کاهش فشار غرب به سوریه

حزب حاکم "روسیه متحد"، که پوتین و مدودف هم عضو آن هستند، در انتخابات پارلمانی، با وجود از دست دادن یک سوم نمایندگان خود در "دوما"، همچنان اکثریت را در دست دارد و پوتین مجددا به عنوان رئیس جمهور به کرملین باز خواهد گشت. این امراز تنش های بیشتردر روابط روسیه با غرب، در آینده خبر می دهد.
سایه بازگشت پوتین همین امروز هم کار "دخالت بشر دوستانه تاتو" در سوریه را با مشکل روبرو ساخته است. اعزام ناوجنگی روسیه به آب های سوریه برای ممانعت ازتجاوز نظامی و ارسال سامانه های دفاعی پیشرفته به این کشور، غرب را بر سر دوراهی اقدام نظامی ، بدون مجوز قانونی شورای امنیت سازمان ملل، با ریسک گیر کردن در باتلاق درگیری نظامی فرسایشی و یا کوتاه آمدن از هدف تغییرجایگاه استراتژیک سوریه، قرارداده است . از تحولات اخیر ولی می توان حدس زد که "ناتو" راه دوم را ترجیح می دهد. در این میان ،هرچند در آینده ممکن است شاهد کناره گیری بشار اسد از قدرت هم باشیم ولی به نظر نمی رسد که به این زودی ،چرخشی اساسی در موقعیت ژئوپولیتیک سوریه پدید آید. این امر به ویژه برای ج.ا.ا هم حائز اهمیت خواهد بود.
شواهدی که از کاهش فشارغرب به سوریه حکایت دارند از این قرارند: - بازگشت مجدد سفیرآمریکا و فرانسه به دمشق؛ - توافق نسبی سوریه با اتحادیه عرب برای اعزام ناظر به آن کشور؛ - اخطار نوری مالکی،نخست وزیر عراق، مبنی بر بروز جنگ داخلی درسوریه در صورت سقوط بشار اسد و سرانجام مصاحبه امروز شبکه خبری ABC آمریکا با بشار اسد، که به او این امکان را داد تا از انزوای مطلق درآید و مسئولیت بخش بزرگی از کشتارو خشونت در سوریه را به گردن گروه های مسلح مورد حمایت غرب بیاندازد.
مهمترین عامل بازدارنده ناتو دربمباران و یا اشغال سوریه را باید مواضع قاطع روسیه دانست. از طرف دیگر، احتمالا بی نتیجه ماندن "هیاهوی حمله به ایران" نیز به تداوم ائتلاف ج.ا.ایران،سوریه ، حزب الله وحماس کمک خواهد کرد.