانگر زندگی مردم را تهدید می کند و روبه فزونی است". پیامدها: از سال 1991، کاهش جمعیتی برابر با 1.2 میلیون نفر در اوکرائین، 5.7 میلیون نفر از سال 92 تا 97 در روسیه، علی رغم سرازیر شدن 3.7 میلیون نفر مهاجر به این کشور، پدید آمده است. سازمان ملل پیشبینی می کند که اگر این روند تغییر نکند ، جمعیت کشورهای بلوک شرق سابق ، تا سال 2050 ، 20 درصد کاهش خواهد یافت. ( از 307 میلیون به 250 میلیون نفر). نظر مردم: مردم بین ناامیدی ، تسلیم و خشم در نوسانند.. چند نمونه: لهستان با آسیب نسبتا کمتری وارد دوران انتقال شد. در این کشور کاتولیک، کنارآمدن با کمونیسم هیچگاه راحت نبوده است. با این حال امروز 44 درصد لهستانی ها دوران بلوک شرق را مثبت ارزیابی می کنند. 47 درصد از آن ها معتقدند که " سوسیا لیسم ایده خوبی است که به صورت بد اجرا شد". 37 درصد لهستانی ها در این میان، عملکرد حزب کمونیست این کشور را که از سال 1945 تا 1989 ، در قدرت بود، مثبت ارزیابی می کنند. 31 در صد هم از این دوران ناراضی اند و 41 درصد کاپیتالیسم را سیستم بهتری می دانند. 76 درصد مردم آلمان شرقی، معتقدند که "سوسیالیسم ایده خوبی است که بد اجرا شد". مطابق نظرسنجی سال 1999 ، 64 درصد رومانیایی ها ، زندگی در دوران چائوشسکو را ترجیح می دهند. در روسیه ، لنین هنوز محبوب است و 67 درصد مردم نسبت به او نظر مثبت دارند و فقط 15 درصد به او رای منفی می دهند... استقرار سرمایه داری، کشورهای شرق اروپا را روز به روز بیشتر به جهان سومی ها مانند کرده است: -10 درصد مردم این بخش از جهان ، دچار سوء تغذیه هستند. در روسیه از هر 7 کودک یکی از سوءتغذیه مزمن رنج می برد. -بیماری سل ، چون کشورهای عقب افتاده ، شیوع پیداکرده است. -شیوع بیماری سیفلیس در روسیه ، سال 1998 ، 40 بار بیشتر از 1990 گزارش شده است. -میانگین طول عمر مردان در روسیه از 63.8 سال در 1992 به 57.7 سال در 1994 و در اکرائین از 65.7 سال به 62.3 سال رسید. -از سال 1992 تا کنون ، تعداد الکلی های روسیه دوبرابر شده است. -در مقابل 100 تولد ، 60 سقط جنین در روسیه صورت می گیرد و در نتیجه آن 6 میلیون زن عقیم شده اند. -در لهستان میزان خود کشی 25 درصد و در چند جمهوری شوروی سابق ،دوبرابر افزایش یافته است. -میزان جنایت در بلغارستان نسبت به سال 1989 ، چهار برابر و در مجارستان و چک ، سه برابر شده است. در لهستان میزان مرگ و میر، 60 درصد و در دیگر کشورهای این حوزه ، تا 250 درصد بالا رفته است. -میزان تلفات انسانی در کشورهای سوسیالیستی سابق ، در نتیجه ابتلا به بیماری های سهل درمان و یا خشونت ( جنگ ) ، در 5 سال اول استقرار سرمایه داری ،دو میلیون نفر می باشد".

"جیمزباند" ، "رمبو"، "بالاتر ازخطر"و دیگر "آثارهنری" سفارشی دولت آمریکا را با هنر شوروی مقایسه کنید تا به تفاوت "ارزش" در دونظام پی ببرید!

مصاحبه ای جدید از ز. برژینسکی

2010-12-29T15:40:00.001+01:00

خبرنگار نشریه لهستانی "نیوزویک پولسکا"، در تاریخ 26 دسامبر 2010، مصاحبه ای با ز.برژینسکی، سیاستمدار ونظریه پرداز لهستانی الاصل آمریکا انجام داده است که در زیر می خوانید:

ادامـــه مطلب >>>>

قدردرویشی کسی داند که شاهی کرده است!

2010-12-14T16:24:00.001+01:00

مریم فیروز،گوهری درخشان برتارک تاریخ مبارزات مردمی میهنمان!

"...گرچه بر اثر مبارزه ،خانواده ام و دوستان سابقم مرا ترک کردند، ولی دوستان جدیدی برای من پیدا شد که همان طبقات کارگران و زحمتکشان هستند".( بخشی ازمصاحبه 60سال پیش مریم فیروز با یک نشریه فرانسوی).
متن کامل مصاحبه اورا،منتشره در" خواندنی ها"،مورخ 19 دی 1329، در زیر بخوانید، رنج و محنت این 60 سال و بخصوص ، ده سال آخر عمرش درزندان ج.اسلامی را هم بدان بیافزایید و خود داوری کنید که جز در افسانه ها، کجا مشابهی برایش می توان یافت؟

ادامـــه مطلب >>>>

مرگ بر جنگ !

2010-12-12T15:38:00.001+01:00

به چهره این هردوقربانی مدعیان دفاع از"حقوق بشر"نگاه کنیم تا مطمئن شویم که حتی اگر"بهشتی" قراراست بر ویرانه خانه این کودک بیچاره بنا شود، ما جهنم را به آن ترجیح خواهیم داد.

این بشر بی آبرو!

2010-12-10T17:01:00.001+01:00

از جناب کانت نقل است که : هنوز هم این بی آبرویی برای فلسفه باقی است که اگر کسی در وجود چیزهای خارج از ذهن ما( جهان عینی)، شک کند ، ما نمی توانیم با هیچ برهانی با شک او مقابله کنیم.
ایشان فیلسوفند ومجاز که این بی آبرویی را به حساب فلسفه واریز کنند.
من هم به عنوان "انسان"، حق دارم حکمی درباره "انسانیت" صادر فرمایم. بدین قرار:
هنوز این بی آبرویی برای بشر و در نتیجه بشریت، باقی است که تنها باجعل برگه "ماموریت از طرف خدا" و خود را به گفته او "اشرف مخلوقات " خواندن ، می توان بدون دچار شدن به "تناقض" ، جانداران دیگر را کشت و خورد و حتی هم نوعان را هم قربتا الی الله ، ذبح نمود. وگرنه انسانی که تفاوت خود با دیگر جانداران رادر یک جهش تکاملی میداند و نه "مشیت الهی"، چگونه می تواند بدون دغدغه خاطر فلسفی، حق حیات را از آن ها، با اتکا به زور و عقل خود، سلب نماید ؟ (توپ در زمین فلاسفه).

"جولین آسانژ"، مردی که تاریخ را ورق زد!

2010-12-09T17:05:00.001+01:00

به نظر می آید که آسانژ، در جهان سیاست ،زمین لرزه ای پدید آورد که نه تنها برج و باروهای به ظاهر مستحکمی را فروریخت ، بلکه لرزه براندام همه برج نشینان عالم نیز انداخت.

او با انتشارپیام های محرمانه (به قول خودش)" توطئه گران مقتدر"، ثابت کرد که برای صاحبان قدرت،" شفافیت " فقط آن زمان مطلوب است که افسارش در دست خودشان باشد و به قلب سپاه دشمنانشان حمله برد.

ادامـــه مطلب >>>>

جنگ کره در آیینه تاریخ

2010-12-08T13:28:00.000+01:00

امروز، بحران در شبه جزیره کره و امکان گسترش آن را، شاید بتوان مهمترین مساله بین المللی نامید.
نگاه کنید به بازتاب همین بحران ، 60 سال پیش درست در چنین روزی ،در "خواندنی ها"ی تاریخ 18 آذر1329.
تهدید به جنگ و حمله، یکی از شیوه های مرعوب کردن ملت ها از جانب قدرت های بزرگ ، بخصوص آمریکاست. این تهدیدات بیشتر در جایی که خلاء قدرت وجود دارد، مثل عراق ، عملی می شود. در سایر موارد هدف از تهدید،ایجاد جنگ روانی و ترس و تردید در سرمایه گذاری های اقتصادی است. >

صفحاتی ازاین شماره از" خواندنیها" را در اینجا میتوانید ببینید.

نمونه دیگری از تهدید :45 سال پیش در چنین روزهایی

و نمونه های امروزی آن را، چه در مورد چین و کره و چه در مورد ایران ، هرروز در رسانه ها می بینید. همین امروز،" وال استریت ژورنال"، مقاله ای منتشر کرده است، تحت عنوان: " چین هم به محور شرارت می پیوندد"!

آمریکا و چین : برژینسکی یا کاپلان ؟

2010-12-06T01:42:00.000+01:00

سعد محیو ،تحلیل گر مسائل ژئوپولیتیک روزنامه های امارات متحده عربی ، در تاریخ 27 نوامبر 2010 ، درارتباط با درگیری های خونین در شبه جزیره کره ، مطلبی در "الخلیج" نگاشته است که ترجمه آن را از منابع روسی می خوانید:
" برژینسکی یا کاپلان: این است مساله!
در نوشته قبل، با عنوان " بازی سرخ در دریای زرد"، به بررسی روابط چین و آمریکا، در پی درگیری ناگهانی شبه جزیره کره پرداختیم.
دو تحلیل گر معروف آمریکایی ، ز.برژینسکی و روبرت کاپلان ،دو رویکرد متفاوت از وضعیت پدید آمده در شبه جزیره کره ارائه می دارند.
برژینسکی معتقد است که وضعیت خطرناک است. زیرا آمریکا و چین استراتژی کاملا متفاوتی را در برخورد با این بحران دنبال می کنند. آمریکایی ها فکر می کنند که وزش بادهای دگرگونی در جهان به هیچ وجه بر وفق مراد بادبان کشتی های جنگی در حال تردد کشورشان، از خاورمیانه تا خاور دور نیست. آمریکا همچنین در حال از دست دادن نفوذ خود در اروپا و جمهوری های سابق شوروی است. اقتصاد آمریکا از بحران آسیب می بیند واین امر دفاع از وجهه رهبری اش را در جهان مشکل می سازد. این عوامل آمریکا را مجبور می کند که از چین بخواهد تا به عنوان دومین اقتصاد بزرگ جهان به مسئولیت های بین المللی خود عمل کند.چین باید به کره شمالی ، نه فقط برای پرهیز از درگیری با کره جنوبی ، بلکه همچنین جهت صرفنظر کردن از برنامه اتمی اش فشار آورد.
چین ولی احساس نیرومندی می کند. قدرت اقتصادی چین ، توان تاثیر گذاری این کشور ، در سطح جهانی و منطقه ای ، را روز به روز بیشتر می کند. باوجودی که این کشور نگران رفتار متحدش ، کره شمالی ، و امتناع آن از ادغام در جامعه جهانی است، ولی به دو دلیل حاضر به وارد آوردن فشار لازم به این کشور نیست: یکی آن که چین از فروپاشی رژیم پیونگ یانگ و هرج و مرج احتمالی ناشی ازآن، با توجه به نمونه عراق، می ترسد. دوم ، به تصور چین ، کره شمالی در مقابله با نیروی آمریکا ، به امنیت مرزهای شمالی اش کمک می کند.
راه حل چیست؟ به نظر برژینسکی ، راه حل در گفتگوی سنجیده میان آمریکا و چین ، با هدف دستیابی به تفاهم در حل مسائل منطقه در کلیت آن نهفته است.در چنین گفتگویی ، کره شمالی ، تنها یکی از اجزاء این صحنه بزرگ می باشد.
روبرت کاپلان تصویر دیگری از اوضاع نشان می دهد. به نظر او درگیری های اخیر در شبه جزیره کره حکایت از توازن شکننده نیرو در منطقه دارد. بخصوص پس از آن که چینی ها ، دریای جنوب را به عنوان " منطقه مهم علایق استراتژیک کشورهای منطقه" اعلام کردند. اینک با پیشرفت های کره شمالی در دستیابی به صنایع اتمی، بدون تردید برتری آمریکا در آب و هوا، زیر سوال خواهد رفت.
کاپلان با این حساب ، فقط یک راه حل می بیند: باز گرداندن ثبات گذشته ، با کمک قدرت نظامی آمریکا، ژاپن و استرالیا. به بیان دیگر باید استراتژی مورد علاقه اوباما ، یعنی " تحمل و صبر" را کنار گذاشت و به سیاست زور در رابطه با مسائل شرق آسیا بازگشت.
چه راهی را اوباما برخواهد گزید: راه برژینسکی و یا کاپلان ؟
بسیاری چیزها به تحولات در شبه جزیره کره وابسته است. اگر چین موفق به آرام کردن کره شمالی شود و آمریکا هم بتواند در جای خود ، "جناح بازها" را در واشنگتن و سئول مهار کند، آنگاه راه برای تفاهم متقابل طرفین درگیر باز خواهد بود. بدین معنا که نگرانی آمریکا در مورد کاهش نفوذ آتی اش در منطقه رفع شود و پکن هم مطمئن گردد که بازیگری بیش از پیش مهم در صحنه جهانی خواهد بود.
اگر کار به آنجا کشد که آمریکا از "رژیم خبیث کره شمالی" صحبت کند و یا اقدامات بد دیگری از جانب طرفین صورت گیرد، آنگاه روابط چین و آمریکا، در گذر از قرن 21 ، با تهدید روبرو خواهد شد".
پایان
در همین رابطه در صدای آمریکا (روسی):-" ویکی لیکس : نخست وزیر پیشین استرالیا از آمریکا خواسته بود که برای استفاده از زور در مقابل چین آماده باشد".
-"ویکی لیکس: چین وحدت دو کره را امکان پذیر می داند"!
-واین هم جدیدترین تحلیل آقای کاپلان در "واشنگتن پست"(6 دسامبر)، با عنوان :" جهان بی صاحب"! می نویسد:"... جنگ ارزها، اقدامات تروریستی، درگیری های خونین ، تلاش رژیم های بی مسئولیت برای دستیابی به سلاح اتمی، و اینک انبوه مدارک سری برملا شده. علت این هرج ومرج چیست : غیبت امپراتوری"!
روبرت.د.کاپلان و ز. برژینسکی

بازی روسیه با ج.ا. ایران ، در اسناد ویکی لیکس

2010-11-29T13:45:00.000+01:00

سایت اسرائیلی Kursor، در تاریخ 29 نوامبر2010، مطلبی دارد به شرح زیر :
"ویکی لیکس :روسیه ارسال S-300 به ایران را وسیله شانتاژ اسرائیل قرار داده بود!
روسیه در ازای خودداری از اجرای قرارداد فروش موشک های اس-300 به ج.ا. ایران ، به اسرائیل پیشنهاد کرده بود که هواپیماهای بی سرنشین و تجهیزات آن را، به مبلغ یک میلیارد دلار به روسیه بفروشد.
در اسناد افشا شده همچنین آمده است که " آلن تایشر" ، معاون بخش کنترل تسلیحات وزارت خارجه آمریکا، خاطر نشان کرده است که روسیه در سال 2009 آماده فسخ قرارداد فروش این سامانه دفاعی در برابر دریافت هواپیماهای بی سرنشین بود. ولی در اورشلیم بیم آن می رفت که تکنولوژی جدید هواپیماهای بی سرنشین " سریعا به دست چین بیافتد".
دیرتر ، در اکتبر 2010، کنسرن اسرائیلی "تاآسیا آویریت" ، با شرکت روسی "آبارون پروما"، قرارداد ارسال مجموعه مربوط به هواپیماهای بی سرنشین به روسیه را امضاء می کند. یک ماه پیش از آن ، رئیس جمهور روسیه ، مدودف، فرمان اجرایی شدن قطعنامه شماره 1929 مورخ 9 ژوئن 2010 کمیسیون امنیت سازمان ملل در مورد تحریم ایران را صادر کرد که در آن از جمله فسخ قرارداد فروش موشک های اس-300 به ایران، در نظر گرفته شده است".

(پیام مهم خبر فوق این است که غرب، نه روسیه بلکه چین را یک دشمن استراتژیک تلقی می کند).

"لوموند" نیز درتفسیر این خبر از جمله می نویسد: "مسکودر ازای امتناع از فروش اس-300 به ایران، از اسرائیل هواپیمای بی سرنشین خواسته بود" .
سایت اسرائیلی فوق، در همین شماره از جمله مطلبی دارد که در آن ادعا شده است که مهندسین اسرائیلی، تصویر ستاره داوود را در پشت بام فرودگاه بین المللی تهران ، به صورت منور ، ایجاد کردند! (با عکس هوایی "گوگل").

چنین خبری، همزمان با ترور یکی از دانشمندان هسته ای در تهران، نوعی قدرت نمایی اسرائیل ارزیابی می شود.

شهید احمدی نژاد!

2010-11-27T15:11:00.001+01:00

The Daily Beast و برخی سایت های دیگرآمریکایی مقاله ای ازشخصی به نام"رضا اصلان" منتشر کرده اند با عنوان" نفس های آخر احمدی نژاد " ، که درآن به طرح استیضاح احمدی نژاد از طرف حتی طرفداران سابقش در مجلس اشاره شده است و این که نتیجه این اقدام حتی می تواند زندانی شدن او باشد! نویسنده یک "جوک"هم بدین قرار،چاشنی مقاله اش کرده است : در تهران یک روزنامه نگار خارجی در تاکسی ،بزرگراه در حال احداثی می بیند و از راننده نام آن را می پرسد. راننده با صلابت می گوید" بزرگراه شهید احمدی نژاد" .
با وجود ارزش پایین این نوشته ، برخی سایت های روسی نیز اقدام به انتشار آن کرده اند. دلیل آن هم به نظر من چیزی نیست جز آن که بسیاری در روسیه دوست دارند نشان دهند : در در ج.ا ایران، همزمان با نزدیکی روسیه به غرب، سانتریفیوژ احمدی نژاد هم مثل سانتریفیوژهای نطنز از کار می افتد .

ایران، چهارراه برخورد قدرت ها

2010-11-22T23:47:00.003+01:00

اگر بتوانیم همچون یک "شهروند معمولی" و نه " دیپلمات" ، به صورت "رک وپوست کنده" و نه " گنگ و در لفافه" و بالاخره "صادقانه و روشنگرانه" و نه " موزیانه و فریبکارانه" ، کوششی در جهت درک و بیان موقعیت واهمیت سوق الجیشی کشورمان در جهان ارائه دهیم، آنگاه بهتر می توانیم گرایش های سیاسی خود را بر بنیاد واقعیات و نه وهم و آرزواستوار کنیم. در چنین صورتی ، به اعتقاد من ، جز اقلیتی ناچیز، همه ما در جبهه ای خواهیم گنجید که هدفش در درجه اول حفظ و حراست از میهنمان در میان توفان حوادث و سپس بنای یک جامعه عدالت محور، آزاد و دمکراتیک است.
از جایگاه و با بضاعت فکری یک شهروند معمولی، توجه دیگر دوستان را به نکاتی که به باورمن ،برای داشتن تصویر وتصوری درست از موقعیت ایران،ضروری است، جلب می کنم:
1- امروز نیز چون گذشته، جهان به مناطق نفوذ قدرت های بزرگ و کوچک تقسیم شده است که در چارچوب "جغرافیای سیاسی " یا "ژئوپولیتیک" ، مورد بحث و بررسی قرار می گیرند.
2- کشور ما در جغرافیای سیاسی "اوراسیا" قرار دارد که 75 درصد جمعیت جهان و سه چهارم منابع انرژی کشف شده را در خود جای داده است.
3- ز.برژینسکی، دو بازیگر "ژئواستراتژیک فعال" ( قدرت های بزرگ دارای ظرفیت و اراده ملی برای تاثیر گذاری های فرامرزی ) و "قطب های ژئوپولیتیک"( کشورهای مهم وکلیدی) ، برای هر جغرافیای سیاسی ، از جمله "اوراسیا" معرفی می کند. پس از فروپاشی شوروی، آمریکا، روسیه و چین بازیگران اصلی اوراسیا هستند که چین نقشی بالنده دارد. "نیکلاس اسپایکمن" آمریکایی ، در سال 1942 ، نظریه" منطقه پیرامونی" (Rimland) را برای ممانعت از تسلط شوروی بر اوراسیا، ارائه داد که از جمله به کنترل خلیج فارس وضرورت دور داشتن دست روس ها از این منطقه،برای حفظ برتری آمریکا اهمیت ویژه قائل می شود.. برژینسکی هم اخیرا دراین باره گفت : "هرکشوری که بتواند برآسیای میانی و قفقاز تسلط پیدا کند ، توانایی تهدید موقعیت آمریکا در خلیج فارس را خواهد داشت". اهمیت گرجستان که تنها کشوراین ناحیه است که به دریای آزاد نیز راه دارد، برای آمریکایی ها، در همینجاست. جایگاه منحصر به فرد ایران در این رقابت ها ،با داشتن طولانی ترین مرز با جمهوری های پیشین شوروی و ساحل خلیج فارس ونیزمنابع انرژی ، برکسی پوشیده نیست. کافیست که به عنوان حدودا یکسال ثابت "ستون بررسی مسائل ایران" در سایت صدای آمریکا به روسی ، در این لینک دقت کنید:"ایران ، غرب، روسیه: بازی بزرگ قرن 21"، تا بتوانید میزان اهمیت کشورمان را در این جغرافیا ، تخمین بزنید. (اصطلاح"بازی بزرگ"، درمورد رقابت روسیه و انگلیس در قرن 19برسر ایران نیز، بکار می رفت).
4- قدرت های بزرگ ومتخصصین شان، از چگونگی شکل گیری قطب های همسو یا مخالف ، با شناخت قوانینی کلی، آگاهی دارند. به عنوان نمونه، چین را هنگامی که هنوز مستعمره بود، دارای ظرفیت ابرقدرت شدن پیش بینی کرده بودند. بر پایه چنین ارزیابی هایی است که مثلا آمریکا خود را درگیر جنگ در ویتنام و کره می کند و به خاورمیانه هجوم می آورد. ویا اینکه چین و شوروی ، به عنوان دو رقیب "ژئوپولیتیک"، مسائل ایدئولوژیک را بهانه رویارویی با هم قرار می دهند.
5- گرایشات ناسیونالیستی و مذهبی به عنوان عوامل بسیج کننده توده ها برای جانفشانی ، همواره ابزار دست قدرت هاست و آن ها این گرایشات را بر اساس منافع خود، بوجود آورده ، تقویت ، تضعیف یا نابود می کنند. در مواردی هم ،چون فاشیسم در اروپا، این گرایشات را در حالت" کوما"، برای روز موعود ذخیره می نمایند. ناسیونالیسم اروپایی، امروز در همه کشورهای اروپا، به عنوان یک اتحادیه، برخلاف گذشته ،ساز واحدی می نوازد ودر ارتباط با هم عمل می کند.
6- شعارهای "دمکراسی"، "آزادی" ، "حقوق بشر"، از طرف قدرت ها به عنوان حربه هایی برای از میدان به در کردن رقیبان استفاده می شود. این قدرت ها خود به صورت بسیار خشن این اصول را در جهان پایمال می کنند.مثلا دولت منتخب حماس را( صرفنظراز خوب یا بد بودنش) آمریکا قبول ندارد ولی ازپادشاهی سعودی یا شبه پادشاهی مصر و ... حمایت می کند . ویا حکومت دمکراتیک و ملی دکتر مصدق و آلینده را با کودتا سرنگون و دیکتاتوری را جانشین آن می سازد.همین امروز و همین ساعت قربانی شدن انسان ها در عراق و افغانستان و شکنجه در زندان های مخفی سیا، شاهد بی اعتنایی خود آمریکا به این اصول انسانی است. این شعارها ولی قادر است که چون مذهب در جبهه مقابل، مردم را بفریبد و به دور خود جمع کند. آمریکایی ها هم مثل سوء استفاده کنندگان از مذهب ،به ساده اندیشانی برای پیشبرد سیاست های خود احتیاج دارند. آن یکی مسجد و منبر دارد ، این یکی رادیو و تلویوزیون و اینترنت. آمریکا، در حالی که توان مالی آن را دارد که با پرداخت هزینه،در هر کشوری آلترناتیوسازی کند وسیاست مدار اجیر نماید، منطقی است که دیگران را به "دمکراسی" و "آزادی" فرا خواند. نه برای شهروندان، بلکه برای آزادی عمل خود درحیات سیاسی آن کشور.از این رو، در زمان جنگ سرد که یگانه قدرت نبود و رقیب نیز از" دمکراسی" و "آزادی"، در کشورهای جهان سوم می توانست همان استفاده را برد، حامی دیکتاتورهای عالم بود.
7- 13 ژانویه 2009، ز.برژینسکی، در سخنرانیش به مناسبت سی امین سالگرد آغاز روابط دیپلماتیک با چین ، در پایتخت این کشور يادآور می شود که درتابستان سال 1978 از طرف جيمی کارتر ، رئيس جمهور وقت آمريکا ، به منظور توافقی محرمانه به چين می آيد واين که چگونه اين سفر به برقراری روابط سياسی بين دو کشوردر دسامبرهمان سال می انجامد. روابطی که به گفته او در اين سخنرانی " ... به سرعت باعث جابجايی مهره های صفحه بزرگ شطرنج جهانی در جنگ سرد به ضرر اتحاد شوروی می شود."
8- ژانویه 1979، رهبران آمریکا، انگلستان، فرانسه و آلمان، در جزیره "گوادلوپ"، به بازبینی مواضع غرب در رویارویی با شوروی ورابطه با چین می پردازند. در این کنفرانس همچنین درمورد آینده ایران تصمیم گیری می شود. .ژیسکاردستن ، رئیس جمهور وقت فرانسه می گوید:"...آمریکایی ها گفتند که زمان تغییر رژیم شاه فرارسیده است و ما از این مساله حیرت کردیم."
9- پس از کودتای 28 مرداد، برخلاف ظاهر، این شاه نبود که بر ایران حکم میراند، بلکه این آمریکا بود که بر سرنوشت کشور و خود شاه حاکم بود. شاه حتی از حضور ژنرال هایزر و مذاکرات او با امرای ارتش هم در آستانه انقلاب، خبر نداشت و زمانی او را می بیند که طبق گفته خود شاه در "پاسخ به تاریخ" ، از اومی خواهد که ایران را ترک کند. با کودتا اورا به ایران بازآوردند و آن وقت که اراده کردند، از ایران بیرونش راندند.
10-درکتاب "خاطرات فردوست"، (انتشارسری اول)آمده است که : "سال 42 آمریکایی ها از شاه می خواهند که آیت الله خمینی را به ترکیه تبعید کند. شاه ولی مخالف بود. او می خواست که آقای خمینی در ایران بماند تا بتواند بر کارها و ارتباطاتش نظارت داشته باشد . سرانجام ولی تسلیم فشار آمریکا می شود"(نقل به مضمون). آمریکایی ها با تبعید آقای خمینی ،هم امکان این را می یافتند که عوامل خود را برای بازی با کارت اسلام، پیرامون او جمع کنند و هم از او به عنوان تهدیدی بالای سر شاه برای اطاعت بیشتر، بهره گیرند.
توافقات برژینسکی در چین ، اندکی پیش از تحولات در ایران و دستور کار و نتایج کنفرانس گوادلوپ و نیزتعبیر امروزی برژینسکی :" جابجایی مهره ها در صفحه شطرنج جهانی به ضرر اتحاد شوروی" ، و سپس بیرون کردن مهره شاه و آمدن خمینی را اگر کنار هم قرار دهیم، سی سال تجربه پس از انقلاب را هم به آن بیافزاییم، به این گمان می رسیم که آمریکا ، برای به زانو درآوردن اتحاد شوروی، بر سر ایران معامله کرده است تا به کمک اژدهای زرد، خرس قطبی را از پا درآورد.
11- سقوط اتحاد شوروی ، یک فروپاشی تمام عیار نبود. زیرا اهرم های اساسی قدرت ، ازدست خارج نشد. حتی شاید بتوان آن را یک عقب نشینی حساب شده ( از نگاه ژئوپولیتیک و نه ایدئولوژیک) ارزیابی کرد. توان نظامی و اطلاعاتی دست نخورده باقی ماند و جایگاه "ابرقدرت"ی اگرچه تضعیف شد ولی ازبین نرفت. ( یکی از ویژگی هایی که برای "ابر قدرت " بیان می کنند آن است که با احتساب مجموعه عوامل، قدرت دیگر قادر به شکست نهایی او نیست و یا این کاربا چنان هزینه سنگینی همراه است، که عملا خارج ازامکان ارزیابی شود).
12- غرب به منابع انرژی روسیه و روسیه به تکنولوژی و ارتباط با غرب ، برای حفظ مناطق شرقی خود از نفوذ چین، و از طرف دیگر به رابطه با چین ، آنگاه که ناتو و غرب او را تهدید می کنند، نیاز دارد. انگیزه های امپراتوری نیز درروسیه، میل به بازی با شرق و غرب، برای دستیابی به توان بیشتررا بر می انگیزد. هرگاه روسیه به شرق متمایل شود، رابطه ای خوب با ج.اسلامی نیز خواهد داشت و در صورتی که روند نزدیکی اش با غرب ، آن گونه که اینک مشاهده می شود، ادامه یابد، احتمالا شاهد تنش های بیشتر بین دو کشور خواهیم بود.
13- اعلام پشتیبانی آیت الله خامنه ای از مسلمانان "کشمیر"، که با اعتراض هند روبرو شد، در شرایطی که روسیه ممکن است در کنار ناتو در افغانستان قرار گیرد، شاید آغاز شکل گیری مرحله ای جدید در تحولات جنگ قدرت ها در" اوراسیا"، محسوب شود که در این صورت باید منتظر ماجراجویی های ج.ا در یارگیری میان مسلمانان آسیای میانه و قفقاز و خود روسیه هم باشیم.
14- غرب اینک امید وار است که از همکاری با روسیه ، همان نتیجه ای را در مهار چین اتخاذ نماید که از همکاری با چین بر علیه شوروی نمود.
15- سرنوشت کشور ما اینک به چگونگی تعامل و درگیری بین قدرت های جهانی، برای تسلط بر جغرافیای سیاسی "اوراسیا"، پیوند خورده است.
16- چینی ها مدعی ارائه آلترناتیوی انسانی ، تحت عنوان " جوامع موزون" ، در مقابل "گلوبالیزاسیون"غرب هستند.آن ها سیاست "بگذار هر کشورکوچکی هم برای مصونیت از تعرض، بمب اتم داشته باشد"را، اززمان "مائو"،برای مقابله با رقبای قدرتمند خود ، همواره دنبال کرده اند.
17- بسیاری از احزاب کمونیست و کارگری ، از جمله حزب کمونیست روسیه و نیز کشورهای کوبا و ونزوئلا ، در رویارویی های آشکار و پنهان ابرقدرت ها ، جانب چین را گرفته اند. چین هم اینک ، به گفته کارشناسان ، دکترین نظامی خود را از تدافعی به تهاجمی تغییرداده است و پیش بینی می شود که بزودی از مقام دوم اقتصاد برتر جهان ، به رتبه نخست رسد.
18- ج.ا ، هماهنگ و در کنار چین ، سیاست های خارجی تعامل و تقابل خود را پیش می برد و از کمک های اقتصادی و اطلاعلاتی این قدرت ، بهره می گیرد. در جهت ادامه چنین پیوندی، به نظر می رسد که بین مقامات ارشد ج.ا، پس از انتخابات جنجالی سال گذشته، اختلاف نظر های اساسی بروز کرده است. چند صدایی در حاکمیت ج.ا، این تصور را بوجود آورده است که گویا جهت گیری نهایی سیاست خارجی ج.ا هنوزکاملا مشخص نیست. هنری کیسینجر در مصاحبه دوماه قبل خود با روبرت کاپلان، از منافع مشترک آمریکا و ایران در منطقه سخن گفته بود.
19- چین همچنین در پاکستان ، افغانستان و عربستان سعود ی نفوذ آشکار و پنهان دارد و دلیل اصلی حضور ناتو و آمریکا در منطقه ،قدرت روزافزون این کشور است.چندی پیش ،سعد محیو، تحلیل گر "الخلیج"، در مقاله ای با عنوان" چین و اسلام، اتحادی که جهان را تغییرمی دهد، به بررسی نفوذ چین در منطقه می پردازد.
20-ز.برژینسکی می گوید:"اگر اوباما بتواند سیاست داخلی و خارجی را درجهت درست اندکی تغییر دهد ، آمریکا توانایی آن را خواهد داشت که چند دهه دیگرنیز، نقش کلیدی خود را در جهان حفظ کند. در صورت ناکامی او ، تغییر جایگاه آمریکا سریعتر و احتمالا دراماتیک ، صورت میگیرد." او آمریکا را آخرین "تک ابرقدرت" و جهان آینده را چون دیگر کارشناسان ،چند قطبی می داند.
21- در صورت متقاعد شدن روسیه به همکاری واقعی و دائمی با غرب، آرزوی اوباما و برژینسکی در"تغییرسیاست خارجی در جهت درست"، احتمالا محقق شده است. ولی این تعبیررا که با این تغییر،" آمریکا میتواند چند دهه دیگرنیز نقش کلیدی خود را در جهان حفظ کند، باید اظهار نظری صرفا سیاسی تلقی کرد . اوبا ما ولی خواهد توانست با این موفقیت ، چهار سال دیگر نیز در کاخ سفید بماند.
22-هرچند جمهوری اسلامی، از نظر جایگاه بین المللی، در سمت و جبهه نیروهای طرفدار عدالت اجتماعی قرارگرفته است ، ولی به لحاظ رفتار وحشیانه و غیر انسانی با منتقدین و شهروندان، و ایجاد فضای اختناق و سرکوب ونیزسودجویی و انحصارطلبی مسئولان وبی کفایتی در مدیریت جامعه و تکیه بر اندیشه های واپس گرایانه ،هیچگونه سمپاتی در میان طرفداران داخلی وخارجی این جبهه جهانی بر نمی انگیزد. و درست همین نکته "پارادوکس" موجودیت این نظام را نمایش میدهد.

شاه درآستانه انقلاب

2010-11-18T21:41:00.003+01:00

" شــاه و شعبـان"

شاه : "... تیمسار اویسی را بگویید بیاد!(برای انتصاب به نخست وزیری) ". روزدیگر، پس از دیدارشاه با سفیرآمریکا و انگلیس : " ...ازهاری بیاد، اویسی نیاد. آقایون( سفرا) با اویسی موافق نیستند"! ( در مصاحبه 15 نوامبر2010 آقای عباس میلانی با آقای حسین مهری)

مصاحبه را در اینجا بشنوید!

آیا حاکمیت در ایران تغییر خواهد کرد؟

2010-11-17T16:26:00.000+01:00

به نظر من ، هیچگونه تغییری که پایه های اصلی قدرت را در ایران جابجا کند، در آینده نزدیک رخ نخواهد داد. "حاکمیت ولایت فقیه " شاید تغییرشکل دهد و درقالب های مناسبت تری از قبیل شله قلمکار" ملیت و مذهب "ویا...که در تضاد مستقیم با افکار و خواست های اکثریت مردم نباشد ،فرو رود ،" قدرت" ولی حفظ خواهد شد.
"گربه قدرت " در ایران ، باید بتواند موش بگیرد. با عبا و عمامه ، یا بدون آن . خلاصه آن که : شانس و انگیزه ای برای تغییرمدارگردش ایران درسطح جهانی ، وجود ندارد.
حمله نظامی آمریکا به منطقه ، تلاشی دیوانه وار برای جلوگیری از حذف مسالمت آمیز آمریکا ازمدیریت بلامنازع بر جهان بود .اقدامی که هرچه می گذرد ،بیشتر مشخص می گردد که نه تنها با ناکامی دررسیدن به هدف مواجه گردید، بلکه خود به عامل تسریع فروپاشی هژمونی ابرقدرت تبدیل شد. سناریوی حمله به خاورمیانه ، بر اساس تئاتر11 سپتامبر، ریسکی بود که به سادگی در بین محافل اصلی تصمیم گیری در آمریکا پذیرفته نشد. کافی است به رقابت انتخاباتی "ال گور-بوش" نظری دوباره بیاندازید تا متوجه شوید که آن کش و قوس تاریخی از اختلاف نظرهای تاریخی در پشت پرده ، برای تعیین سیاست های آتی آمریکا ، در یکی از حساس ترین لحظات تاریخی این کشور حکایت می کرد. مشخصا بحث تا دقیقه نود بر سر این بوده است که : ماجراجویی بهتر است ( بوش) ، یا پذیرفتن قواعد بازی در عرصه بین المللی( ال گور) ؟ آمریکا در عراق و افغانستان با شکست روبرو شد. اوباما ( گارباچف آمریکا ) آمد، اوضاع بدتر شد واو انتخابات میاندوره ای را باخت . اینک آمریکایی ها باز بر سر یک دوراهی قرار گرفته اند: مشت آهنین جمهوری خواهان را نشان دهند و یا با اوباما همچنان از نردبان پایین تر آیند؟ در حالی که نتیجه لشکرکشی و نیز تهدیدات توخالی بوش و چنی ، در دو سال آخر، در مورد حمله به ایران، اعتبار وآبرویی برای "مشت آهنین" باقی نگذاشته است، معلوم نیست که این عرض اندام جدید جمهوری خواهان ، چه کسی را می خواهد بترساند؟
بدون حضور قدرتمند آمریکا در منطقه، جمهوری اسلامی با خروارها مشکل داخلی ، که در دوسه ماه آینده به اوج خواهد رسید، همچنان قادر به حفظ سکان قدرت خواهد بود. سرنگونی های انقلابی دوران جنگ سرد قانونمندی های خود را داشت که با فروپاشی شوروی محمل آن ها نیز از بین رفت ." انقلابات رنگین" نیز تنها با کمک مستقیم آمریکا، معنی و مفهوم دارد که با کسالت های ابرقدرت ، پروژه هایش متوقف شده ودر اوکرائین و گرجستان هم رنگ باخته است. ازآن گذشته، ما سی سال فعال مایشائی آمریکا را درایران تجربه کرده ایم .آن هم به بهای بربادرفتن آزادترین و دمکرات ترین دولت تمام تاریخ کشورمان، بوسیله کودتای ننگین همین آمریکا و عوامل داخلیش.
درحال حاضر در ایران ، تنها به دمکراتیزه شدن شرایط زندگی مادی و معنوی ، در چارچوب های موجود می توان امید داشت. که تازه آن هم بدون فشار و مبارزه دست یافتنی نیست.
این ساده اندیشی که گویا در کشوری به اهمیت ایران، می توان صرفا با اراده شهروندان و حذف عوامل خارجی، تغییرات ساختاری بوجود آورد، نه تنها بین جوانان، بلکه میان "سالخوردگان سیاسی " نیزبه وفور دیده می شود. کسانی هم که دل به "حمله نظامی" آمریکا بسته اند، توجه نمی کنند که آمریکایی ها دروضعیتی به مراتب وخیم تراز آن قراردارند که قادربه انجام چنین کاری با عواقب نامعلومش باشند. تهدیدات و تبلیغات در این مورد از جانب آن ها ، بیشتر با قصد تاثیر گذاری برحاشیه ها صورت می گیرد. شیوه اسرائیلی ها نیز تاکنون آنگونه بوده است که به مراکز مورد نظرشان، بدون اعلان و اخطار و جنجال قبلی حمله کرده اند. دربمباران ایران نیز اگرتا کنون ذره ای امید موفقیت می دیدند، چون حمله آزمایشی به لبنان ، سوریه و جاهای دیگر،لحظه ای درآزمودن شانس خود درنگ نمی کردند.
حملات نظامی، بخصوص با هدف تضعیف پایه های حاکمیت، بسیاردور از ذهن می باشد.

قلمرو

2010-11-09T02:23:00.000+01:00

حیوانات وحشی جنگل ، مناطقی را به عنوان قلمرو ، با بوی (ادرار) خود، علامت گذاری می کنند و وای به حال جانوری که این محدوده را نادیده انگارد. مگر آن که زوربیشتری داشته باشد. مثل "ملت خود ما"، که هیچگاه در تاریخ زیر بار حرف زور نرفت و از قلمرواش عقب ننشست، الا آنوقت که "سنبه پر زور" بود !
درجهان سیاست ما ، اشرف مخلوقات، "ژئوپولیتیک"، معرف همان قلمرو "قدرت" هاست که با خون پشته ها از کشته ها ، علامت گذاری شده است و جغرافیای سیاسی را بر روی کره زمین مشخص می سازد. شناخت این جغرافیا مهمترین اساس درک درست وقایع سیاسی جهان ، از جمله علت بروز جنگ ها ، انقلابات ، کودتا ها و ... است. به عنوان مثال، "اوراسیا"، ژئوپولیتیک بخشی از جهان را معرفی می کند که کشور ما را نیز در بر می گیرد. قدرت های بازیگر این عرصه به ترتیب اهمیت در حال حاضرعبارتند از آمریکا، روسیه ،چین و اروپا . ایران نیز نقشی کلیدی و بی اندازه مهم درچند و چون آینده آن دارد. نکته قابل توجه آن است که خطوط کلی این و آن جغرافیای سیاسی ، دیرزمانی است که ترسیم شده است . مثلا چین هنوز مستعمره بود که چنین آینده ای را برایش پیش بینی کرده اند. در همین بریده های جراید دهه های گذشته ، که در این وبلاگ گذاشته ام ، اگر دقت کنید ، در این مورد به اندازه کافی مطلب خواهید یافت . (از جمله این اظهار نظر ژنرال دوگل در مورد چین، وقتی که این کشور هنوز به عضویت سازمان ملل هم پذیرفته نشده بود).

فعالان سیاسی چپ ما، حتی با تجربه ها نیز ، به ندرت به این مسائل کلیدی می پردازند و آن ها را در تحلیل های خود مد نظر قرار می دهند. آمریکا گرایان مسلط به این بخش ازعلم سیاست ،در بین سیاست پیشگان ایرانی کم نیستند. ولی آن ها از آگاهی های خود در جهت اطلاع رسانی و روشنگری استفاده نمی کنند.
Global Research ، به تاریخ 5 نوامبر2010 ، مقاله ای به قلم مهدی داریوش ناظم رعایا منتشر کرده که عنوان آن چنین است:" جنگ و پیروزی در "اوراسیا": جنبش سبز ایران و ارتباطش با جغرافیای سیاسی جهان" .
نویسنده به تحلیل مواضع قدرت های جهانی در منطقه "اوراسیا" می پردازد و نقش برجسته ایران و سیاست های جمهوری اسلامی را در این رابطه مورد بررسی قرار می دهد و آنگاه "جنبش سبز" ، رهبران آن و تاثیر و نقش آنان بر "اوراسیا" را زیر ذره بین می نهد.
صرفنظر از دیدگاه های شخصی نویسنده که در بسیاری موارد ممکن است با نظرات من و شما متفاوت باشد ، آشنایی با مبحث مطروحه ، برای ما فعالان سیاسی ، بسیار مفید است.
ابتدا قصد داشتم ترجمه آن را از منابع روسی در اینجا بگذارم . ولی بعد فکر کردم که اگر علاقمندی باشد که ترجمه را بخواند، متن اصلی را هم با رغبت خواهد خواند.

(این هم نوشته جدید تری در همین زمینه و از همین نویسنده:"بازی بزرگ و فتح اوراسیا.پیش به سوی سومین سناریوی جنگ جهانی".

به نظر من،"سیاست"، دریک کلام یعنی شناختن همین "جغرافیای سیاسی" .

همچنین در رابطه با مبحث فوق:

"راشا نيوز " russianews.ru ، 22 اکتبر 2009 مقاله ای از ، Alexander Rahr روسيه شناس آلمانی ،نويسنده کتاب های: " بيوگرافی ميخائيل گارباچف"- 1986 ؛ " ولاديمير پوتين" -2000 ؛ " پوتين بعد از پوتين" 2009 و متخصص امور انرژي، امنيت ، سياست داخلی و خارجی کشورهای مشترک المنافع ، به شرح زیربه چاپ رسانده است:

" فروپاشی کشورهای مشترک المنافع اجتناب ناپذير است
من معتقدم که امر اجتناب ناپذير فروپاشی اتحاد کشورهای مشترک المنافع ، عملا تحقق يافته است . حال می توان راجع به تجديد سازمان آن در سه فرم جديد يعنی – اتحاد آسيای مرکزی ؛ - اتحاد اسلاوها ؛ - اتحاد ماورای قفقاز سخن گفت . در مورد هريک از اين سه ، بيشتر توضيح خواهم داد:
- آسيای مرکزی : به نظر من اين منطقه به طور حتم، تحت نفوذ چين قرار خواهد گرفت. منظورم اشغال مستقيم آن توسط چين نيست . بلکه بزودی تمام کشورهای آسيای مرکزی ، در وحله نخست ، از نظر اقتصادي، به شدت وابسته به چين خواهند شد. همزمان در کشورهای منطقه ، بخصوص تاجيکستان، نفوذ اسلام گرايی گسترش می يابد .ولی اين دو گرايش مزاحم يکديگر نيستند. روسيه در آسيای مرکزی ميتواند در چارچوب سازمان شانگهای ، نفوذ جدی خود را حفظ کندو نقش مهمی ايفا نمايد. وليکن نقش اول را در شانگهای چينی ها به عهده خواهند داشت. روسيه پس از چين و اسلام گرايان ، در رديف سوم قرار می گيرند. نقش چهارم از آن آمريکا ست که سه هدف را در آنجا دنبال می کند:1- جلوگيری از نفوذ روسيه؛ 2- مبارزه با تروريسم بين المللي؛ 3- گسترش خطوط انتقال انرژی. با آمدن اوباما به کاخ سفيد لاکن عامل نخست از دستور روز خارج شده است. برای انتقال انرژی نيز آمريکايی ها حاضر به سرمايه گذاری نيستند. مبارزه با تروريسم ولی در دستور کار است. البته به نظر من آمريکا تلاش خواهد کردتا در منطقه آسيای مرکزی با چين و روسيه همکاری داشته باشد. پس می توان پيش بينی کرد که آمريکايی ها در اين منطقه نفوذ روبه گسترشی نخواهند داشت.
- سيبری و خاوردور: به صورت تئوريک ميتوان پيش بينی کرد که سيبری روسيه و خاور دور آن ، تحت نفوذ چين قرار می گيرد. ولی فکر می کنم که روسيه زير بار اين امر نمی رود . روسيه با تمام قوا ، و احتمالا با کمک سرمايه گذاری اروپا ، از نفوذ خود بر اين مناطق حفاظت خواهد کرد. من معتقدم که کرملين اين بخش از تمدن روسی راهيچگاه واگذار نخواهد کرد. در اين منطقه روند مهاجرت ، نه فقط از چين ، که همچنين از کره و ژاپن نيز ادامه می يابد. اين بخش دارای منابع طبيعی استراتژيک ، نه فقط مهم برای روسيه ، بلکه حائز اهميت برای سياره ما در قرن 22 ، می باشد.
ماوراء قفقاز به سمت اروپا کشيده می شود. از قرارمعلوم ، آذربايجان ، گرجستان و ارمنستان عملا از سياست های اروپا پيروی کرده وبه کشورهای شرق اروپا خواهند پيوست. تحقق اين امر ، تا حدود زيادی هم به ترکيه مربوط می شود. در صورتی که اين کشور هرچه بيشتر غربی شود ، ضرورتا به سمت اروپای شرقی و ماورای قفقاز کشيده خواهد شد.
- اتحاد اسلاو : مهمترين مساله برای روسيه اتحاد با کشورهای اسلاو شوروی سابق است. به نظر ميرسد که سياستمداران روسيه دارای برنامه روشنی برای جلوگيری از فروپاشی کشورهای اسلاو اتحاد شوروی سابق ، از طريق اتحاد نزديک با آن ها می باشند...

"چرا روسیه و چین جنگ نمی کنند" ، این هم عنوان مقاله ای است بسیار جالب که با بررسی دقیق توان نظامی این دو کشور، رقابت های ژئوپولیتیک آن ها را تجزیه و تحلیل می نماید .

حمله به ایران برای نجات اقتصاد آمریکا !

2010-11-02T01:39:00.000+01:00

"واشنگتن پست"، 31 اکتبر2010، مقاله ای به قلم" دیوید.س. برادر" ، با عنوان "جنگ درمانی" ، به قرار زیر منتشر کرده است:
"وقتی که روند انتخابات میاندوره ای آغاز شد ، بسیاری بر این باور بودند که اوباما بیش از هر سیاستمدار دیگری باهوش و حاضر به ذهن است. لاکن در پایان این دوره ، به نظر می رسد که مشکلات باقی است.
البته می دانیم که دمکرات ها با انبوهی از ناگواری ها روبرو هستند وممکن است که کنترل کنگره را هم از دست بدهند. ولی حتی اگر چنین شود، اوباما باز هم قادر خواهد بود ورق را برگرداند و در انتخابات دوم ریاست جمهوری سال 2012، پیروز شود. زیرا او به مراتب باهوش تر و بر تر از رقبایش می باشد...
مهمترین عرصه رقابت ، آنالیز عامل اقتصادی است وهیچکس نمی تواند وانمود کند که اوضاع این بخش کاملا ترسناک نیست. کشور همزمان از بیکاری عظیم و ثابت ، سرمایه گذاری راکد، بدهی های زیاد بخش خصوصی و دولتی و نظام به شدت ناکارآمد مالیاتی رنج می برد. اقداماتی هم که تا کنون در واشنگتن انجام شده ، تنها جلوی سقوط بزرگ را گرفته و رشد اقتصادی را موجب نشده است.
اگر اوباما موفق به ایجاد تحرک در رشد اقتصادی ، تا سال 2012 نشود، بعید است که بار دیگر به کاخ سفید راه یابد و عواقب رکود اقتصادی که او به ارث برده است، ممکن است که سرنوشت او را رقم زند.
آیا اوباما می تواند با داده های موجود، تحرکی نو در رشد اقتصاد پدید اورد؟ این کلیدی ترین سوال دوسال آتی خواهد بود...
اوباما حتی اگر آنالیز درستی هم از نیروی جزر و مد اقتصادی ارائه دهد، قدرت کنترل آن را ندارد و در این صورت هیچ برتری نسبت به رقبای انتخاباتیش نخواهد داشت.
چه چیز دیگری می تواند بر اقتصاد تاثیر مثبت گذارد؟ پاسخ روشن است ولی عواقب ترسناکی دارد: جنگ و صلح ، بر اقتصاد موثرند.
فرانکلین روزولت و رکود بزرگ اقتصادی را به یاد آورید. چه چیزی در نهایت این بحران اقتصادی را رفع کرد: جنگ جهانی دوم.
با جنگ است که سریعتر از هر روش دیگری ، اوباما می تواند در انتخابات پیروز شود. با وجود حمایت اکثریت جمهوری خواهان در کنگره ، نسبت به اقدام نظامی علیه ایران در حال قدرت هسته ای شدن، اوباما می تواند بیشتر وقت خود را در سال 2011 و2012 ، به زورآزمایی با ملایان ایران اختصاص دهد. این کار کمک سیاسی بزرگی به او می کند و حزب رقیب نیز او را در این میدان، حمایت خواهد کرد. بدین ترتیب افزایش تنش و نیز تحرک ما در جنگ ،اقتصاد را احیا خواهد کرد.
من البته به اوباما ، برای انتخاب مجدد، پیشنهاد جنگ افروزی نمی دهم.ولی با این کار ، او کشور را گرد خود متحد می کند .زیرا ایران بزرگترین تهدید برای جهان در قرن جدید می باشد. اگر اوباما بتواند با این تهدید مقابله کند و جاه طلبی هسته ای ایران را خنثی سازد، او جهانی امن تر ساخته است و خواهد توانست در شمار موفق ترین روسای جمهور تاریخ در آید".

"آیا اوباما به جنگ نیاز دارد"؟ این عنوان پاسخی است که در نشریات آمریکایی به مقاله فوق داده شده است و در آن پدیدار شدن بحران اقتصادی ، با وجود ده سال درگیری در افغانستان و عراق و نیز رشد چین بدون جنگ ، دلیل اشتباه بودن تئوری "جنگ درمانی" عنوان می شود.

درسایت خبری RT، نیز می خوانید و می بینید که : چین احتمالا تا ده سال آینده ، به اولین قدرت اقتصادی جهان تبدیل خواهد شد. رشد اقتصادی این کشور موجب نگرانی آمریکاست و... از جمله ماجراجویی های نظامی آمریکا در اطراف چین را باعث شده است.

ز.برژینسکی می گوید:"اگر اوباما بتواند سیاست داخلی و خارجی را درجهت درست اندکی تغییر دهد ، آمریکا توانایی آن را خواهد داشت که چند دهه دیگرنیز، نقش کلیدی خود را در جهان حفظ کند. در صورت ناکامی او ، تغییر جایگاه آمریکا سریعتر و احتمالا دراماتیک ، صورت میگیرد."
(منظورش از دراماتیک، "همراه آتش افروزی" است).

"توهم توطئه" یا "علامت سوال" ؟

2010-10-22T02:27:00.000+02:00

صحبت انقلاب 57 که می شود ، دو گروه از حدس و گمان ، در مورد آنچه گذشت ، برحذر می دارند وچماق "تئوری توطئه" در دست، اصرار دارند که همه چیز آن گونه رخ داد ، که آن ها می گویند و پشت پرده هم خبری نبود: یکی همین جمهوری اسلامی خودمان است و دیگری تاج و تخت از دست دادگان.البته گروه های سیاسی دیگر هم کمابیش سعی کرده و می کنند که وقایع را داخل کلیشه های خود فرو کنند و نه بر اساس واقعیات،تعاریف و مفاهیم را غنا بخشند.
جمهوری اسلامی، حتی در اولین سالگرد انقلاب ، یا ورود خمینی به ایران ،آنگاه که بدین مناسبت صفحه نخست روزنامه کیهان و اطلاعات سال قبل را تجدید چاپ کرد تا حال و هوای ایام انقلاب را زنده سازد، خود تقلب را آغاز نمود. سال اول نام فدایی ها و توده ای ها و مجاهدین و دیگرانقلابیون را از صفحات پاک کردند وعکس خندانی از آقای خمینی را هم در یکی از این دو روزنامه ، جایگزین عکس عبوس نمودند. به مناسبت دومین سالگرد انقلاب، حتی صفحه بازسازی شده سال قبل را هم آنچنان تغییر دادند که دیگرهیچکدام از مطالب وحتی صفحه بندی ها هم ، شباهتی به اورژینال نداشت.و امروز اگر بخواهند صفحات نشریات آن دوران را چاپ کنند، معلوم نیست که جز همان عکس آقای خمینی، که بنی صدر و قطب زاده و یزدی را از کادرش حذف کرده اند، چه چیز دیگری را چاپ خواهند کرد. همین چهار خط ، به گمانم برای اثبات میل به تحریف ازجانب ج.ا کافی است . در مورد برداشت وقرائت وابستگان رژیم گذشته از انقلاب ، وضع حتی از این هم بدتر است و هرجای کارشان را که می خواهند با ماست مالی کردن درست کنند ، می بینند که جای دیگرش خراب می شود. خود شاه ، پس از ترک ایران، آمریکایی ها را در مورد بلایی که به سرش آمد، مقصر معرفی می کند.وارثین تاج و تخت در تبعید ولی هردم داستانی به هم میبافند و تحلیلی نو ارائه می دهند تا شاید بتوانند ثابت کنند که رژیم پهلوی ،هم "مستقل" وهم "مترقی" و "مردمی" بود . شاه در كتاب "پاسخ به تاريخ"، می گوید:"در اوايل ژانويه با تعجب خبردار شدم كه چند روز است ژنرال هايزر در تهران بسر مي‌برد . اما حوادث چند هفته گذشته مي‌بايست به من آموخته باشد كه از چيزي حيرت نكنم ... هايزر به اتفاق سوليوان سفير آمريكا، 11 ژانویه ( 21 دي57) به حضور رسید ولي هيچ يك از آنها به مطلب ديگري غير از روز و ساعت عزيمت من از ايران علاقه‌اي نشان نداند."
ارتشبد ربیعی، فرمانده نیروی هوایی شاه گفت: "هایزر دم شاه را گرفت و مثل موش از ایران بیرون انداخت".
حال اگر از همسر و فرزند شاه و ... در این مورد سوال کنید، فلسفه بافی شان شروع می شود. می دانید چرا؟ زیرا اجازه ندارند حرفی بزنند که آمریکایی ها ممکن است خوششان نیاید. تنها گروه کوچکی از این جماعت که صداقت بیشتری دارند ولی" سیاست" ندارند، گاه و بی گاه از خیانت قره باغی و ثابتی وفردوست و بی وفایی ارباب سخن می گویند.
آن چه من خود در جریان انقلاب شاهدش بودم ، علامت سوال پشت علامت سوال بود که هیچوقت هم نتوانستم پاسخی قانع کننده برای آن ها بیابم:
نخست وزیرامیرعباس هویدا ، پس از 13 سال، 27 مرداد 56، جای خود را به جمشید آموزگار می دهد. ایشان با شعار"فضای باز سیاسی"! ، از جمله تیمسار نعمت الله نصیری، معاون نخست وزیر و رئیس ساواک را از کار برکنار می کند. در دی ماه 56 ، انتشار نامه توهین آمیز به آیت الله خمینی در روزنامه اطلاعات ، به اعتراضات 19 دی قم و ... و... منجر می شود. 28 مرداد57 ، سینما رکس آبادان آتش میگیرد. 430 نفر، طبق آمار رسمی مقامات وقت،جان می بازند تا کینه مردم نسبت به رژیم افزون شود.حادثه ای که فصل آخرش نانوشته باقی مانده است. یک هفته بعد،4 شهریور ، دولت "آشتی ملی" شریف امامی سر کار می آید . 9 شهریور( 27 رمضان) ، در تهران شایع می شود که مردم پس از خروج از حسینیه علامه نوری واقع در خیابان ژاله ، مورد هجوم نیروی انتظامی قرارگرفته اند وساواک "خاک اره های آغشته به بنزین"(!) را که عمدا در خیابان ریخته بود ، آتش می زند و موجب کشته شدن عده ای می شود.ج.ا ، یازده شهید به حساب انقلابش ، برای این روز به ثبت می رساند. میدان ژاله ، از این زمان است که" میدان شهدا" نام می گیرد. نمازعید فطر(13 شهریور)، به امامت آیت الله مفتح ، در قیطریه ، به اولین تظاهرات بزرگ تهران تبدیل می شود. همزمان ، علامه نوری در میدان شهدا(ژاله) ، به صورت جداگانه ، نماز عید فطر را برگزار می کند . پنجشنبه، 16 شهریور، راهپیمایی عمومی در تهران ، با حضور علامه نوری ، تا میدان شهیاد( آزادی)، برگزار می شود. ( من هم در این تظاهرات حضور داشتم). مردم ، شعار "شاه سگ زنجیری آمریکا" را بر در و دیوارنوشته و بارنگ نام خیابان"آیزنهاور"(آزادی فعلی) را به "دکترعلی شریعتی" تغییر می دهند. در میدان شهیاد ، نوری سخنرانی کرد و از مردم خواست تا فردا، جمعه هم در میدان شهدا جمع شوند. سپس مردم شعار می دهند: "فردا 8 صبح ، میدان شهدا!". صبح 17 شهریور، حکومت نظامی اعلام می شود و نیروهای انتظامی تظاهرات میدان ژاله را به خاک و خون می کشند. ( من و دوتن از دوستانم ، ساعت ده و نیم ، به محل نزدک می شویم . در راه بندان نزدیک میدان فوزیه(امام حسین)، ماشین های شخصی، در حالی که پارچه های سفید از پنجره شان در اهتزاز بود ، سعی می کردند راهی برای انتقال مجروحین به بیمارستان های اطراف پیدا کنند. سکوت مرگباری در همه جا حکمفرما بود). رادیو دولتی ، شب همان روز، تا هفتادو اندی قربانی را رسمااعلام می کند.بعدها آمار رسمی رژیم پهلوی، 89 نفر کشته و 250 نفرزخمی را نشان می دهد. ج.ا ، در این مورد آماررسمی اعلام نکرده است ولی در مصاحبه ها تا 3000 نفرکشته از طرف مقامات ذکر شده است .تا چند روزپس از جمعه خونین 17 شهریور، همه در شوک بودند . سپس تظاهرات هرروزه،با شدت به مراتب بیشتر، بخصوص با شروع سال تحصیلی، در تهران و جاهای دیگر،آغاز شد. در تظاهرات 13 آبان در دانشگاه تهران، که به روز دانش آموز مشهورشده است و من هم درآن حضور داشتم، زمانی که نیروهای انتظامی از بیرون درهای بسته ، به سمت دانش آموزان داخل دانشگاه شلیک کردند ، سه نفرمورد اصابت گلوله قرارگرفتند که یکی از آن ها در دم جان داد و بچه ها آن ها را از زمین بلند کرده و به سمت درهای شرقی وغربی دانشگاه منتقل کردند. عصر همان روز ، بی بی سی، از قول شاهدان عینی ، کشته شدگان را تا 57 نفر هم اعلام کرد. فردای آن روز، یعنی 14 آبان 57 ، ارتشبد ازهاری نخست وزیر می شود. آیا اگر آن دو سه سرباز، ناگهان از پشت میله های دانشگاه به سوی دانش آموزان شلیک نکرده بودند و آن جنجال به پا نشده بود، باز ازهاری نخست وزیر می شد؟حکومت نظامی او،یک نمره منفی دیگر ، برروی کاغذ به کارنامه شاه افزود، بدون آن که حتی سعی نماید تا مردم را بترساند. حدودا از اوایل آذر ماه ، سربازان داخل کامیون های ارتشی هم، که در گوشه و کنار شهر ایستاده بودند، شعارهای تظاهرکنندگان را زمزمه می کردند. 6 دی، تشییع جنازه استاد کامران نجات اللهی که روز قبلش در بالکن دبیرخانه دانشگاه، در جمع اساتید متحصن، مورد اصابت گلوله ای از شلیک هوایی و بی هدف سربازی در خیابان و شاید هم تک تیراندازی درساختمان های مقابل، قرارگرفته بود، در میدان 24 اسفند( انقلاب)، به گلوله بسته می شود. در حالی که مقامات قبلا اجازه تشییع جنازه را داده بودند. نه امروز، بلکه همان موقع هم به این نتیجه رسیده بودم که گویی عواملی در داخل خود رژیم سعی می کنند آتش را هرچه بیشتر شعله ور کنند.
والری ژیسکاردستن، رئیس جمهور وقت فرانسه در مصاحبه ای که 23 شهریور77 در روزنامه "توس" منتشر شد، از جمله می گوید:"..آمریکایی ها در کنفرانس گوادلوپ(14 دی 57)،گفتند که زمان تغییررژیم شاه فرا رسیده است و ما از این مساله حیرت کردیم."
بعد از انقلاب، یکی از بزرگترین علامت سوال هابرای من، سرنوشت کسی بود که بزرگترین عمامه هارا بر سرمی گذاشت و به شهادت همه هم سن و سال های خودم که در تهران زندگی می کردند ، نقشی هم به بزرگی عمامه اش در تظاهرات و تحولات بخصوص آغازین سال 57 ایفا نمود. و او کسی نبود جز همان"علامه یحیی نوری" فوق الذکر .
اگرقراربود همه چیز این انقلاب و این جمهوری با عقل و منطق جور درآید، به این آقای نوری هم می بایست، پس از انقلاب ، مسئولیت هایی مهمتر از "ارشاد بهائیان" ! محول می شد . کسی چه می داند. شاید آن لقب غیر استاندارد"علامه" با آن پیچش غیرحوزوی "عمامه"، بی ارتباط نبود. وفات ایشان ، سه سال پیش، در 75 سالگی هم با میانگین سن روحانیت فاصله محسوس داشت.
عمامه علامه یحیی نوری و عمامه های حوزوی

از "گوادلوپ" تا امروز

2010-10-15T01:29:00.000+02:00

در ژانویه 2009، ز.برژینسکی، در سخنرانیش به مناسبت سی امین سالگرد آغاز روابط دیپلماتیک با چین ، در پایتخت این کشور يادآور می شود که در سال 1978 از طرف جيمی کارتر ، رئيس جمهور وقت آمريکا ، به منظور توافقی محرمانه به چين می آيد واين که چگونه اين سفر به برقراری روابط سياسی بين دو کشور می انجامد. روابطی که به گفته او در اين سخنرانی " ... به سرعت باعث جابجايی مهره های صفحه بزرگ شطرنج جهانی در جنگ سرد به ضرر اتحاد شوروی شد."
برژینسکی، هیچ کجا، از جمله در کتاب معرفش" صفحه بزرگ شطرنج جهانی"، جزئیات توافقات آمریکا با چین را بر ملا نمی کند و من و شما را در خماری می گذارد و مجبورمان می کند تا لا اقل در مورد آنچه که بلافاصله در کشورخودمان رخ داد، یعنی سقوط سلطنت، به گمانه زنی بپردازیم:
منظورم بستن "شال سبز" به دور کمر اتحاد شوروی نیست. هرچند آن هم از ابتکارات آقای برژینسکی است. بلکه توجه به نکات مهمی است که در خاطرات جیمی کارتر، والری ژیسکاردستن و هلموت اشمیت ، رهبران وقت آمریکا ، فرانسه ، آلمان وجود دارد که به همراه جیمز کالاهان، نخست وزیر انگلستان،4 ژانویه 1979(14 دی 1357)، در جزیره "گوادلوپ"، به بازبینی مواضع غرب در رویارویی با شوروی پرداختند. آنچه که این سه درخاطراتشان ، از جمله ،در مورد "کنفرانس گوادلوپ" بیان داشته اند، از اهمیت ویژه این نشست در تحولات آن موقع جهان خبر می دهد. آنچه نوشته اند همچنین از آنچه ننوشته اند حکایت دارد: مهمترین مساله ، بررسی روابط با شوروی و چین است. حال اگر گزارش کار برژینسکی را هم از سفرآن موقع به چین ، ونتیجه گیری امروزش از این سفر،یعنی "جابجایی مهره هایی که به فروپاشی شوروی انجامید" را در کنار آن چه از کنفرانس گوادلوپ می دانیم ، قرار دهیم، می بینیم که مهمترین دستورکارچهار رهبر، دادن امتیاز به چین ، برای مهار شوروی است. "گوادلوپ" ولی مانند" میکونوس" ، که این هم نام شهری ساحلی در یونان است ، و ما رستورانش را بهتر می شناسیم، برای ایرانیان اهمیت خاصی پیدا کرده است واتفاقا جمهوری اسلامی، از هردو به یک اندازه ، چون جن از بسم الله گریزان است. روزنامه اصلاح طلب"توس" که سال 77 در دوران ریاست جمهوری آقای خاتمی ، کوتاه زمانی منتشر شد، بلافاصله پس ازنشر متن مصاحبه ای با "والری ژیسکاردستن"، در مورد "کنفرانس گوادلوپ"، توقیف می شود. ژیسکاردستن می گوید:"..آمریکایی ها گفتند که زمان تغییر رژیم شاه فرارسیده است و ما از این مساله حیرت کردیم." جالب است که کارتر در خاطراتش برای "ایز به گربه گم کردن"، درست برعکس ، می گوید که چنین پیشنهادی از جانب شرکای اروپایی مطرح شد! درهر حال هرکس نداند ما ایرانی ها اینک خوب می دانیم که اگر بدون "گوادلوپ"، شاه بساطش را جمع می کرد و میرفت، حتما ج.ا هم پارسال همین کار را کرده بود.
درکتاب "خاطرات فردوست"، (انتشارسری اول)آمده است که : "سال 42 آمریکایی ها از شاه می خواهند که آیت الله خمینی را به ترکیه تبعید کند. شاه ولی مخالف بود. او می خواست که آقای خمینی در ایران بماند تا بتواند بر کارها و ارتباطاتش نظارت داشته باشد . سرانجام ولی تسلیم فشار آمریکا می شود"(نقل به مضمون). آمریکایی ها با تبعید آقای خمینی ،هم امکان این را می یافتند که عوامل خود را برای بازی با کارت اسلام، پیرامون او جمع کنند و هم از او به عنوان تهدیدی بالای سر شاه برای اطاعت بیشتر، بهره گیرند.
قدرت های بزرگ از کشورهای تحت کنترل خود، به عنوان "مهره بازی"، در مقابل رقبایشان استفاده می کنند: یک پیاده را قربانی می کنند( مثل شاه ایران) و آن دیگری را اگر به نفعشان باشد، به وزیر تبدیل می نمایند( مثل کره جنوبی).
امروز که مقاله سعد محیو، را در "الخلیج"(به روسی) ، تحت عنوان " چین و اسلام، اتحادی که جهان را تغییر می دهد" می خواندم ، به یاد سفر 1978برژینسکی به چین و مهمترین مساله کنفرانس گوادلوپ، یعنی "رابطه غرب با چین و مهار شوروی"، و " جابجایی مهره ها" : رفتن شاه ، آمدن خمینی و بمب اتم پاکستان و شاید هم ایران، و بیداری اژدهای زرد افتادم . و این که : خدا آخر و عاقبت ما را بخیر کند.
در همین ارتباط : مصاحبه ویدئویی ز. برژینسکی: "جنگ افغانستان و صفحه بزرگ شطرنج" (بخش نخست) و (بخش دوم)

توازن جدید نظامی در جهان

2010-10-09T13:52:00.001+02:00

نشریه آمریکایی The Faster Times ،ششم اکتبر 2010 ، بخش نخست مقاله ای را تحت عنوان " مدرن شدن ارتش BRIC(برزیل،روسیه، هند، چین) و توازن جدید نظامی در جهان" ، به قلم " دانیل دارلینگ"، منتشر کرده است که برگردان آن از منابع روسی را می خوانید:

"صاحبنظران سیاست خارجی، در سال های اخیر، بر این نظرند که دوران یکه تازی آمریکا، در جهان به سر آمده است و نظم نوینی جایگزین آن می گردد که در آن قدرت در دست چندین کشور و نه فقط متمرکز در واشنگتن خواهد بود. به نظر این کارشناسان، آمریکا همچنان جایگاه مهم خود را حفظ خواهد کرد ، ولی دیگر احساس هژمونی نخواهد داشت. در عوض دولت های جوان BRIC ، جایگاه شایسته ای در میان قدرت های برتر می یابند و گام به گام نظم نوینی را در جهان پی می ریزند.
ممکن است این با مطرح شدن نقش اروپایی ها در جهان چند قطبی و تقسیم قدرت ، که بلافاصله بعد از حمله آمریکا به عراق در سال 2003، مطرح شد، متفاوت باشد. اروپا ، باوجود سلاح های مدرن ، دومیلیون نفرنظامی درمجموع، و رفاه عمومی اقتصادی، تحت تاثیر عوامل ضعیف کننده ای نیز قرار دارد که یکی عدم وجود ارتش واحد است. چیزی که دور نمای آن ، امروز چیزی بهتر از سال 1998، یعنی هنگامی که ژاک شیراک و تونی بلر در سن- مالو، برای ایجاد سیستم دفاعی اروپایی ، به توافق رسیدند، نمی باشد. خصوصیات مشترک کشورهای BRIC آن است که هرکدام ، از نظر مساحت و جمعیت، بزرگ و از نظر اقتصادی، روبه رشد هستند. آن ها همچنین در حال مدرن کردن ارتش های خود، در خدمت منافع راهبردی شان می باشند. همزمان ولی قوی ترین کشورهای اروپایی، از هزینه های نظامی خود می کاهند و افزایش بودجه نظامی آمریکا هم ، در سال های پیش رو، بعید به نظر می رسد. این چهار کشور، سعی دارند تا در عرصه جهانی خود را مطرح کنند ودر این جهت مایل وقادر به افزایش سرمایه گذاری برای بالابردن توان نظامی خود نیز می باشند.
اقتصاد برزیل همچنان به رشد خود ادامه می دهد...این کشور در تلاش برای کسب کرسی دائم شورای امنیت سازمان ملل و ایفای نقش برجسته در آمریکای لاتین، چه از نظر سیاسی و چه از نظر نظامی نرم افزاری است. از سال 2005 بودجه دفاعی برزیل سالانه ، 5 درصد افزایش یافته است ... ارتش به تکنولوژی پیشرفته مجهز می شود و نیروی دریایی گسترش می یابد...بودجه نظامی برزیل ، از 1.5 درصد درآمد ناخالص ملی، تا سال 2030 به 2.2 درصد افزایش خواهد یافت.
روسیه ولی موردی متفاوت است. در مقایسه با قدرت روبه رشد اقتصادی آمریکای لاتین، روسیه به ایفای نقش قدرت جهانی خو گرفته است و انتظار می رود که به این نقش ادامه دهد. برزیل اگر در پی یافتن مکان مناسب نظامی در سطح بین المللی است، روسیه ولی در اندیشه حفظ و ارتقای میزان توان نظامی اش می باشد.
فروپاشی اتحاد شوروی، به روسیه امکان ورود به بازار آزاد اقتصادی را داد ولی از طرف دیگر زخمی بر پیکرآن ، در اثر از دست دادن احساس منزلت یکی از دو ابرقدرت بودن، باقی گذاشت. رهبران روسیه ، پوتین و مدودف، سعی دارند این زخم را التیام بخشند . اعلام حضور در مناطق اتحاد شوروی سابق و بهره گیری از منابع انرژی برای نفوذ دوباره در این مناطق، در این راستا است. در سال های اخیر ، نیروی هوایی روسیه ، هنگام مانورنظامی، به کرات حریم هوایی کشورهای عضو ناتو را نقض کرده است. ولی حمله این کشور به گرجستان ، در اوت 2008، نشان داد که روسیه برای بدست آوردن جای پایی دوباره در این مناطق، از بکار گیری زور هیچ ابایی ندارد.
اینک فقط 10 درصد تکنولوژی نظامی روسیه را تجهیزات مدرن تشکیل می دهد. تا سال 2015 قرار است این میزان به 30 درصد و تا سال 2020 به 70 درصد برسد. بکارگیری تجهیزات پیشرفته به متخصصین و کادرهای تعلیم دیده احتیاج دارد که مخارج زیادی به همراه خواهد داشت... کرملین در نظر دارد از 2011 تا 2020 ، بودجه نظامی را 45 درصد افزایش دهد( مبلغی حدود 620 میلیارد دلار)، که صرفنظر از موفقیت یا ناکامی ، از جاه طلبی مسکو و تلاش این کشور برای بسط نفوذ خود در جهان چند قطبی حکایت می کند".
بخش دوم این مقاله احتمالا به بررسی هند و چین خواهد پرداخت.
همزمان در بلومبرگ می خوانید: " روسیه می گوید: مخالفت کشورهای BRIC با کنترل نرخ ارز توسط آمریکا"

بدون شرح

2010-10-06T15:50:00.000+02:00

ازقیاسش خنده آمد خلق را...

رویش کلیک بفرمایید!

بدون شرح

2010-10-04T17:18:00.001+02:00

بابام خونه نیست...

جهان در انتظار بحران اقتصادی دیگر

2010-10-04T16:06:00.000+02:00

" نیزاویسیمایا"، چاپ روسیه، در شماره 29 سپتامبر2010 خود، تحلیلی اقتصادی به قلم سرگی کولیکوف، منتشر کرده است که ترجمه بخشی از آن را می خوانید:
آمریکا ، بحران اقتصادی جدیدی برای جهان آماده می سازد
رکود اقتصادی دیگری در آمریکا، زیان های جدی برای روسیه به بار خواهد آورد. "نوریل روبینی"، استاد اقتصاد دانشگاه نیویورک، کسی که بحران مالی کنونی را در اوایل سال 2007، پیش بینی کرده بود، می گوید:" احتمال تکرار رکود اقتصادی دیگری در آمریکا،زیاد است. بدین ترتیب آثار توقف روند خروج این کشوراز بحران، به عنوان لکوموتیو اقتصاد جهانی، هرچه بیشتر دیده می شود".
کارشناسان معتقدند که موج جدید رکود ، تمام کشورهای جهان ، از جمله روسیه را تحت تاثیر قرار خواهد داد و به سقوط بهای انرژی و فلزات ، که اساس صادرات روسیه است، خواهد انجامید و کسری بودجه ، افزایش بیکاری و کاهش تولیدات صنعتی را در ابعادی بزرگتر از امروز، باعث خواهد شد.
پرفسور روبینی، در کنفرانس کوالالامپور، اینک نیز تصویری تیره از آینده ترسیم می کند. او پیش بینی کرده است که وضع اقتصادی ژاپن ، نامطلوب ولی در چین آهنگ رشد بالا و به دور ازبحران خواهد بود. اروپا وآمریکا هم از رشد کند ، آسیب خواهند دید. به باور او ، بازبینی پویایی رشد ناخالص ملی آمریکا در سه ماهه دوم، نزول ناشی از وضعیت بد بازار مستغلات و املاک را نشان می دهد.
روبینی می گوید: " اقدامات سخت کشورهای در حال رشد در برابر بحران ، اعتماد کسبه و خانواده ها را به اقتصاد موجود خدشه دار و آن ها را مجبور به صرفه جویی در هزینه ها می نماید.کشورهای در حال رشد ، در چنین وضعی ممکن است در مقابل پایین آمدن آهنگ رشد اقتصادی کشورهای پیشرفته ، خود را به تقاضای داخلی( ریاضت اقتصادی) عادت دهند. با این شرایط، در نیمه دوم سال ، اوضاع به دلیل تحولات ناشی از صرفه جویی های دولتی، بدتر خواهد شد. محتمل ترین سناریو، ضعیف شدن روند بازسازی اقتصادی است. ولی من امکان دومین موج بحران در آمریکا را نیز مردود نمی دانم".
یادآور می شود که پروفسور روبینی، در اواخر اوت سال جاری، گفت که رشد اقتصادی آمریکا در سه ماه سوم ، کمتر از یک درصد و احتمال رکود در کشور چهل در صد است. اول سپتامبر ، او گفت که اقتصاد جهانی در مقابل رکود دوباره ، کاملا بی دفاع است.(" آمریکا تیری دیگر در ترکش ندارد")...
بازرگان سرگی گاریف، از "اینوست منت کمپانی" ، معتقد است که قیمت مواد خام ، چون نفت ، مس ، روی و غیره ، به حد سال 2008 تنزل خواهد کرد: " ما انتظار داریم که قیمت نفت در سال های پیش رو، تا 25-20 دلار برای هر بشکه، تنزل کند..."

بلند گو...

2010-10-02T14:07:00.000+02:00

اولین درسی که سرمایه داری به سوداگران آموخت ، استفاده از"تبلیغ" بود: برای موفقیت ، 80 درصد سرمایه ات را برای تبلیغ هزینه کن . یعنی دروغ بگو. تبلیغات تجاری، تنها به منفعت فروشنده می اندیشد . در صورتی که منفعت خریدار ، در کسب دانش و آگاهی غیر مغرضانه از جنس است و نیز "اقناع" شرافتمندانه خریدار است که می تواند سود هردو طرف را مد نظر داشته باشد. سرمایه داری ولی حتی از گرایشات ناسیونالیستی و مذهبی و تمایلات جنسی انسان ها هم ، برای فروش کالا ، در قراردادی نانوشته و نابرابر سوءاستفاده می کند.
عینا همین داستان را درعرصه سیاسی شاهد هستیم. چگونه می توان به عنوان مثال ، عامل این همه جنایاتی بود که همین امروز، تنها در نزدیکی مرزهای ما رخ می دهند، با این حال ، خود را "فرشته ای معصوم و خیراندیش" ، غالب کرد؟ امروزاعلام شد که 65 سال پیش ، سازمان سیای آمریکا ، در گواتمالا ، برروی زندانیان آزمایشات پزشکی انجام می داده و چند سال بعد،یعنی 1954 در همین کشور ، " یاکوب آربنز"، رئیس جمهور محبوب را سرنگون کرده ، یک رژیم فاشیستی را جانشینش ساخته است. یک سال جلوترهم، دولت ملی دکتر مصدق به وسیله کودتای سازمان سیا، سرنگون شده بود. ویلیام بلوم " ، در کتاب خود به نام " دولت تبهکار" ، می نویسد:
" دوره 25 ساله شکنجه و سرکوب ، در حالی آغاز گشت که صنعت نفت ایران به تملک خارجی ها باز گردانده می شود و آمریکا و بریتانیا هرکدام سهم 40 درصدی از آن می برند". بلوم ، در مورد آنچه در گواتمالا، حدودا در همین تاریخ رخ داد ، می نویسد :" سیا در این کشور برعلیه دولت منتخب و مترقی "یاکوب آربز"، کودتایی را سازماندهی می کند و این آغاز 40 سال حکومت نظامی ، شکنجه ، آدم ربایی ، اعدام دسته جمعی و ظلم و ستم غیر قابل تصور در آنجاست. حاصل کار بیش از 200 هزار نفر قربانی بود که با کشتار یهودیان اکرائین و رومانی در هولوکاست ، برابراست .هنوز ولی بسیاری از آمریکائیان ، چیزی از آن نمی دانند".
چندی پیش نیز اعلام شد که در نتیجه بکارگیری بمب های دارای مواد رادیواکتیو توسط ارتش آمریکا در فلوجه ، موارد ابتلاء به سرطان و تولد نوزادان ناقص الخلقه افزایش یافته است.
سال 83 ، در مطبوعات اتحاد شوروی، پیدایش بیماری "ایدز" را به آزمایشاتی مشابه آنچه در گواتمالا رخ داد، در زندان های خود آمریکا ، مربوط دانستند.
همه می دانند که جنایات اینچنین ، نزدیک یک قرن است که توسط آمریکایی ها صورت گرفته و می گیرد. با اینحال کم نیستند کسانی که در همین کشور خودمان، هنوز گول ژست های" آزادی خواهانه" و" دمکرات مآبانه" آنان را می خورند. چرا؟
تنها در سایه تبلیغات بی وقفه چنین امر محالی ، ممکن شده است.
تصور کنید که دریک استادیوم ورزشی، هرکسی که یک بلند گو داشته باشد، می تواند با دادن شعار، عده ای را دور و بر خود جمع کند. حال اگر از بلند گوهای استادیوم شعاری داده شود، عده زیادی تحت تاثیرآن قرار می گیرند و صدای بلند گوهای کوچک هم در هیاهوی آن گم می شود.
آمریکایی ها، بلند گوهای نیرومند دارند و از وسایل ارتباط جمعی نوین نیز، که اکثرا در کنترل خود آن هاست، برای بزک کردن چهره کریه سیاسی و مقاصد خود، نهایت بهره برداری را می نمایند.

کشورهای کوچک و سلاح هسته ای

2010-09-29T11:53:00.000+02:00

گاه یک فیلم ، یک عکس، یایک جمله ، آنچنان تاثیری بر باور انسان یا درک مساله ای بغرنج می گذارد، که شاید سال ها بررسی و تحقیق نیز چنین کاری نتواند.

تصویرزیر، بریده صفحه ای ازروزنامه "اطلاعات"، 8 مهر 1344، یعنی دقیقا 45 سال پیش در چنین روزی است. جمهوری نو پا وانقلابی خلق چین در چنین ایامی با چالش های زیاد، از جمله با مخالفت آمریکا در به رسمیت شناخته شدن، در سازمان ملل روبرو بود.

وزیر خارجه چین ، آنگونه که در تصویرگفتارش در زیر می بینید، در واکنش به تهدید حمله از سوی آمریکا، می گوید:" چین آمریکا را به حمله دعوت می کند." در پارگراف آخر این مصاحبه او می گوید: " کشورهای آسیایی ، آفریقایی هرچه بیشتر سلاح هسته ای داشته باشند ، بهتر است".

ضمنا، کافیست تصورکنید که اتحادشوروی موفق نمی شد به انحصارداشتن بمب اتم ، توسط آمریکا، پایان دهد. فکر می کنید در این صورت چند "هیروشیما" و "ناکازاکی" دیگر، تا امروز داشتیم؟

روی تصویر کلیک کنید تا بتوانید بخوانید.

صفحه ای از تاریخ-2

2010-09-26T23:48:00.000+02:00

خواندنی ها. سه شنبه 28 آذر1329

خواندنی ها. شنبه دوم دی1329

صفحه ای از تاریخ-1

2010-09-26T20:17:00.000+02:00

سی امین سالگرد حمله عراق به ایران

2010-09-23T02:15:00.000+02:00

امروز، 31 شهریور، سی سال از حمله بمب افکن های عراقی به فرودگاه مهرآباد و ورود سپاهیان این کشور به خاک ایران می گذرد. سوالی که برای بسیاری هنوز بی پاسخ مانده است ، واین را از مطالعه مقالات و نظریات مختلف ، بدین مناسبت می توان فهمید، این است که : صدام حسین وابسته به کدام بلوک قدرت در زمان جنگ سرد، بود و آمریکا و شوروی در مقابل حمله عراق به ایران چه موضعی داشتند؟
عراق پس از کودتای عبدالکریم قاسم در سال 1958 ، به اتحاد شوروی متمایل شد و پس از کودتای 1963 حزب بعث ، همکاری نظامی علنی وغیر علنی شوروی و عراق گسترش یافت.البته آمریکایی ها هم عوامل خود را در حاکمیت عراق حفظ کردند . همین ها به کمک عوامل آن ها در ج.ا، پس ازشروع بحران گروگان گیری سفارت آمریکا در تهران، دوکشور را به سمت جنگ کشاندند. اتحاد شوروی مخالف این جنگ بود و بارها سعی کرد دو طرف را متقاعد به پایان درگیری کند. این جمله معروف آندره گرومیکو، وزیر خارجه وقت شوروی در این باره که : ده سال مذاکره بهتر از یک روز جنگ است، موید این واقعیت می باشد. آمریکا ئی ها ازدمیدن به کوره جنگ دو هدف داشتند: اول تضعیف بنیه نظامی عراق به عنوان متحد شوروی و پی بردن به میزان توان مخفی نظامی آن و دوم هم فشار به ایران . به همین خاطر هردوطرف را به ادامه جنگ ترغیب می کردند. مایکل لدین، مشاور امنیت ملی آمریکا در آن زمان و از دست اندر کاران فروش مخفیانه اسلحه به ایران در زمان جنگ ، که رسوایی اش به "ایران کنترا" معروف شد، در مصاحبه ای که اینک درسایت " رادیوفردا " روی صفحه می باشد، چنین می گوید:" ببينيد افسانه ای وجود دارد مبنى بر اينكه دستگاه رهبرى ريگان به طور ناگهانى شروع به كمك به صدام حسين كرد. بايد بگويم كه واقعيت كاملاً خلاف اين مسئله است. دستگاه رهبرى ريگان از طريق سرهنگ (الیور) نورث اطلاعات محرمانه زيادى را درباره موقعيت نيروهاى عراقى در اختيار ايران گذاشت.
يعنى منظور شما اين است كه آمريكا بر خلاف باور عمومى به ايران در طول جنگ كمك كرده؟
دولت آمريكا از همه حمايت كرد. بستگى دارد. در محدوده زمانى صحبت مى كنيم. آمريكا در ابتدا ايران را حمايت كرد. اما بعد استراتژى خود را به حمايت از عراق تغيير داد. در مرحله بعدى باز به ايرانى ها كمك كرد. اين روند به همين شكل ادامه داشت. هيچ سياست واحدى در اين زمينه وجود نداشت".
درحقیقت زمانی که صدام حسین احتمالا با اجازه شوروی، از موشک های دوربرد خود برای حمله به تهران استفاده می کند و حکام ایران نیز به این واقعیت پی می برند که ادامه جنگ به نفع دشمنان استراتژیکشان است ، آقای خمینی جام زهر را می نوشد وچندی بعد هیئت ویژه ، به سرپرستی آیت الله آملی را به مسکو می فرستد.
عراق ، در جریان جنگ با ایران ، یک هواپیمای آمریکایی را هم بر فراز خلیج فارس سرنگون ساخت وباوجودی که از این بابت عذر خواهی کرد، ولی پیشتر، با حمله اسرائیل به تاسیسات هسته ای اش، بر همگان معلوم شده بود که آمریکایی ها در عراق دوست محسوب نمی شوند. اتفاقات بعدی هم به وضوح این امر را نشان می دهد:
در اوت 90 کويت به اشغال ارتش عراق در می آيد. در نوامبر، بوش و گارباچف در هلسينکی تنها به منظور بررسی اشغال کويت ديدار می کنند. آمريکايی ها از شوروی خواستار متقاعد کردن عراق به خروج از کويت ميشوند. اين که شوروی ها در مقابل چه می خواهند مشخص نشد ولی می شد حدس زد که می بایست با روند فروپاشی در شوروی مرتبط باشد. آنگونه که از مصاحبه مطبوعاتی گارباچف در پايان اين ديدار کوتاه مدت برمی آمد، ديدار بدون نتيجه به پايان می رسد. آمريکايی ها بدون هيچ اظهارنظری بازميگردند ودر کمتر از دو ماه ، يعنی 17 ژانويه 91 در راس يک ائتلاف بين المللی به عراقی ها حمله می کنند وآن ها را از کويت می رانند. درهفته آخر جنگ ، فرستاده ويژه شوروی، پریما کوف، در ديدار مکرر با صدام حسين و آمريکايی ها ، ميانجی خاتمه جنگ ميشود وآمريکايی ها در آستانه بغداد به خانه يرميگردند تا يک دهه بعد برای سيطره بر "خاورميانه بزرگ" و با تدارکاتی متناسب با اين هدف بازگردند.
ميتوان حدس زد که نقشه اشغال کويت توسط يک عراق دوست اتحاد شوروی ، در دوران جنگ سرد برنامه ريزی شده بود تا بدين وسيله هم کنترل شوروی بر مناطق نفت خيز خليج فارس ميسرشود و هم عراقی ها با پشتيبانی ابرقدرت شرق به توسعه طلبی خود جامه عمل بپوشانند. با قطعی شدن افول شوروی محتمل است که برخی کارشناسان نظامی شوروی اجرای اين طرح از دستور روز خارج شده را به منزله آخرين تير ترکش ارزيابی کرده اند و جاه طلبی صدام حسين و عدم علاقه اش به چشم پوشی از آنچه سال ها در آرزويش به گسترش زرادخانه خود پرداخته بود نيز اين آزمايش را ميسر کرده است.
جنگ خليج فارس شايد ميدان ارزيابی جنگ افزارهای مدرن آمريکا همچون موشک های Patriot برای رئاليزه کردن تاثير گذاری های بعدی برروند فروپاشی نيز بود.
هرچه که بود پس از آن است که در فاصله چند ماه از اتحاد جماهير شوروی سوسياليستی فقط نامی برصفحه تاريخ باقی می ماند.
در ژوئن91 يلتسين رئيس جمهور روسيه ميشود واعلام ميکند که روسيه را از اتحاد شوروی خارج خواهد کرد. در اوت، هنگامی که گارباچف در کريمه مشغول استراحت بود ، آخرين تلاش ها از جانب بخشی از هيئت حاکمه برای جلوگيری از فروپاشی شوروی ، که با اعلام استعفا(برکناری) گارباچف و حالت فوق العاده در کشور صورت گرفته بود ، دوروز بيشتر دوام نمی آورد. بسياری بر اين اعتقاد بودند که اين اقدام با چراغ سبز خود گارباچف انجام گرفته بود. آنچه مشخص شد آن بود که ديگر مهاراوضاع نه در دست آن ها ، که وزير کشور و وزير دفاع نيز در ميانشان بودند، ونه در دست گارباچف است. در اين زمان حزب کمونيست اتحاد شوروی از جانب يلتسين غير قانونی اعلام ميشود. جمهوری های بالتيک اعلام استقلال ميکنند و در21 دسامبر کشورهای مشترک المنافع تشکيل ميشوند . 25دسامبر با استعفای گارباچف انحلال ا.ج.ش. رسما اعلام ميگردد.

اینک اسناد جدیدی در مورد جنگ اول خلیج فارس، در نیویورک تایمز، منتشر شده است ، که بی بی سی فارسی هم ترجمه بخشی از آن را منتشر ساخته است. از جمله می خوانیم:

"بر اساس این مدارک، صدام حسین طی نامه ای احساسی به میخائیل گورباچف نوشت: "ملت و ارتش ما گیج شده است،" اما هنگامی که مسکو موفق به تغییر تصمیم واشنگتن نشد، در جلسه ای به اطرافیانش گفت که رهبر شوروی سابق "رذل" است و به عراق خیانت کرده است".

این اظهارات صدام حسین می تواند موید این نظر باشد که عراق با صلاحدید مقامات وقت شوروی به کویت حمله کرده است.

فراربزگ از زندان! - آذر1329

2010-09-22T15:58:00.001+02:00

این فرار و دبگر قدرت نمایی های حزب توده ایران، آنگونه که دراظهارنظرهای پیرامون آن ، دراین متن و متون دیگردیده میشود، در محافل سیاسی آمریکا و انگلیس، به عنوان بهانه هایی "امپریالیست" پسند، برای یورش به آزادی ودمکراسی و از همه مهمتر، حق طلبی دولت ملی مصدق، مورد سوءاستفاده قرارگرفت. آن زمان این اقدام بسیاری ازعدالت جویان را به وجد آورد .ولی قتل عام و سرکوب جنبش دمکراتیک آذربایجان، چند سال پیش ازاین وقایع، بدون آن که شوروی بتواند کوچکترین تاثیری هم برچند وچون آن بگذارد، به وضوح نشان می داد که شرایط بین المللی به نفع طرفداران سوسیالیسم در ایران نیست . با این حساب باید به نیت آنانی که مایل بودند ح.ت.ا را در آن ایام یک "آلترناتیو" نمایش دهند، به دیده تردید نگریست. مطابق اسناد، انگلستان از این بزرگنمایی ، نهایت بهره برداری را جهت متقاعد کردن هم پیمانانش به "ضرورت کودتا در مقابل خطر سرخ" ، به عمل آورد.

" کوی دانشگاه"، 63 سال پیش در چه حالی بود؟

2010-09-21T02:12:00.000+02:00

روی تصویر کلیک کنید!

ما نامحرمان جهانیم !

2010-09-20T20:17:00.000+02:00

بیش از صد سال است که مردم جهان ، لحظه به لحظه ازطریق وسایل ارتباط جمعی، از وقایع دنیا باخبرمی شوند: سیل آمد؛ زلزله شد؛ هواپیما سقوط کرد؛ تصادف شد ؛ آن بابا مرد و این یکی بلیطش برد. این ها خبرهای خنثی هستند و معمولا همانگونه که باید، منعکس می شوند. ولی در حالی که بیشترین بخش خبری که به طرق مختلف به خورد ما می دهند، اخبار سیاسی است، من و شما در بسیاری موارد حق نداریم بدانیم که اتفاقات دراین حوزه چرا رخ می دهند. روزانه ده ها بار می شنویم که : کودتا شد؛ ترورشد؛استعفا داد؛ شکست خورد؛ به قدرت رسید؛ مانور نظامی انجام شد؛ اسلحه فرخته شد؛ در سازمان ملل محکوم شد؛ سرنگون شد و... و هیچکس هم به ما نمی گوید که عوامل اصلی چنین وقایعی چیست. ما باید بپذیریم که آمریکا برای "نجات بشریت" است که "بمب اتم" را روی ژاپن می اندازد،به عراق حمله می کند و با ج.ا مخالف است. مردم آلمان باید به همین ترتیب، حرف های "پیشوا" را قبول می کردند و قس علیهذا.
چرا صاحبان قدرت به مردم نمی گویند که دعوا بر سر چیست؟ چرا ما نباید بدانیم که جغرافیای سیاسی جهان ، چرا و تحت تاثیر چه عواملی شکل می گیرد؟ چه فاجعه ای رخ می داد اگرآقای بوش ، به جای آن همه تئاتر بازی کردن برای اشغال عراق و افغانستان، ، که تنها چون کوه یخ ، نوکش رویت شد، می گفت که آمریکا، در رقابت با چین ، اروپا، روسیه، ژاپن ، تصمیم دارد ازآخرین توانش استفاده کند، تا مرگ امپراتوریش را به تاخیر اندازد؟ چرا ج.ا، نمی تواند رک و پوست کنده اعلام کند که مملکت ما در کجای این کش و قوس های قدرت ها جای دارد و چه نقشی به عهده گرفته است؟
"صدای آمریکا"، "بی بی سی" ، "سی ان ان" ، " ایتارتاس" ،"شین هوا"، و... چرا به مخاطبان خود نمی گویند که بر اساس دستورالعمل کاملا حساب شده و در جهت منافع قدرت پشت سرشان ، فعالیت می کنند و برای رسیدن به هدف خود، گاه بزرگنمایی، و گاه نادیده گرفتن وقایع و حقایق، از بدیهی ترین شگرد های آنان است؟ مردم دنیا چرا باید با حدس و گمان به آنچه در پس پرده رخ می دهد، نزدیک شوند؟ اظهارات رسمی در مورد" حادثه11 سپتامبر"، " قتل کندی"، " مرگ یاسرعرفات" و ... از آن رو مورد شک و تردید قرار می گیرد که مردم به تجربه در یافته اند که در عالم " سیاست" آنچه صورت می گیرد، غالبا توطئه است و فریب. آنچنان فریبی که حتی برای سعی من و شما در جهت کشف حقیقت هم ، انگی به نام "داشتن توهم توطئه "، آماده کرده اند تا مجبورشویم، فقط آنچه را تکرار کنیم که آن ها می خواهند.
جواب این "چرا" ها چیزی نیست جز آن که: ما مردم، نامحرمان جهانیم و قراراست که همیشه گوشت دم توپ "قدرت" ها باقی بمانیم تا هروقت خواستند با شعارهای ناسیونالیستی، مذهبی و... راه وار و سربزیر، به قربانگاه روانه مان کنند. این است اساسی ترین نقشی که قدرتمندان در تمام طول تاریخ برای انسان ها قائل بوده اند وامروز این شیادی ، تنها مدرن و پیچیده تر شده است.
ازساخت اولین بمب هسته ای تا کنون، طبیعت سیاره ما با سرعت به سمت نابودی پیش می رود .تا جایی که به باور دانشمندان، چون استیون هاوکینگ، حتی تا کمتراز صد سال دیگر، زمین قابلیت زیست محیطی خود را به حد بسیار زیاد از دست خواهد داد. در چنین وضعی به این حقیقت تلخ باید اندیشید که چرا سالانه،صدها میلیارد دلارحاصل کار انسان ها ، از طرف قدرت های بزرگ، تنها برای رقابت تسلیحاتی و خنثی کردن توان حریفان، دورریخته می شود، در حالی که یک میلیاردنفردر دنیا، گرسنه اند؟آیا انسان را با چنین کارنامه ای، می توان "اشرف مخلوقات" نامید؟

مردم اگرنامحرمان جهان نبودند و سرنوشتشان به دست خودشان رقم می خورد، بشریت اینچنین بر لبه پرتگاه قرار نمی گرفت .

شصت سال پیش در چنین روزهایی

2010-09-19T14:37:00.001+02:00

"گزارش" مخبر "آسوشیتدپرس" ،11 شهریور 1329، یعنی درست 60 سال پیش ، در مورد حزب توده ایران ، منتشره درمجله" خواندنی ها" ( حامی دربار)، به مدیریت علی اصغر امیرانی .
هدف گزارشگر و ناشر، یک چیز بیش نیست: آماده سازی افکار عمومی و سیاستمداران غرب برای یورش به دمکراسی و آزادی نسبی موجود در این دوره تاریخی کشورمان و نهایتا، اقدام تبهکارانه "کودتای 28 مرداد".

خطر حکومت نظامی!

2010-09-16T19:27:00.000+02:00

سیستم های سیاسی در کشورهای سرمایه داری را شاید بتوان به یک عدد پیاز تشبیه کرد که خارجی ترین لایه های آن راآسیب پذیرو ضعیف ترین طبقات اجتماعی، سپس طبقه متوسط ومرفه در لایه های بعدی و مرکزی ترین بخش را ارگان های اصلی قدرت تشکیل می دهد. حد فاصل مردم و مرکز قدرت را هم احزاب و قوای سه گانه و... پر می کنند که هرچه کیفیت جنس وضخامتش بیشتر باشد، به همان نسبت "قدرت"، اگر با چالش های جدی خارجی درگیر نباشد، با ثبات تراست. زیرا از پاسخگویی و رویارویی مستقیم با مردم، معاف خواهد بود. در اقتصاد های دولتی ولی قشر مرفه ، اگر توانسته باشد علی رغم برنامه ریزی ها، خارج از سیستم رانت رشد کند، حامی قانونی ندارد و در تعارض با دولت قرار می گیرد. شاید بتوان محاکمه غلامحسین کرباسچی و دستگیری "برج سازان" در سال1376 را ، نمونه ای از تلاش حاکمیت برای جلوگیری از پدیدار شدن ثروتمندان خارج از حیطه نفوذش دانست.
حال اگر این روبنای حد فاصل بین مردم و قدرت به دلایل گوناگون اقتصادی، فرهنگی و یا فشارهای خارجی، ضعیف شود، چیزی که امروز در ایران شاهدش هستیم،ابتدا فروپاشی سیاسی و سپس حکومت نظامی، یعنی رویارویی مستقیم کانون های" قدرت" با "مردم "، پدید می آید. در ج.ا ، روحانیت، به شکل سابق، دیگر نمی تواند بین این دوقطب میانجی گری کند. زیرا "خرافات" و "مجازات" ، یعنی محدوده تخصصی آن ها در مهارمردم، اثربخشی خود را از دست داده است. وضعیت بد اقتصادی، به تدریج سنتی ترین بخش های جامعه روستایی راهم از حکومت می راند.آیت الله مکارم هفته پیش گفت: " مردم پیش ما می آیند و از بیکاری شکایت می کنند. مگر ما وزارت کار هستیم؟" دشمنان استراتژیک ج.ا هم ، با زیر ضرب گرفتن روحانیت، تلاش می کنند تا مردم را هرچه زودتر، بی واسطه، به میدان مقابله با نظامیان بکشانند . آمریکا، در این میان ، برای پیش راندن سیاست های خود، همچون ج.ا ، بر روی ساده اندیشی مخاطبانش در کشور ما حساب باز کرده است. همه عالم اینک میداند که تنها تسلط بر منابع انرژی و موقعیت ژئوپولیتیک ، در رقابت با چین و روسیه ، آمریکایی ها را این گونه فعال، متوجه منطقه کرده است. با این حال ،آن ها با عوامفریبی و سوء استفاده از میل ایرانیان به داشتن آزادی و دمکراسی ، یعنی دو کالای نایاب در ایران امروز، از طریق وسایل ارتباط جمعی ، سعی دارند تا حضورمرگ آورخود را در خاورمیانه ،" خیرخواهانه" و "بشردوستانه " غالب کنند، بلکه بتوانند خود راحامی مردم ایران معرفی و راه تشبثات آتی را ، هموارنمایند . تاجایی که" صدای آمریکا" ، با جعل واقعیات توسط مجریانش، از جمله ادعای"قصد آمریکا برای ترویج دمکراسی، در حمله به عراق"، روی رسانه های ج.ا را سفید نموده و خوش باوران ، چون آن ها که عکس خمینی در ماه دیدند را برای صید، نشان کرده است. ( مجری صدای آمریکا در برنامه" تفسیرخبر"، به مناسبت خروج نظامیان آمریکایی ازعراق، علت "حضور"آن ها را، "برقراری دمکراسی" عنوان می کند. در صورتی که بهانه ، "سلاح کشتار جمعی" بود و هیچ اظهارنظر رسمی هم جز این ادعا نکرده و نمی تواند بکند).
دولت احمدی نژاد، در چهار سال اول، با بیان داستان های امام زمانی و " هاله نور"، سعی داشت در چارچوب روش های رایج آخوندی، کشورداری کند. پس از افتضاحات انتخابات سال گذشته ، تاکیدات احمدی نژاد بر "ملی گرایی" وسخنان رحیم مشائی در این زمینه وبر سرنیزه کردن "لوح کوروش"، و دیگرسوءاستفاده ها از احساسات ناسیونالیستی، می تواند به ابزار کار برقراری حکومت نظامیان ،تعبیر شود. چالش های جدید داخلی و خارجی، اگر به مراحل سرنوشت ساز نزدیک شوند، روحانیون را که در هر حال ، در شهر و روستا، در تماس مستقیم با مردم ، در مورد اقدامات خشونت آمیز و وضعیت اقتصادی ،از جانب آنان مورد بازخواست قرارمی گیرند ، حذف خواهد کرد. تلاش های خامنه ای و رفسنجانی برای باز سازی وجهه روحانیت، در پی دهن کجی های احمدی نژاد به برخی توصیه های رهبر، شاید جهت جلوگیری از این روند باشد. وزیر خارجه آمریکا، با این حال " دیکتاتوری نظامی" را، هم اکنون، در ایران ،مستقر می بیند.
مباشران جهانخواران در صحنه سیاسی ایران، زمانی چشم و دست به سمت آسمان ، آرزوی دیدن بمب افکن های آمریکایی بر فراز خاک کشورمان می کردند تا شاید تانک ابرقدرت مجبورنباشد فاصله بغداد تا کابل را بی راهه رود.امروزآن ها به این حداقل که شاهد درگیری خونین بین مردم و نظامیان در خیابان باشند هم، خوشنود و راضی اند. آن ها خوب می دانند که برنده چنین وضعی تنها بیگانگان خواهند بود. هزاران مغلطه و شعبده بازی هم برای وارونه جلوه دادن تمایلات واقعی خود، در آستین دارند.
نظامی شدن فضای سیاسی کشور، به نفع جنبش مردم ایران نیست.

خاطرات مدرسه

2010-09-13T00:08:00.009+02:00

روزهای مدرسه را هیچگاه از یاد نمی برم و به جرئت می توانم بگویم که از هر سال درسی ، یک کتاب خاطره تلخ و شیرین دارم و انگار نه چهل و چند سال بلکه چند روزی است که از عمرشان می گذرد.
شش سال دوران ابتدایی را دردبستان "توفیق" ( فرزین)، واقع در خیابان سلسبیل ، بین مرتضوی و چهارراه وثوق گذراندم. آقای عطار ، مدیر بداخلاق ، هاشمی و شاه میری ناظم های مدرسه و معلم هایم 1- خانم حاجی تقی؛ 2- خانم قنبری؛ 3- خانم راضی زاده؛ 4- خانم صادقی؛ 5- خانم میرمبینی ؛ 6- آقای شیریان بودند.
کلاس اولم را بخاطر می آورم که همزمان بود با سال ترورنخست وزیر وقت،" حسنعلی منصور" ( 7 بهمن 43) ، به دست محمد بخارایی ، عضو هیئت موتلفه اسلامی. و سوال معلم که پرسید: کی می دونه " حسن علی منصور" اسم چند نفره؟ یکی دوسالی هم از ترور "جان اف کندی" رئیس جمهور آمریکا درسال 1963 می گذشت و این شعر را به یاد می آورم که بچه های کلاس های بالاتر، با ریتمی مخصوص ، درزنگ تفریح می خواندند: " خداوندا چه می شد/کندی زنده می شد/کندی مهربان بود/عزیز کودکان بود! خانم "فرخ رو پارسا" ، وزیر آموزش و پرورش را به خاطر می آورم که در همان سال اول وزارت، وقتی که من کلاس پنجم بودم، هنگام بازدید سرزده از مدرسه ما، در کلاسمان را باز کرد و به همراه مدیر مدرسه وارد شد و معلم ما را شوکه کرد. خانم پارسا بعد از انقلاب، اعدام شد.
آقای شیریان، معلم مذهبی و خشن کلاس ششم ما ، علاقه زیادی به تنبیه کردن بچه های بیچاره داشت. یکی از مظلوم ترین شاگردان کلاس به نام فخاریان ، که تنها گناهش این بود که توانایی یادگیری نداشت ، بارها تا حد مرگ از این جناب معلم کتک خورد.
دوران دبیرستان را در مدرسه "بابک" (سجاد فعلی)، واقع در خیابان فرصت، جنب شهرداری منطقه ده ، گذراندم. اولین معلمی که در شروع کلاس اول( هفتم) ، به کلاس آمد، یک روحانی به نام آقای اشراقی ، معلم عربی و دینی ما بود. اواز همان لحظه اول شروع کرد به انتقاد از "بی بند و باری" در جامعه. سه سال دیگر هم با او کلاس داشتیم. در خیابان سلسبیل زندگی می کرد و گاه در ایستگاه و اتوبوس با هم صحبت می کردیم. در دروس او نمرات خوبی داشتم. از این رو رابطه مان خوب بود. سال1352،یک باردر ایستگاه از او پرسیدم که مقلد کیست . او نگاهی به اطراف کرد ، سپس دهانش را به گوش من نزدیک نمود و گفت: " خمینی"! سپس با چشمان نافذش به من خیره شد تا واکنشم را محک زند. من تا آن زمان ،جز نامی از خمینی نشنیده بودم و او فورا متوجه شد و گفت: " منزل ازآقای صدر( منظورش پدرم بود) بپرس تا به تو توضیح دهد. منبعد هر گاه که ، به جای شلنگ تخته انداختن با دوستان در راه خانه ، به تور آقای اشراقی می افتادم ، بحث از آیت الله خمینی بود و اسلام انقلابی. آقای اشراقی ، لاهیجانی بود و من ردش را پس از انقلاب گم کردم. شخصی به همین نام مدتی پس از انقلاب رئیس دادگاه های انقلاب لاهیجان بود. یکی از معاونین مدرسه را در بحبوحه تظاهرات انقلاب، روبروی دانشگاه ، هنگام بحث بر سر مارکسیسم و مذهب دیدم. می گفت: " کومو یعنی خدا. کمونیست یعنی خدانیست!" به او گفتم آقای دیلمقانی این حرف از شما بعید است . این را مردم به عنوان جوک می گویند. ولی تو کتش نمی رفت. هنوز نمی توانم باور کنم که یک کارمند آموزش و پرورش می توانست چنین بی سواد باشد.
کلاس پنجم و ششم هم یک دبیر ادبیات روحانی داشتیم به نام "فاضل". منزلش حوالی نواب، چهارراه عباسی بود و از این رو با او نیز در اتوبوس گاه هم مسیر می شدم. برخلاف اشراقی ، او هیچوقت راجع به سیاست حرف نمی زد. از روی کنجکاوی روزی ازاو نیز پرسیدم که مقلد کیست. جواب داد :" حضرت آیت الله خویی". (یکی از برادر زاده های آیت الله خویی ، اتفاقا دردبیرستان بابک چند سال با من همکلاس بود). سپس از فاضل پرسیدم که نظرش راجع به آیت الله خمینی چیست؟ برق ازش پرید و تکرار کرد که مقلد خویی است. درست یک ماه قبل از پیروزی انقلاب، اورا دراتوبوس دیدم. به او نزدیک شدم و پس از سلام و احوالپرسی، نظرش را در مورد مسائل روز پرسیدم. ضمن دفاع جانانه از آقای خمینی گفت که : قصد ما برقراری حکومتی چون حکومت علی است. بعدها معلوم شد که" شمشیرش را برداشتند ، ترازویش را جا گذاشتند".
من وفوتبال
همیشه از کودکی دوست داشتم فوتبالیست شوم. در نوجوانی تمام مدت در کوچه و خیابان با بچه محل ها "گل کوچیک" بازی می کردم. ازآن محل، تنها بهتاش فریبا که در خیابان مرتضوی منزل داشت و تقریبا هم سن و سال هم بودیم ، به تیم ملی راه یافت. در دبیرستان ، چند سالی عضو تیم مدرسه بودم. از آنجا هم تنها جلال عبدالبشرتوانست در سال 1353 عضو تیم دسته یک "پاس" شود. ولی پس از چند بازی مصدوم شد و ستاره بختش ندرخشید.سال 1354 و 1355، مرحوم فرهنگ بادکوبه( دو سال پیش فوت کرد)، دروازه بان تیم تاج و سپس پاس، مربی ورزش ما شد وما را به زمین تمرین پاس واقع در شهرزیبا می برد و ما روی زمین چمن بالذت بازی می کردیم. محل اصلی تمرین ولی زمین "شماره 4" در خیابان "سینا" بود. چند باری هم با تیم مدرسه، در زمین فوتبال دانشگاه تهران ، جایی که در ایام انقلاب محل میتینگ "چپ"ها بود و بعد از انقلاب تا امروز هم محل برگزاری نماز جمعه است، با پیش کسوتان آن زمان فوتبال ایران ، چون آقای جدیکار، فوتبال بازی می کردیم.باناصر حجازی هم گاه گداری در زمین شماره 4 ،هم تمرین و بازی می شدیم. او به عنوان مربی ورزش،شاگردانش را برای تمرین می آورد و خودش هم همیشه برخلاف تخصص دروازه بانی اش، درپست فوروارد بازی می کرد. چند ماهی هم به زمین باشگاه "افسر" واقع در نازی آباد به مربی گری آقای دانایی فرد، پدر ایرج ،عضو تیم ملی، میرفتم. ولی او هم نتوانست به فوتبالیست شدن من کمکی نماید.
خاطراتی هم از محمد صادقی و حسین گازرانی، بازیکنان تیم ملی و پاس دارم. چند تن از بازیکنان خوزستانی و ارتشی پاس ، که تازه به تهران آمده بودند در کوچه ای واقع در خیابان رضائیه ، بین اسکندری ونواب ،منزل اجاره کرده بودند. صمیمی ترین دوست دبیرستانی من، حسن دربهانی هم در همین خیابان زندگی می کرد وتقریبا همیشه پس از تعطیل شدن مدرسه وسط خیابان که بزرگ و خلوت بود، با توپ پلاستیکی فوتبال بازی می کردیم. گازرانی، صادقی و دیگر دوستانشان هم گاه هوس می کردند و می آمدند و با ما بازی می کردند . اگر هرکدام از ما مثلا میتوانستیم گازرانی را که دفاع پاس و تیم ملی بود، دریبل بزنیم ، تا هفته ها پزش را می دادیم و به یادش خوش بودیم. یکی از بچه ها یک بار به او "لایی" هم زد و همان دقیقه از خوشحالیش توپ را ول کرد و رفت تو پیاده روو فریادشادی سرداد.از این رو این فوتبالیست ها هم خیلی سعی می کردند که "گاف" ندهند و همین هیجان بازی را بیشتر می کرد "عطا "و "فری" هم دوتا از بچه های خوش تیپ این محل بودند که خیلی خوب بازی می کردند.

روسیه بر سر دوراهی

2010-09-10T12:10:00.000+02:00

روسای جمهور آمریکا و روسیه، 24 ژوئن در کاخ سفید ملاقات کردند. انتظار روسیه، طبق گفته کارشناسان سیاسی، این بود که این بار آمریکایی ها با پیوستن آن ها به سازمان تجارت جهانی موافقت کند. ولی مدودف دست خالی بازگشت.
"پرزیدنت اوباما گفت او به بحث درباره ورود روسیه به سازمان تجارت جهانی شتاب خواهد داد زیرا ۹۰ تا ۹۵ درصد مسائل مربوط به عضویت روسیه در این سازمان حل شده است. آقای اوباما گفت هرچند مسائل باقیمانده دشوار است، اما او امیدوار است آنها بتوانند حل شوند.
مدودف گفت امیدوار است کار عضویت روسیه در سازمان تجارت جهانی تا پایان سپتامبر تمام شود." (تارنمای فارسی صدای آمریکا. 25 ژوئن)
لااقل ، دوبار دیگر در دیدارهای پوتین و بوش ، آمریکایی ها واکنش مشابهی در این باره از خود نشان داده بودند.
بدون تردید ، اگر نه مهمترین، یکی از مهمترین شروط آمریکا ، این است که روسیه دست آمریکا را برای کشیدن گوش ج.ا باز گذارد و روس ها هم گویا تا پایان سپتامبر مهلت خواسته اند تا به پیشنهادات نامعلوم آمریکا پاسخ دهند.
با خبرهایی که اخیرا در مورد بازنگری ها در سیاست خارجی روسیه و تمایل بیشتر به غرب ، در چارچوب ظاهرا دیدگاه های متفاوت مدودف و پوتین، منتشر می شود، به نظر می رسد که تحولات روابط روسیه وغرب، تا پایان سپتامبر، به سمتی پیش نرود که ج.ا را راضی سازد. به عنوان مثال، " اشپیگل" ، چاپ آلمان ، در شماره دیروز خود، 8 سپتامبر، در مقاله ای تحت عنوان : " کرملین در فکر عضویت در ناتو"از ارسال سیگنال های جدید از جانب روسیه در جهت نزدیکی به غرب خبر می دهد.
در ج.ا ولی هم زمان شاهد دو نوع رویکرد جدید هستیم: اولی اعلام آمادگی برای مذاکره با آمریکا و دومی شتاب دادن به روند غنی سازی اورانیوم و حتی رویارویی با آژانس اتمی است.

مشق های خط نخورده

2010-09-09T22:56:00.000+02:00

بازگرد ای خاطرات کودکی/ برسوار اسب های چوبکی/ خاطرات کودکی زیباترند/ یادگاران کهن ماناترند/ درسهای سال اول ساده بود/ آب را بابا به سارا داده بود/ درس پند آموز روباه وخروس /روبه مکارو دزد وچاپلوس/ روز مهمانی کوکب خانم است /سفره پر از بوی نان گندم است /کاکلی گنجشککی باهوش بود/ فیلک نادان برایش موش بود/ باوجود سوزو سرمای شدید /ریز علی پیراهن از تن می درید/ تا درون نیمکت جا می شدیم/ ما پر از تصمیم کبری می شدیم/ پاک کن هایی ز پاکی داشتیم/ یک تراش سرخ لاکی داشتیم/ کیفمان چفتی به رنگ زرد داشت/ دوشمان از حلقه هایش درد داشت/ گرمی دستانمان از آه بود/ برگ دفتر ها به رنگ کاه بود/ همکلاسی های درد ورنج وکار/ بچه های جامه های وصله دار/ بچه های دکه سیگار سرد/ کودکان کوچک اما مثل مرد/ کاش هرگز زنگ تفریحی نبود/ جمع بودن بود وتفریقی نبود /کاش میشد باز کوچک می شدیم/ لااقل یک روز کودک می شدیم/ یاد آن آموزگار ساده پوش/ یاد آن گچها که بودش روی دوش/ ای معلم نام وهم یادت بخیر/ یاد درس آب وبابایت بخیر/ ای دبستانی ترین احساس من /بازگرد این مشقها را خط بزن ...

شاعرش را من نمی دانم که کیست.

فیلم و صدا

2010-09-09T22:35:00.011+02:00

در مورد دکتر فرهنگ هلاکویی

دستمال کاغذی های آمریکا

شاه درآستانه انقلاب: مصاحبه آقای مهری باعباس میلانی

چرا ارتش شاهنشاهی فروپاشید؟